PſalmusCXV.

Pſalmusid ē nō ex aīo pure ⁊ ſincere caritatis. Alid̓em̄ ſentiebāt qd̓ in eoꝝ moribus appareat:⁊ alid̓ p̄dicabāt: vt ſctō noīe placerēt hominibꝰ. Nam de his iteruꝫ dicit: Neqꝫ em̄ iſtideo ẜuiunt ſed ſuo vētri: quos tamen chriſtum annūciare ꝑmittit. Ꝙͣuis em̄ ea potius crederēt que ip̄i faciebāt vt morerētur:ea tamē predicabāt que ſi alij credētes facerent ſaluarent̉. Nō em̄ alid̓ annūciabātpreter regulam fidei. Eos quippe excluditapl̓us dicēs: Si quis vobis annūciaueritp̄ter id qd̓ accepitis: anathema ſit. Illi nōchriſtuꝫ annūciāt qui annūciant falſitatēqꝛ chriſtus veritas eſt. De iſtis aūt dicit ꝙchriſtū anūciēt: ſꝫ nō caſte: id ē non ammoſimplici ⁊ puro ex fide ſincera q̄ ꝑ dilectōꝫoꝑat̉. Terrenis quippe cupiditatibꝰ cōſulentes: regnū celorū annūciabāt habentesin pectore falſitatē: in lingua veritatē. Sciens itaqꝫ apl̓us etiā ꝑ Iudā euāgelizātemcredētes eſſe liberatos: iſtos quoqꝫ ita permittit: Siue inqͥt occaſione ſiue v̓itate xp̄sannūciet̉. Ueritateꝫ quippe ānunciabant.ctiā ſi non veritate: id eſt non vero animo.Iſti loqunt̉ qd̓ nō credūt: ⁊ ideo reprobatiſunt: qͣꝫuis ſint vtiles eis: Quos īſtruit dominꝰ dicēs: Que dicūt facite: que aūt faciunt facere nolite: dicunt em̄ ⁊ non faciunt.Unde: niſi qꝛ vtilia nō credūt eſſe q̄ dicūt:Sunt aūt alij qui credūt ⁊ nō loquūtur qd̓credunt vl̓ pigricia vel timore. Nam ⁊ illeẜuus qͣꝫuis talentuꝫ habuerit: tamen quiacrogare noluit: audit a dn̄o iudice: Serueneqͣꝫ ⁊ piger: Et alio euāgelij loco dictū ē:ꝙ multi ex principibꝰ iudeorū credidiſſentin eum: ſed nō eum cōfitebantur: ne expellerētur de ſynagogis: ſed etiā ipſi rep̄henſiatqꝫ reprobati ſunt. Sequit̉ em̄ euāgeliſtadicens: Amauerūt em̄ gl̓am hoīm magisqͣꝫ dei. Si ergo ⁊ illi qui verū quod loquūtur nō credūt: ⁊ illi qui verum quod credūtnō loquūtur: merito reprobātur: qͥs erit ſeruus vere dicēdꝰ fidelis: niſi ille cui qͥ dicet̉:Euge ſerue bone: quoniā in modico fidelis fuiſti: ſupra multa te cōſtituam: intra ingaudiū dn̄i tui. Talis itaqꝫ ſeruus: nec anteqͣꝫ credat loquit̉: nec cū crediderit tacet.Uel ſic eroget vt ipſe non habeat: vl̓ quodhabet nō erogādo nō habeat. Sic̄ em̄ dictū ē: Qui habet dabit̉ ei: ſic: qͥ aūt non hꝫet qd̓ habꝫ auferet̉ ab eo. Dicat gͦ iſte bonꝰſeruꝰ cantās: Alleluia. Id eſt ſacrificāsdomino ſacrificiū laudis a quo auditurusē: Intra ī gaudiū domini: exultet ⁊ dicat.

Expoſitio pſalmi.Redidi ꝓpter quod locutꝰcſum: Hoc eſt ꝑfecte credidi. NōVem̄ ꝑfecte credūt: qui qd̓ credūt loqui nolūt. Ad ip̄am em̄ fidem pertinet etiāilld̓ credere qd̓ dictuꝫ eſt: Qui me cōfeſſusfuerit corā hominibꝰ: cōfitebor eum coramangelis dei. Ex hoc em̄ eſt appellatus fidelis ille ẜuus: nō tantuꝫ qꝛ accepit: ſed quiaimpendit atqꝫ lucratus eſt. Ita ⁊ hoc loconō ait: credidi et locutꝰ ſum: ſed ꝓpter hocdicit ſe locutū eē quia credidit. Simul em̄credidit: ⁊ quod premiū loquēdo ſperaret:et quā pena tacēdo timere deberet. Credidi inquit ꝓpt̓ quod locutꝰ ſum: Ego autēhumiliatus ſum nimis: Paſſꝰ em̄ eſtmultas tribulationes ꝓpter verbum quodfidelit̓ tenebat: fideliter impendebat: ⁊ humiliatꝰ eſt nimis: Qd̓ illi timuerūt qͥ amauerūt gl̓am hoīm magis qͣꝫ dei. Sed qͥd eſtego aūt? Diceret potiꝰ: credidi ꝓpter qd̓ ⁊locutus ſum ⁊ humiliatus ſum nimis: Curaddidit ego autē: niſi qꝛ hō hūiliari poteſtab eis qui veritati cōtradicūt: nō ip̄a v̓itasquā credit ⁊ loquit̉: Unde ⁊ apl̓us cum decatena ſua diceret: ſed ẜmo inquit dei noneſt alligatꝰ. Sic ⁊ iſte: quia ipſa ē vna ꝑſona ſanctorū teſtium: hoc eſt martyrum deicredidi inquit ꝓpter qd̓ locutus ſum: Egoautem nō illd̓ qd̓ credidi: non ſermo quemꝓtuli: ſed ego hūiliatꝰ ſum nimis. ¶ Ego xraūt dixi inᶠ extaſi mea: omnis homo mendax: Extaſin pauorē dicit: quēcōminātibus ꝑſecutoribꝰ ⁊ impendētibuspaſſiōibus cruciatꝰ aut mortis hūana infimitas patit̉. Hoc .n. intelligimꝰ: quia ī iſtopſalmo vox martyrum apparet. Naꝫ ⁊ aliomodo dicit̉ extaſis: cum mens non pauore alienat̉: ſed aliqua inſpiratiōe reuelationis aſſumit̉. Ego autem dixi in extaſi mea:omnis homo mendax. Cōterritus enim reſpexit infirmitatē ſuam: et vidit nō de ſe ſibieſſe p̄ſumendū. Quātum em̄ ad ipſum hominē ꝑtinet mendax eſt: ſed gratiā dei verax effectus eſt: ne preſſuris inimicorū cedens non loqueret̉ qd̓ crediderat: ſed negaret: ſicut Petro accidit: qm̄ de ſe p̄ſumerat: ⁊ docendꝰ erat de homīe nō eſſe p̄ſumēdū: Et ſi de hoīe nō debet quiſqꝫ p̄ſumere:vtiqꝫ nec de ſeip̄o: qꝛ homo eſt. Bene ergoiſte vidit in pauore ſuo omnē homineꝫ eſſemendace̓: qꝛ et illi qͥ nll̓o pauore vaneſcūt:ne ꝑſequētibus cedendo mētiant̉: muneribus dei tales ſunt nō viribꝰ ſuis. Proinde

2

Alia lr̄a.f nō habet.ſ exceſſu meo