PſalmusCXVIII

Pſalmusficaſſe per ſpeciem: id eſt per amorem pecunie vniuerſalē generalēqꝫ auariciā: quevere radix eſt maloꝝ oīm. Naꝫ ip̄i pͥmi homīes ꝑ ẜpentē decepti ⁊ deiecti nō fuiſſēt:niſi plꝰ qͣꝫ acceꝑant hr̄e: ⁊ plꝰ qͣꝫ fctī ſuerāteſſe voluiſſent. Hoc qͥppe ille ꝓmiſerat: dicēs: Eritis ſicut dij. Ergo iſta πλέονεξίαſubuerſi ſunt. Plus enī volētes hr̄e qͣꝫ acceperāt: qd̓ acceꝑant: amiſerūt. Cuius veſtigium veritatis legibꝰ que vbiqꝫ diſperſeſunt: ⁊ in forenſi iure dep̄henſum eſt qd̓ inſtitutū eſt: vt plus petēdo: cā cadat: id eſtvt qͥ plus petierit qͣꝫ ei debet̉: ⁊ qd̓ ei debebat̉: amittat. Omīs aūt a nobis circūciditur auaricia: ſi gratis colat̉ deꝰ. Ad qd̓ ſāctum Iob in agone tēptatiōis ip̄e ꝓuocatinimicus: cū de illo dicit. Nunqͥd gͣtis colit Iob deum? Putabat enī diabolus ꝙ īdeo colendo vir iuſtus cor inclinatū haberet in auariciā: ⁊ cauſa emolimēti vl̓ vtilitatis rerū tꝑaliū qͥbus eum ditauerat dn̄svelut mercēnarius ei ꝓ tali mercēde ſeruiret. Sꝫ qͣꝫ gratis deū coleret temptacus apparuit. Si gͦ cor nō habeamꝰ inclinatuꝫ inauariciā: deū nō colimꝰ niſi ꝓpter deū: vtſui cultus ip̄e ſit merces. Ip̄m diligamꝰ etin ſeip̄o: ip̄m diligamus in nobis: ipſuꝫ inꝓximis nr̄is quos diligimus ſicut noſmetip̄os: ſiue habeāt eū: ſiue vt habeāt eū: qd̓nobis qm̄ ip̄o donante cōfert̉: Iō illi dicitur: Inclina cor meuꝫ in teſtimouia tua: etnō in auariciā. Sed que ſequunt̉ alio ſermone tractanda ſunt.¶ Explicit ſermo vndecimꝰ Incipit ẜmoduodecimus de eo qd̓ dicit: Auerte ocl̓osmeos ne videāt vanitatē: vſqꝫ ad Ecce cōcupiui mādata tua: in iuſticia tua viuificame.Equit̉ in pſalmo quē ſuſcepimꝰ diſIſerendū. ¶ Auerte oculos meos ne videāt vanitate: in viatua viuifica me. Ecōtrario diſſerūt int̓ſe vanitas ⁊ veritas. Huiꝰ aūt mūdi cupiditas vanitas: ſꝫ chriſtus qͥ ex hͦ mūdo liberat veritas. Ip̄e eſt via: in qͣ ſe vult iſte viuificari: qꝛ ip̄e eſt ⁊ vita. Ip̄e qͥppe ait: Egoſum via veritas ⁊ vita. Sꝫ qͥd eſt: Auerteoculos meos ne videāt vanitatē? Nunqͥdqͣꝫdiu ſumꝰ in hͦ mūdo: poſſumꝰ nō viderevanitatē? Oīs enī creatura vanitati ſubiecta eſt: q̄ intelligit̉ eſſe in hoīe: ⁊ omīa vanitas. Que abūdantia hoīs in oī labore ſuoquo ip̄e laborat ſub ſole. An iſte fortaſſiſ hͦ

CXVIIIorat: vt non ſit eius vita ſub ſole vbi omīavanitas: ſꝫ in illo ſit in quo ſe viuificari petit? Ille qͥppe aſcēdit nō ſuꝑ ſoleꝫ tm̄: ſꝫ ſuꝑoēs celos: vt adimpleret oīa: ⁊ in illo magis qͣꝫ ſub ſole viuūt: qͥ nō inanit̉ audiuntqd̓ dixerat apl̓s. Que ſurſuꝫ ſūt q̄rite: vbichriſtꝰ ē in dextera dei ſedens: que ſurſumſunt ſapite: nō q̄ ſūt ſuꝑ terrā: Mortui enīeſtis: ⁊ vita vr̄a abſcōdita ē cum chriſto indeo. Ac ꝑ hͦ ſi vita nr̄a ibi ē vbi ē veritas:nō ē vita nr̄a ſub ſole vbi eſt vanitas. Sꝫhͦ tā magnū bonū magis habemꝰ in ſpe: n̄tenemꝰ in re: ⁊ ẜm ſpem nr̄aꝫ beatus apl̓usiſta locutꝰ ē. Ꝙ ⁊ illud cū dixiſſet: Uanitati creatura ſubiecta ē: adiecit atqꝫ ait: nonſponte: ſꝫ ꝓpter eū qͥ ſubiecit eā in ſpe. Ergo ī ſpe qͣ ſperamꝰ: nos adheſuros cōtemplande veritati: ſubiecti ſumꝰ interī vanitati. Creatura qͥppe iſta ſpūalis: aīalis: corporaliſqꝫ oīs in hoīe eſt: immo hō ē. Spōte peccauit: ⁊ inimica facta eſt veritati: ſedvt merito puniret̉: nō ſpōte ſubiecta eſt vanitati. Deniqꝫ poſt pauca: nō ſolū autē inqͥt: ſꝫ ⁊ noſip̄i pͥmitias ſpūs hn̄tes: id eſt quinondū qͥdem ex toto qd̓ ſumꝰ: ſꝫ ex ea ꝑte qͣpecorib meliores ſumus: deo nō vanitatiſubditi ſumꝰ: hͦ eſt ꝑ pͥmitias ſpūs: ⁊ ip̄i innobiſmetip̄is ingemiſcimꝰ: adoptionē expectātes: redēptioneꝫ corꝑis noſtri. Speenī ſalui facti ſumꝰ: Speſ aūt q̄ vid̓r nō eſtſpes. Qd̓ enī videt quis qͥd ſperat? Si aūtqd̓ nō videmꝰ: ſperamꝰ: ꝑ patīaꝫ expectamus. Ꝙͣdiu itaqꝫ hic ẜm carnē ſumꝰ: cuiꝰadoptionē ⁊ redēptionē ꝑ patīaꝫ ſpei adhuc expectamꝰ: tamdiu ẜm id ꝑ qd̓ ſub ſole ſumꝰ: vanitati ſubiecti ſumꝰ. Ꝙdiu igit̉ita ſumꝰ: vn̄ poſſumꝰ nō videre vanitateꝫ:cui etiā ſubiecti ſumꝰ in ſpe? Quid eſt gͦ ꝙiſte dicit: Auerte oculos meos ne videantvanitatē. An hͦ petit: vt nō qͥdem ī hac vita qd̓ in ſpe gerimꝰ impleat̉: ſed vt ī ea forte ſit que in illo qn̄qꝫ poſſit impleri cū liberabit̉ a ẜuitute corruptiōis ⁊ ſpū ⁊ aīma etcorꝑe in libertatem gl̓ie filiorū dei: vbi iaꝫnō videat vanitatē. Poſſunt qͥdem verbaiſta ſic intelligi: nō p̄ter regulam fidei: ſedeſt hic alius ſenſus quem mihi fateor plusplacere. Dn̄s in euangelio dicit: Si fueritoculus tuus ſimplex: totū corpus tuū lucidum erit: ſi aūt oculus tuus fuerit nequa:totū corpꝰ tuū tenebroſum erit. Si gͦ lumēqd̓ in te eſt tenebre ſunt: ip̄e tenebre quāteerūt? Proinde magni intereſt cū aliqͥd boni facimꝰ: cuiꝰ rei cōtemplatiōe faciamus.