PſalmusCXVIII

Pſalmusculū ſeculi. Neqꝫ .n. p̄cepta legis ſicut hicetiā vbi accepturi ſumus que cuſtodiamꝰ:ſed ip̄am legis: vt dixi: plenitudinē ſine vllo peccādi timore ſeruabimus: qꝛ ⁊ deumplenius cū viderimꝰ amabimus ⁊ ꝓximū:qꝛ deus erit omnia in oībus: nec falſe cuiqͣꝫ de ꝓximo ſuſpicatōi erit locus: vbi nullus vlli erit occultus.Explicit ſermo tertiuſdecimus. Incipitſermo quartuſdecimꝰ: de verſu pſalmi vbiait: Et ingrediebar in latitudine: vſqꝫ adExercebor in iuſtificatiōibꝰ tuis.Uꝑiores verſus ꝓlixi pſalmi huiꝰorationē habēt: hī aūt qͥ ſequūturde quibꝰ nūc diſputandū ē narratione. Petebat em̄ homo dei ſuperiꝰ adiutoriū gratie dei: cū dicebat: In tua iuſticiaviuifica me: ⁊ veniat ſuper me miſcd̓a tuadn̄e: ⁊ alia ſimilia vel ſupra vel infra: nuncaūt dicit. Et ābulapam in latitudine: qꝛ mādata tua exquiſiui. Eloquebar in teſtimonijs tuis in coſpectu regū: ⁊ nō cōfudebar. Etmeditabar in mandatis tuis: quedilexi. Et leuaui manꝰ meas admandata tua q̄ dilexi: ⁊ exerceborin iuſtificatiobus tuis. Ubi narrātisverba ſūt: nō petētis velut impetratis quepetiuerat cōfitebat̉ in dei laudibus: qͣlemillū fecerat miſcd̓a domini: quā ſuper ſe venire popoſcerat. Neqꝫ em̄ hec ita ſuperioribꝰ ꝯiunxerat vt diceret: Et ne auferas exore meo verbū veritatis vſqꝫ valde: qꝛ iniudicijs tuis ſꝑaui. Et cuſtodiā legē tuā ſꝑin ſeculū ⁊ ī ſeculū ſcl̓i: Et ābulabā ī latitudine: qꝛ mādata tua exqͥſiui. Et loq̄bar inteſtimonijs tuis in cōſpectu regū ⁊ non cōfūdebar: ⁊ cetera iſto modo: Sic em̄ videt̉ſequētia precedētibꝰ debuiſſe cōnectereſed ait: Et ābulabā ī latitudīe: vbi copulatiua cōiunctio: id eſt: ⁊ velut in cōſequenspoſita ē: quia nō ait: ⁊ ambulabo: quomodo dicebat ⁊ cuſtodiā legē tuā ſemꝑ. Autcerte ſi optatiuo modo dictū eſt: cuſtodiālegem tuam: nō ait: ⁊ ābuleꝫ in latitudine:quaſi vtrunqꝫ optauerit ⁊ popoſcerit: ſedait: ⁊ ambulabā in latitudine: vbi ſi ꝯiunctio iſta non eſſet: ſed a ſuperioꝝ ꝯnectionelibera inferret̉: ⁊ ſoluta ſentētia ābulabā inlatitudine: nihil de inuſitato loquēdi modo hic deberet mouere lectorē: vt occultusſenſꝰ querēdus hic aliquis putaret̉. Nimirum ergo quod nō dixit intelligi voluit: ideſt exauditum ſe fuiſſe: ac deinde ſubiūxit

CXVIIIqualis factus fuerit: tāqͣꝫ diceret: Et cū orarem exaudiſti me: ⁊ ambulabā in latitudine: ⁊ cetera que iſto modo dicta cōtexuit.Quid eſt igit̉: ⁊ ābulabā in latitudine: niſiambulabā in caritate que diffuſa eſt in cordibus noſtris per ſpiritūſanctū qui datuseſt nobis? In hac latitudine ābulabat illequi dicebat: Os noſtꝝ patet ad vos o chorinthij: cor noſtꝝ dilatatū ē. Hec aūt caritas duobꝰ illis mādatis tota atqꝫ integraꝯtinet̉: dilectōe ſcꝫ dei ⁊ dilectōe ꝓximi: inqͥbꝰ tota lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Un̄ ⁊ h̓ cā dixiſſet: Et ābulabā in latitudine: cām ſubiūxitatqꝫ ait: Quia mādata tua exquiſiui. Nōnulli aūt codices n̄ hn̄t mādata tua ſꝫ teſtimonia: ſed mādata in pluribꝰ inuenimꝰ: etmaxime in grecis: cui lingue tanqͣꝫ precedēti vn̄ ad nos iſta trāſlata ſunt magꝭ credendū eſſe qͥs ambigat? Si gͦ ſcire volumquō hec mādata queſierit vl̓ querēda ſint:illud intueamur qd̓ dicit magiſter bonus⁊ doctor ⁊ dator: Petite ⁊ accipietis: querite ⁊ inuenietis: pulſate ⁊ aꝑieˣ vobis: Etpaulopoſt: Si ergo vos inquit cū ſitis mali noſtis bona data dare filijs veſtris: quātomagis pater veſter qui in celis eſt dabitbona petētibus ſe? Uhi euidenter oſtēditqd̓ dixerat: Petite: querite: pulſate: nō niſi ad poſcendi: hͦ eſt ad orādi inſtantiā ꝑtinere. Alius porro ei āgeliſta non ait: Dabit bona petentibꝰ ſe: que multipliciter poſſūt intelligi: vel corꝑalia: vel ſpiritualia: ſꝫcircūcidit inde alia: ſatiſqꝫ diligenter exp̄ſſit: quid nos vehemēter atqꝫ inſtāter voluerit poſcere dn̄s: ⁊ ait: Quātomagis paterveſter de celo dabit ſpiritū bonū petentibꝰſe. Hic eſt ille ſpiritus ꝑ quē diffundit̉ caritas in cordibꝰ noſtris: vt deū ꝓximūqꝫ diligēdo diuina mādata faciamꝰ. Hic eſt ille ſpiritꝰ in quo clamamꝰ: Abba pater: acꝑ hoc ipſe nos facit petere quicquid deſideramus acciꝑe: ip̄e nos facit querere quēcupimꝰ inuenire: ipſe nos facit pulſare adquē nitimur ꝑuenire. Hoc docet Apl̓us:Qui cum dicat in ſpūſancto nos clamareAbba pat̓: rurſus alio loco dicit: Deditdeus ſpiritū filij ſui clamantē in corda noſtra: Abba pater. Quō nos clamamꝰ ſi ipſe clamat in nob̓: niſi qꝛ ip̄e clamare nos fecit dum habitare cepit in nobis? Etiā hocitaqꝫ agit acceptus: vt largiꝰ accipienduspetendo: querēdo: pulſando poſcatur. Siue em̄ vt vita bona petatur: ſiue vt bn̄ vluatur: qͦtquot ſpiritu dei agūtur bi filij dei