Rſalmus

CXVIII.I

IIICSnobis in noticiā ꝓferunt̉: vt ea cognita: iaꝫſine vlla dei gr̄a ſolis nr̄e volūtatis viribusimpleant̉: non optabit dirigi vias ſuas adcuſtodiēdas iuſtificatiōes dei: niſi iā eiꝰ acceptis ip̄o p̄cipiente mādatis. Ad hoc em̄ꝑtinet qd̓ p̄miſit: tu p̄cepiſti mādata tua cuſtodiri nimis. Tanqͣꝫ diceret: Iā legē accepi: iam noui. Tu em̄ p̄cepiſti mandata tuacuſtodiri nimis: ⁊ mādata tua ſancta: ⁊ iuſta ⁊ bona: ſꝫ peccatū meū ꝑ bonū mihi oꝑabit̉ mortē: niſi adiuuet̉ gratia. Utinā ergodirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas: tūc nō cōfundar dū inſpicio inoīa mandata tua. Mādata dei ſiue cū legunt̉: ſiue cū memoria recolunt̉: tanqͣꝫ ſpeculū intuendū eſt: ẜm apl̓m Iacobū dicētem: Si quis auditor eſt verbi ⁊ nō factor:hic comꝑabit̉ viro cōſideranti vultū natiuitatis ſue in ſpeculo. Cōſiderauit em̄ ſe etabijt: ⁊ ſtatim oblitus ē qualis fuerit. Quiautē ꝑſpexerit in legē ꝑfectam libertatis etꝑ̄māſerit: nō auditor obliuioſus factꝰ: ſedfactor oꝑis: hic beatꝰ in facto ſuo erit. Talem ſe iſte vult eſſe: vt inſpiciat tanqͣꝫ in ſpeculū mandata dei ⁊ nō confundat̉: qꝛ nonauditor eorū tm̄ vult eē ſed factor: ꝓptereaoptat dirigi vias ſuas ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes dei. Unde dirigi niſi gratia dei?Alioqͥn legē dei habebit: nō vbi gratulet̉:ſed vbi cōfundat̉: ſi voluerit mādata inſpicere que nō facit. Confitebor: inquit:tibiᶠ domine ī directōe cordis mei:in eo qd̓ᶠ didicerim iudicia iuſticietue. Nō eſt peccatoꝝ cōfeſſio iſta: ſed laudis: ſicut ait etiā ip̄e in quo peccatū nulluꝫerat: Cōfiteor tibi pater dn̄e celi ⁊ terre: Etſicut ſcriptū eſt in libro Eccleſiaſtico: Hecdicetis in confeſſione oꝑa domini vniuerſa quoniā bona valde. Confitebor inquittibi in directione cordis mei. Utiqꝫ ſi dirigant̉ vie mee: confitebor tibi quoniā tu feciſti: ⁊ tua laus eſt iſta nō mea. Tūc em̄ cōfitebor in eo qd̓ didicerim iudicia iuſticietue: ſi directū cor habebo: directꝭ videlicetvijs meis ad cuſtodiēdas iuſtificatōes tuas. Nam qͥd mihi ꝓderit qd̓ ea didicerī: ſicorde ꝑuerſo vias abibo pͣuas? Nō em̄ letabor ī eis: ſꝫ accuſabor ab eiſ. Deīde adiūgit. Iuſtificatōes tuas cuſtodiā:Que oīa ex illo vtiqꝫ ꝯnectunt̉ qd̓ ait: Utinā dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas: tūc non ꝯfundar dū inſpicioin omnia mādata tua: ⁊ cōfitebor tibi in direccione cordis: ⁊ iuſtificatiōes tuas cuſto

CXVIII.diā. Sed qͥd eſt qd̓ ſequit̉. Ne derelin­ 7quas me vſqꝫᶠ valde? Uel ſicut nōnulᶠli codices habet: Vſqꝫ nimis: Pro eoᶠqd̓ eſt valde. Nā hoc verbū grecū eſt: ⁊ hiceſt σφοθ ρα: quaſi reliqui ſe a dn̄o velit: ſꝫnō vſqꝫ valde. Abſit. Sed quia reliqueratdeus mūdum merito peccatorū: vſqꝫ valde illuꝫ reliquiſſet: ſi ei nec tanta medicinaꝓfuiſſet: hoc eſt gratia dei ꝑ Ieſum chriſtūdominū noſtrū. Nūc v̓o ẜm iſtam oratiōeꝫcorꝑis chriſti nō eum reliquit vſqꝫ valde:qꝛ deus erat in chriſto: mundū recōciliansſibi. Poteſt hoc etiam ſic intelligi: vt eiusiſta ſit vox: Qui cuꝫ dixiſſet: in abundātiaſua nō mouebor in eternū: velut ſua virtute cōfidens: vt oſtēderet ei deus qd̓ nō merito eius: ſed in voluntate ſua p̄ſtiterat decori eius virtutē: auertit ab eo faciē ſuam:⁊ factus eſt cōturbatꝰ. Inueniens ergo ſe:nec iam p̄ſumens de ſe clamat: ne derelinquas me vſqꝫ valde. Si em̄ dereliquiſti vtſine adiutorio tuo infirmus appaream: noli vſqꝫ valde: ne pereā. Tu gͦ p̄cepiſti mandata tua cuſtodiri nimis. Iam de ignorantia me excuſare nō poſſum: Sꝫ quoniā infirmus ſum: vtinā dirigant̉ vie mee ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes tuas: Tūc nō confundar duꝫ inſpicio in omnia mādata tua:tūc confitebor tibi ī directiōe cordis: in eoqd̓ didicerim iudicia iuſticie tue: tūc iuſſificationes tuas cuſtodiā: Et ſi dereliqͥſti mene gloriarer in me: noli vſqꝫ valde: ⁊ iuſtiſicatus abs te gloriabor in te.¶ Explicit ſermo quartus. Incipit ſermo quintus.Os verſus cariſſimi iſto ꝯſideremᵍhin pſalmo. Et ſicut dominus donateª ſacras lr̄as ꝑſcrutemur. ¶ Inquo corrigitᶠ iunior viam ſuam: inᶠfcuſtodiendoᶠ verba tua. Interrogat.ſe: ⁊ rn̄det ſibi. In quo corrigit iunior viaꝫſuā? hucuſqꝫ interrogatio ē: deinde rn̄ſio: īcuſtodiēdo verba tua. Sed hoc loco cuſtoditio verboꝝ dei intelligēda eſt oꝑatio preceptorū. Fruſtra em̄ cuſtodiunt̉ memoria:ſi nō cuſtodiunt̉ ⁊ vita. Nā quidā v̓ba deitenendo agunt ne obliuiſcat̉: nec agunt viuēdo vt corrigant̉. Non aūt ait iſte: in quoexercet iunior memoriā ſuā: ſed in quo corrigit viā ſuā: Atqꝫ ad hͦ: rn̄det in cuſtodiēdo v̓ba tua: neqꝫ vllo mō dicēda ē via correcta qͣꝫdiu ē vita ꝑuerſa. Sed qͥd ſibi vultiſte iunior? Potuit em̄ dicere: in quo corrigit homo viā ſuam: aut in quo corrigit vir

Alia lr̄a.t nō habet.t didici.

Alia lra.t adoleſcētf ſermonetuoa.

Alia lr̄a.Non.f quaqꝫ.