PſalmusCVIII.

Pſalmusſolum minime reddebāt: verūetiā ꝓ illo bonō irrogabāt malū. Duo v̓o media q̄ diximus hominū quodāmodo eſſe mediorumita ſe habent: vt eorū pͥus quod eſt reddere bona ꝓ bonis habeant: ⁊ boni: ⁊ mediocriter boni: vel mediocriter mali. Ideo dominus hoc non rep̄hendit: ſed non vult ineo ſolo diſcipl̓os ſuos ꝑmanere quos vultad maiora ꝓuchere: quibꝰ dicit: Si dilexeritis eos qͥ vos diligūt: id eſt reddideritisbona ꝓ bonis: quā mercedē habebitis: id ēquid magnū facietis? Nōne ⁊ publicani hͦfaciunt? Uult aūt illos ⁊ hoc facere: ⁊ lōgeamplius: id eſt vt non ſolū amicos: verumetiā inimicos diligant. Poſterius autē qd̓eſt reddere mala ꝓ malis: habent ⁊ mali vl̓mediocriter mali: vel mediocrit̉ boni vſqꝫadeo vt lex eis dederit vlciſcendi moduꝫ:oculū ꝓ oculo: dentem ꝓ dente: que ſi dicipoteſt iniuſtoꝝ iuſticia eſt: nō qꝛ iniquū eſtvt recipiat vnuſquiſqꝫ qd̓ fecerit: alioquinlex nequaqͣꝫ id cōſtitueret: ſed qꝛ vlciſcendi libido vitioſa eſt: magiſqꝫ ad iudicē pertinet inter alios hoc diſcernere qͣꝫ bonū hominem ſibi expetere. Quapropter impij exilla benignitatꝭ ſummitate delapſi vbi reddunt̉ bona ꝓ malis: ad quātā malignitatisꝓfunditatem venerunt retribuendo malapro bonis? Quanto precipitio tot gradusinterpoſitos tranſierūt? Nec parū aliquidputari debet: quia non ait: Pro eo vt diligerent me interficiebant me: ſed detrahebant mihi. Ideo quippe interfecerūt: quiadetraxerunt: negantes dei filium: ⁊ dicentes: ꝙ ī principe demoniorū eijceret demonia: ⁊ demoniū habet ⁊ inſanit: quid eū auditis: et cetera talia. Qua detractione abillo auertebant eos quorū ꝯuerſionem illequerebat. Et ideo potius hoc dixit: vt oſtēderet magis eos nocere qui chriſto detrahunt: et per hoc animas interficiūt: qͣꝫ quieius mortalem carnem mox p̄ſertim reſurrecturā ſeuiendo peremerūt. Sed cum dixiſſet: Pro eo vt diligerent me detrahebātmihi: quid ait; Ego autē orabam. Nōquidem dixit: quid orabat. Sed quid melius intelligimꝰ: qͣꝫ pro eis ipſis? Crucifixoenim maxime detrahebāt: quādo velut homini: quē quaſi vicerant: illudebant: de qͣcruce ille dixit: Pater ignoſce illis: qͥa neſciunt quid faciunt. Et quoniā in ꝓfundomalignitatis reddebant ipſi mala pro bonis: ille im ſummo benignitatis reddebatbona pro malis: Ꝙqͣꝫ bene intelligat̉ etiaꝫ

CVIII.pro diſcipulis ſuis oraſſe: quod etiam antepaſſioneꝫ ſuam dixit: ne deficeret fides eorum: quādo ip̄e pendens in ligno: vt commendaret patientiā: non oſtendebat potētiam inter verba detrahentiū quos poſſetdiuina poteſtate delere. Sed nobis vtiliꝰerat ꝙ patientie p̄bebat exemplū: qͣꝫ ſi ſuoſinimicos ſine dilatiōe ꝑdendo ad hoc nosedificaret vt impatienter feſtinaremus dehis quos malos patimur vindicari: cū ſcriptū ſit: Melior ē patiēs qͣꝫ fortis vir. Docent igit̉ nos diuina eloquia dominico exemplo cū audiuimus: ꝓ eo vt diligerēt medetrahebant mihi: ego autem orabam: vtquādo aliquos ſentimuſ ingratos: nō ſolūnon reddentes bona: ſed inſuꝑ reddentesmala ꝓ bonis: nos oremꝰ. Et ip̄e quidē ꝓalijs ſeuientibus vel dolentibus vel in fideꝑiclitantibus: Nos v̓o etiam ꝓ nobis primitus: vt animū noſtrū deo miſerante atqꝫopitulante vincamus quo ferimur in vlciſcendi cupiditatem: cum detrahit̉ ſiue p̄ſentibus: ſiue abſentibus nobis. Deinde cuꝫchriſti patientiā recordamur: tanqͣꝫ ip̄o excitato: ſicut factum eſt cum dormiret in naui: qui ꝑturbationem cordis noſtri tempeſtatemqꝫ trāquillat animo ſedato atqꝫ placato: oremꝰ etiam pro ipſis detractoribusnoſtris: vt ſecuri dicamus: Dimitte nobisſicut ⁊ nos dimittimus. Sed ⁊ ipſe dimittebat: qui peccatum quod ei dimittereturvtiqꝫ non habebat. Sequit̉ autem. ¶ Etpoſuerūt aduerſum me mala ꝓ bonis: Et quaſi quereremꝰ que mala ꝓ quibus bonis? Et odium: inquit: pro dilectione mea. Hic eſt em̄ omnis et magnꝰreatus illorum. Nam quid nocere potuerunt ꝑſequentes volūtate: non neceſſitatemorientem? Sed ipſum odium eſt crimenmaximū perſequētis: qͣꝫuis ſit voluntariapena patientis. Satis autem expoſuit quēadmodū ſupra dixerit: Pro eo vt me diligerent: quia dilectionē non vtcūqꝫ: ſed dilectioni eius debebant: cū hic addidit: prodilectione mea. Hanc dilectionem in euāgelio cōmemorat: vbi dic̄: Hierl̓m hierl̓mquotiens volui colligere filios tuos tanqͣꝫgallina pullos ſuos ſb̓ alas ſuaſ: ⁊ noluiſti.Deinde quę pro ipſa impietate recipiant:incipit ꝓphetare: ⁊ eo modo illa dicit: tāqͣꝫvlciſcēdi cupiditate ea optet vt fiāt: cū dicāt̉ futura certiſſima v̓itate: ⁊ ꝑ dei iuſticiāſuꝑ tl̓es digne vetura: quē modū futura p̄dicēdi velut ſpēm male optādi qͥdā n̄ ītelligē