PſalmusCVVIII
ꝓpter qd̓ bona oꝑa facit: ꝓpter hͦ credat etalterū facere. Poſſunt qͥppe hoīes videreqd̓ agimus. Cuiꝰ aūt rei ꝯtemplatiōe agimus occultū eſt: ⁊ ideo dat̉ ſuſpitionibꝰ locus: vt audeat hō iudicare de occultis hominū. ⁊ falſa plerūqꝫ: ⁊ ſi vera: tn̄ ei īcognita temere ſuſpicari. Propt̓ea dn̄s cum deip̄o fine loqueret̉ ꝓpter quē iuſticiā faceredebemꝰ: vt oculos nr̄os a ꝯtēplatiōe auerteret vanitatis: monuit ne propter laudeshoīm bōa oꝑa faciamꝰ dicēs: Attēdite nefaciatis iuſticiā vr̄aꝫ corā hoībꝰ: vt videamini ab eis. Monuit ne ꝓpter pecuniamdicens: Nolite vobis theſaurizare in t̓ra:Et nō poteſtis deo ẜuire ⁊ māmonē. Monuit ne ꝓpter ip̄m neceſſariū victū atqꝫ veſtitū dicēs: Ne ſolliciti ſitis aīe vr̄e qͥd māducetis: neqꝫ corpori vr̄o qͥd induamī. Etcū hec oīa monuiſſet: qꝛ poſſumus ſuſpicari eos qͦs iuſte viuere videmꝰ: ⁊ quo fine faciant nō videmus: ꝓpter aliquid hmōi bn̄facere: ꝯtinuo ſubiecit: Nolite iudicare: vtnō iudicemī. Un̄ ⁊ hic cū dixiſſet: Amputa opprobriū meū qd̓ ſuſpicatꝰ ſum: addidit. Quia iudicia tua ſuauia: id ē iudiciatua vera. Ueritatis enī amator ſuaue clamat eſſe qd̓ verū eſt. Hoīm aūt iudicia deoccultis hoīm nō ſuauia: qꝛ temeraria. Etideo ſuū dixit opprobriū qd̓ de alijs ſuſpicatꝰ eſt: quia hͦ qd̓ apl̓us ait: Cōparātes ſemetip̄os: ſibimetip̄is nō intelligunt. Hocenī ꝓcliuius hō ſuſpicat̉ in alio: qd̓ ſentit īſeip̄o. Hoc itaqꝫ opprobriū ſuum petebatauferri qd̓ in ſe ſenſerat: ⁊ in alijs fuerat ſuſpicatus: vt nō eſſet diabolo ſimil̓ qͥ de occultis ſancti Iob ſuſpicatꝰ eſt: ꝙ nō gratisdeū coleret: quē popoſcit temptādum: vtcrimē qd̓ obiecerat inuenriet. Sꝫ cū libēalterius opprobriū nō niſi emulatio ſuſpicetur: dū bonū opus rep̄hendi nō pōt: qꝛſe aſſerit qd̓ aꝑtū eſt: ⁊ quo fine fiat rep̄hendit̉: qꝛ nō ſe exerit qd̓ occultum eſt: atqꝫ itamale ſuſpicari nō debet qͥlibꝫ nō videndoqd̓ latet: ⁊ īuidēdo qd̓ eminet: Profecto ꝯhoc malū quo quiſqꝫ libent̓ de hoīe maluꝫqd̓ nō p̄ſpicit ſuſpicat̉: caritas habēda ē q̄n̄ emulat̉: quā dn̄s p̄cipue cōmēdat dicēſ.Mādatū nouū do vobis: vt vos inuicēdiligatis: ⁊ in hͦ ſcient oēs qꝛ diſcipuli meieſtis: ſi dilectionē habueritis in inuicē: Etde dilectione dei ⁊ ꝓximi loquens. In hisinqͥt duobus mādatis tota lex pēdet ⁊ ꝓphete. Un̄ ⁊ iſte ꝯͣ ſue ſuſpitōis opprobriūqd̓ deſiderat amputari. Ecce: inqͥt: cō
LCcupiui mādata tua: ī tuaʸ iuſticia viuirica me. Ecce cōcupiui ex toto corde:⁊ ex tota aīma: ⁊ ex tota mēte diligere te: etꝓximū ſicut me: non in mea: ſꝫ in tua iuſticia viuifica me: hoc eſt: iſta caritate quamcōcupiui imple me. Adiuua me vt faciamqd̓ comendas: dona ip̄e quod mādaſ. Intua iuſticia viuifica me: qꝛ in me vnde morerer habui: vn̄ aūt viuam nō inuenio: niſiin te. Iuſticia tua chriſtus eſt: qͥ factus eſtnobis ſapīa a deo: ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio⁊ redemptio: Ut quemadmodū ſcriptū ē.Qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Et in illo inuenio mādata tua q̄ ꝯcupiui: vt in tua iuſticia: hoc eſt in illa viuiſices me. Ip̄e ē eniꝫv̓bum deus: ⁊ v̓bū caro factū eſt: vt eſſꝫ ⁊ꝓximus meus.¶ Explicit ſermo duodecimus.Incipit ſermo tertiuſdecimus.Ermoni pͥſtino queꝫ de pſalmo quieſt oīm ꝓlixiſſimꝰ: nuꝑ habuimꝰ deverbis eius que ſequunt̉: iſte iungēdus eſt. Hec v̓ba ſunt. Et veniat ſuꝑme miſcd̓ia tua dn̄e. Que ſentētia ſuperiori videt̉ annexa. Nō enim ait: veniatſuꝑ me: ſꝫ ait: ⁊ veīat. Eſt aūt ille ſuperiorEcce cōcupiui mādata tua: in tua iuſticiaviuifica me. Deinde ſequit̉. Et veniat ſuper me miſcd̓ia tua dn̄e. Quid h̓ ergo poſcit: niſi vt mandata que cōcupiuit ꝑ eiusmiſcd̓iam faciat qͥ mandauit? Exponit enīquodāmodo qͥd dixerit. in tua iuſticia viuifica me: cum ſubiūgit: Et veniat ſuꝑ memiſcd̓ia tua dn̄e. Salutare ruum ẜmeloquiū tuū. Hoc eſt ẜm promiſſionemtuam. Un̄ nos vult apl̓us filios promiſſionis intelligi: ne arbitremur noſtruꝫ eſſe qd̓ſumus: ſed totū dei gratie retribuamꝰ. Factus eſt enī nobis chriſtꝰ ſapīa a deo: ⁊ iuſticia: ⁊ ſanctificatio: ⁊ redemptio: vt quēadmodū ſcriptum ē: Qui gloriat̉: in dn̄ogloriet̉. Quid gͦ ē ꝙ ait: ī tua iuſticia viuifica me? In chriſto vtiqꝫ viuificari cupit: etip̄a eſt miſcd̓ia quam ſuꝑ ſe poſcit venire.Ip̄e chriſtus ē ⁊ ſalutare dei: Quo verboexpoſuit quā miſcd̓iam diceret: vbi ait: Etveniat ſuꝑ me miſcd̓ia tua dn̄e. Si gͦ querimus que ſit iſtā miſcd̓ia tua: audiamꝰ qd̓ſequit̉: Salutare tuum ẜm eloquium tuū.Ab eo quippe hoc ꝓmiſſum eſt: qui vocatea que nō ſunt tanqͣꝫ ſint. Nōdū enī erantqͥbus ꝓmitteret̉: ne quiſqͣꝫ de meritis gloriaret̉: ⁊ qͥbus ꝓmiſſum eſt: etiā ip̄i ꝓmiſſiſunt: vt totū corpus chriſti dicat: Gra dei
Alia lr̄afeqͥtate t