BſalmusC. V.
Bſalmuseſſe anime q̄ tendit ad quietē ſecuritatēqꝫ:nō que augeat inquietū laborē. Qm̄ exemit animā meā de morte: qui miſertus eiꝰdixit: Uenite ad me oēs qͥ laboratis: ⁊ egovos reficiā: tollite iugum meū ſuꝑ vos: etdiſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde:⁊ inuenietis requiē animabꝰ veſtris. Iugūem̄ meū ſuaue eſt: et ſarcina mea leuis eſt.Mitis itaqꝫ et hūilis tanqͣꝫ viā chriſtū ſequēs debet eſſe anime actio tendētis ad requiē: nō tamē pigra: ⁊ deſidioſa: vt curſumcōſumet: ſicut ſcriptū eſt: In māſuetudineopera tua ꝑfice. Etenim ne māſuetudo adſegniciē duceret̉: adiunctum eſt: opera tuaꝑfice. Neqꝫ em̄ ſicut in iſta vita ſomni reqͥes nos reparat ad actionē: ſed actio bonaꝑducit ad ſemꝑ vigilantē quieteꝫ. Ille aūthec cuncta preſtat: cūcta exhibet deus: dequo hic dicitur: Qm̄ dominꝰ benefecit mihi: qm̄ exemit animā meā a morte. Oculos meos a lachrymis: pedes meos a lapſū. Hec em̄ ī ſpe completa: ergaſe cantat: quiſquis huiꝰ carnis vinculū intelligit. Uere quippe dictum eſt: Humiliatus ſum: ⁊ ſaluū me fecit. Sed ⁊ quia illudapl̓us verū dicit: qm̄ ſpe ſalui facti ſumus:⁊ de morte quidē qd̓ exempti ſumus: rectedicit̉ iam eſſe completū: vt mortē intelligamus nō credentiū: de qualibus ait: Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos: ⁊ illud īſuꝑiori pſalmo: Nō mortui laudabūt te domine: neqꝫ omnes qͥ deſcendūt in infernū:ſed nos qui viuimꝰ benedicimus dominū.Ex hac ergo morte poteſt recte intelligerehō fidelis: iā exemptā eē animā ſuā: eo ip̄oqͦ ex infideli fidelis effecta eſt. Unde ip̄e ſaluator: Qui credit in me inquit: tranſitū facit a morte ad vitam. Cetera v̓o ſpe completa ſunt in eis: qui nōdū ex hac vita emigrauerūt. Nūc em̄ cuꝫ lapſus noſtros ꝑiculoſiſſimos cogitamus: non ceſſant a lachrymis oculi. Tūc aūt eximit oculos noſtros a lachrymis: quādo ⁊ pedes a lapſuꝫqꝛ tūc nulliꝰ erit lapſus ambulantiū peduꝫ:qn̄ infirme carnis nullū erit lubricū. Nuncv̓o qͣꝫuis firma ſit vita noſtra que chriſtuseſt: tamē qꝛ carnē nobis quā iubemur edomare ſubſternimꝰ: in ipſo prorſus oꝑe quoeam ſubditā caſtigamus: non in ea caderemagnū eſt: nō auteꝫ in ea labi quis poteſtQuapropter: qꝛ ⁊ in carne ſumus: ⁊ in carne non ſumus. In carne em̄ ſumus eo vinculo: qd̓ nōdum ſolutū eſt: qd̓ diſſolui ⁊ eēcum chriſto multomagis optimū. Nō aūt
C. V.ſumus in carne ex eo qd̓ ſpiritus primitiasdedimus deo: ſi tamē poſſumus dicere: qͥaꝯuerſatio nr̄a ī celis ē: tanqͣꝫ capite placeamus deo: pedibus autē tanqͣꝫ extremis anime partibꝰ adhuc lubricū ſentiamus. Audi quēadmodū ad ſpem ꝑtineat: qd̓ ita canitur velut iam ſit effectum. Exemit inquitoculos meos a lachrymis: pedes meos alapſu: ⁊ tamē nō ait: placeo. Sed: ¶ Placeboⁱ in cōſpectuᶠ domini: in region viuorū. Satis oſtēdens ab ea parte tnōdum ſe placere in cōſpectu dn̄i que eſt īregione mortuorū: id eſt in carne mortali.Qui em̄ in carne ſunt: deo placere nō poſſunt. Unde qd̓ ſequit̉: ⁊ dicit idē apoſtolꝰ:Uos aūt non eſtis in carne: ẜm id dicit: qd̓corpus quidē mortuū eſt ꝓpter peccatum:ſpiritꝰ autē vita eſt ꝓpter iuſticiā: ẜm quemplacebant dn̄o: quia ẜm ip̄m in carne nonerant. Quis autē placeat deo viuo in corpore mortuo? Sed quid ait? Si autē ſpiritꝰeius qui ſuſcitauit Ieſuꝫ chriſtū a mortuishabitat in vobis: qͥ ſuſcitauit Ieſuꝫ chriſtūa mortuis viuificauit ⁊ mortalia corꝑa vr̄aꝓpter ſpiritū qͥ habitat ī vobis. Tūc erimī regiōe viuorū ex omī parte: placentes inꝯſpectu domini: ex nulla ab eo ꝑte ꝑegrini.Ꝙdiu eniꝫ ſumus in corꝑe ꝑegrinamur adomino: ⁊ inquātum inde peregrinamur adn̄o: intantū non ſumus in regiōe viuorū.Confidimꝰ autē ⁊ bene arbitramur magisꝑegrinari a corpore: ⁊ īmanere ad dominū.Et ideo ambimꝰ: ſiue īmanētes: ſiue ꝑegrinantes placentes illi eſſe. Ambimꝰ quideꝫnūc: qꝛ expectamꝰ adhuc redemptionē corporis noſtri. Sꝫ cū abſorpta fuerit mors īvictoria: ⁊ corruptibile hͦ induerit incorruptionē: ⁊ mortale hͦ induerit īmortalitatē:tūc nullꝰ erit fletus: qꝛ nullꝰ lapſus: ⁊ nullꝰlapſus: qꝛ nulla corruptio. Et ideo iam nōambiemª placere: ſed oīno placebimꝰ in cōſpectu domini in regione viuoꝝ.¶ Explicit Tractatus de psͣ. CXIIII.Incipit Tractatus de psͣ. CxV.Prefatio.Otiſſimū arbitror eſſe ſanctitati veInſtre quod ait apoſtolus. Non enimIē omniū fides: ⁊ qd̓ maior eſſe ſoleat infideliū multitudo nō ignoratis: Quaꝓpter qd̓ dicit̉: Dn̄e quis credidit auditurnr̄o: inter qͦs etiā illi numerant̉: de quibꝰ dicit idē apl̓us: Oēs ſua querūt: non q̄ Ieſuchriſti: Quos alio loco dicit: nō ex veritate: ſꝫ ex occaſiōe p̄dicare verbū dei nō caſte:
Alia lraf nō haberf dn̄o.