PſalmusCVIII
Pſalmusſunt. Ergo ambulabam inquit in latitudine: quoniā mandata tua exquiſiui. Exquiſierat ⁊ inuenerat: qm̄ petierat ⁊ acceperatſpiritū bonuꝫ: quo factus eſt bonus: benefacere bona ex fide que ꝑ dilectionē operatur. Et loquebar inquit de teſtimonijs tuis in conſpectu regum ⁊ nō confundebar:tanqͣꝫ ille qui petierat ⁊ acceperat: vt reſpōderet exprobrantibus ſibi verbū: ⁊ nō auferretur ex ore eiꝰ verbum veritatis. Itaqꝫꝓ illa vſqꝫ ad mortē certans: nec in cōſpectu regum cōfundebatur eam loqui. Teſtimonia quippe in quibus dicit qd̓ loquebatur: grece martyria nūcupant̉: quo verboiam vtimur ꝓ latino: Unde dictū eſt etiāvocabulū martyrum: qͥbus p̄dixit Ieſusꝙ ⁊ ante reges eū fuerant cōfeſſuri. Et meditabar inquit in mandatis tuis que dilexi: Et leuaui manꝰ meas ad mandata tuaque dilexi: Siue quod nōnulli codices habēt in vtroqꝫ verſu dilexi valde: aut nimisaut vehemēter: ſicut interp̄tari placuit qd̓grece d̓r σφοθ ρα. Mādata gͦ dei dilexitꝑ hoc ꝙ ambubulabat in latitudine: ꝑ ſpiritum ſcilicet ſanctū: per quē dilectio ipſadiffundit̉ ⁊ dilatat corda fideliuꝫ. Dilexitautē ⁊ cogitando ⁊ operando. Naꝫ quodad cogitationē ꝑtinet ait: Et meditabar inmādatis tuis: Qd̓ aūt ad oꝑationē: Et leuaui manus meas ad mādata tua: vtriqꝫautē ſentētie addidit: que dilexi. Finis em̄p̄cepti eſt caritas de corde puro. Quādoiſto fine: id eſt huiꝰ rei cōtemplatiōe fit mādatū dei: tunc fit vere opus bonū: ⁊ tuncleuātur manus: qꝛ ſupernū eſt quo leuantur. Propterea de ipſa caritate loqͥt̉ Apoſtolꝰ ⁊ dicit: Suꝑeminentē viā vobis demōſtro. Et alio loco: Cognoſcere inqͥt etiāſuꝑeminentē ſcientie caritatē chriſti. Naꝫſi de opere mandatorū dei merces terrenefelicitatis expetit̉: deponūtur manus potius qͣꝫ leuantur: quia terrena emolimenta que nō ſurſum: ſed deorſum ſūt illo opre requirunt̉. Ad vtrūqꝫ aūt ꝑtinet qd̓ ſeqͥtur: Et exercebar in iuſtificatiōibus tuis:Qd̓ plures interp̄tes dice̓ maluer̄t qͣꝫ letabar aūt garriebā: qd̓ aliqui interpretati ſūtex eo quod grecꝰ habet αδολεσ χoν. Exercetur quippe in iuſtificationibꝰ dei letus:⁊ quodāmo garrulꝰ: qui mandata eius q̄diligit: ⁊ cogitandi: ⁊ operādi delectatiōecuſtodit.¶ Explicit ſermo decimuſquartus. Incipit ſermo quintuſdecimus.
IxOnſideremus quantū donet doc Iminus: ⁊ ꝑtractemus hos verſusAmagni pſalmi huiꝰ. Memento verbi tui ſeruo tuo: in quo ſpemdediſti mihi. ¶ Hec me cōſolata ē 2in humilitate meaꝫᶠ qm̄ᶠ verbū tufum viuificauit me. Nunquid obliuioˡſicut in hominē: cadit in deuꝫ? Cur ergo eidicit̉: memento. Ꝙͣuis in alijs ſanctis ſcripture locis ip̄m verbum oīno ponatur: vteſt: Quare mei oblitus es: ⁊ obliuiſcerꝭ inopiā noſtrā: ⁊ ip̄e deus ꝑ ꝓphetā: Omnesinqͥt iniquitates eiꝰ obliuiſcar: Et alibi atqꝫ alibi ſepius hoc legitur. Sed nō vt hominibus iſta ꝯtingunt: ita intelliguntur indeo. Nā ſicut deū penitere dicitur: qn̄ preter hominū ſpem res mutat: cōſilio nō mutato: qꝛ conſiliū dn̄i manet in eternū: ita dicitur obliuiſci qd̓ tardare videtur adiutoriū: vel promiſſum: vel nō retribuere digna peccantibus: vel ſi quid huiuſmodi: tāqͣꝫ eius memoria ſit elapſum quod ſperat̉:ſiue timetur ⁊ non fit. Dicūtur iſta locutione morali qua humanus mouet̉ affectus:qͣꝫuis em̄ deus faciat certa diſpoſitiōe: nōdeficiente memoria: nec obſcurata intelligentia: nec volūtate mutata. Cū itaqꝫ dicitur ei: memēto: orātis deſideriū: qꝛ ꝓmiſſūpoſcit oſtendit̉: ⁊ hͦ extēdit̉: nō deus quaſiei de mēte exciderit admonet̉. Mementoinquit verbi tui ſeruo tuo: hoc eſt imple ꝓmiſſum ſeruo tuo: In quo ſpem dediſti mihi: hoc eſt in quo verbo quoniā promiſiſtimihi me ſperare feciſti. Hec me conſolataeſt in humilitate mea: hec ſcilicet ſpes quedata eſt humilibus dicēte ſcriptura: Deꝰſuperbis reſiſtit: hūilibus aūt dat gratiaꝫ.Unde ore ꝓprio etiā ip̄e dominꝰ ait: Quoniā qui ſe exaltat humiliabitur: ⁊ qui ſe humiliat exaltabitur. Bene hic intelligimusetiā illam humilitatē: nō qua ſe quiſqꝫ humiliat cōfitendo peccata: nec ſibi arrogando iuſticiam: ſed qua quiſqꝫ hūiliatur aliqͣtribulatione vel deiectione quā meruit eiſuꝑbia: aut exercet̉ ꝓbaturqꝫ eiꝰ patiētiā.Unde paulo poſt dicit hic pſalmus: Priuſqͣꝫ hūiliarer ego deliqui: Et illud in libroſapientie: In dolore ſuſtine: ⁊ in humilitate tua patientiā habe: qm̄ in igne ꝓbaturaurum ⁊ argentū: homines vero acceptabiles in camino humiliationis. Quod aitacceptabiles: ibi ſpem dedit que cōſolaretur in humilitate. Et dominus Icſus hāchumilitatem cū diſcipulis predicaret a ꝑ-
ij 2
Alia lr̄a.Memor eſt.
Alia lr̄a.ſ quia.ſeloquiū.