CVPſalmus
PIII0qm̄ cum ſpe orauit: que ſine vlla fide nonpoſſet. Poteſt gͦ eſſe laus dei vera ⁊ pia:vbi nō ſit confeſſio peccatorum: que lausmulto crebrius in ſcripturis cōfeſſio vocatur: Nulla eſt aūt peccatorū cōfeſſio pia ⁊vtilis: vbi nō laudat̉ deus: ſiue corde: ſiueetiam ore atqꝫ ẜmone. Ꝙ aūt hn̄t aliqͥ cōdices: qm̄ bonus: alij hn̄t: qm̄ ſuauis. Itavnū v̓bū grecū qd̓ dicit̉ χρηστοσ: diuerſa interp̄tatio ſecuta ē. Item qd̓ dictū eſt:Qm̄ in ſeculū miſcd̓ia eius: grecus hꝫ ⁊10αιωνα: qd̓ pōt etiam in eternū interp̄tari.Proinde ſi illa miſcd̓ia hic intelligit̉: qͣ nemo ſine deo beatus eſſe pōt: melius accipmus in eternū. Si aūt illa eſt miſcd̓ia q̄ miſeris exhibet̉: vt vel ꝯſolent̉ in miſeria: velab illa etiam liberent̉: melius in ſeculum: hͦeſt vſqꝫ in finē ſeculi: in quo nō deerūt miſeri: qͥbus miſcd̓ia p̄beat̉: Niſi forte qͥs audeatꝭ dicere etiā inhis qͥ damnabunt̉ cumdiabolo ⁊ angelis eiꝰ aliquā miſericordiaꝫdei minime defuturā: nō qꝛ ex illa damnatione liberent̉: ſed vt eis aliqͣtenus mitigetur: atqꝫ ita eternā poſſe intelligi dei miſericordiā ſuꝑ illorū eternā miſeria. Sꝫ tolerabiliorem quoſdā excepturos damnationēin quorūdam cōꝑatiōe legimꝰ: alicuiꝰ v̓omitigari eā cui ē traditurꝰ penā: vl̓ qͥbuſdāinteruallis hr̄e aliquā pauſam: qͥs audact̉dixerit: quandoqͥdem vnā ſtillā diues illenō meruit. Sꝫ de hac tanta re diligentiusex ocio diſſerendū eſt: nūc qd̓ ad iſtū pſalmum attinet: hactenus de illa dictum eſſeſuffecerit. Quis loquet̉ potentiasdn̄i? Impletus cōſideratione diuinorumoperū: qͥ miſcd̓iam eiꝰ expoſcit: Quis inqͥtloquetur potētias dn̄i? Auditas facietomēs laudes eius. Subaudienduꝫ ēqd̓ ſupra dictum eſt: vt etiā iſta ſentētia itaſit plena: Quis auditas faciet oēs laudeseiꝰ? Id ē qͥſnā ſufficiat auditas facere omnes laudes eiꝰ. Auditas faciet: dixit: id eſtfaciat vt audiant̉: oſtendēs ita loquendaspotētias dn̄i ⁊ laudes eiꝰ: vt p̄dicent̉ audientibꝰ. Sed qͥs pōt oēs? An̄ forte qꝛ ſeqͥt̉.Beati qui cuſtodiūt iudiciū: ⁊ faciūt iuſticiam in omni tꝑe. Eas dixitlaudes eiꝰ: que intelligunt̉ oꝑa eius in p̄cęptis eiꝰ. Deꝰ eſt enī (ait apl̓s) qͥ oꝑat̉ ī vobis. Et dictū eſt ſemini Abra: catate ei etpſallite ei: Qd̓ ītelleximꝰ ita dictū: ac ſi diceret̉: bona in eiꝰ laudem ⁊ dicite ⁊ facite.Quibꝰ duobꝰ verbis: id eſt cātādi ⁊ pſallendi cōuenire duos ſequētes v̓ſus: vt qd̓
CVdictum ē: Narrate omīa mirabilia eiꝰ: hocſit: cātate ei: qd̓ v̓o dictum eſt: Laudaminiin noīe ſcō eiꝰ: hͦ ſit: pſallite illi. Huic qͥppeſemini etiā ip̄e dn̄s dicit: Luceant oꝑa vr̄acoram hoībꝰ: vt videāt bona facta vr̄a: etglorificent pr̄em vr̄m qͥ in cel̓ eſt. Hic gͦ ipſa dei p̄cepta ꝯſiderāſ: quoꝝ p̄ceptoꝝ oꝑalaudes ſunt eiꝰ qui oꝑat̉ in ſuis: ait: Quisloq̄t̉ potētias dn̄i? Qm̄ hͦ ineffabilit̓ oꝑat̉:Quis auditas faciet omēs laudes eiꝰ? Ideſt qͥs cū audierit faciet omēs laudes eiꝰ: q̄ſunt oꝑa p̄ceptorū eiꝰ? Quia inqͣꝫtuꝫ fiūt:⁊ ſi nō oīa q̄ audita ſūt: fiūtꝭ: ille laudāduseſt qͥ oꝑat̉ in nobis: ⁊ velle ⁊ oꝑari ꝓ bonavolūtate. Iō cum poſſet dicere oīa mādata eius: vel oīa oꝑa mandatoꝝ eiꝰ: maluitdicere laudes eiꝰ: qꝛ vt dictū eſt: inquātuꝫfiūt ip̄e laudādus ē. Quas tn̄ laudeſ qͥſnāſufficit auditas facere? Id ē cū audite fuerit facere oēs qͥs ē idoneus? Btī qui cuſtodiūt iudiciū: ⁊ faciūt iuſticiā in oī tꝑe. Utiqꝫ exquo incipiūt ⁊ viuūt in tꝑe. Qui eniꝫꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē: h̓ ſaluꝰ erit. Pōtaūt videri eiuſdē ſnīe repetitio: vt hͨ ſit facere iuſticiā qd̓ ē cuſtodire iudiciū: vt etiāin ſuꝑiori v̓ſu ſubaudiat̉ in oī tꝑe: ſicutꝭ inpoſteriori ſubaudiat̉ beati: ⁊ redditis q̄ ſb̓audiunt̉ ita dicat̉: Beati qͥ cuſtodiūt iudicium in oī tꝑe: beati qͥ faciūt iuſticiā in omni tꝑe. Sꝫ niſi aliqͥd intereſſet int̓ iudiciū ⁊iuſticiā: nō in alio pſalmo diceret̉: Quouſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ in iudiciū. Amat qͥdemſcriptura iſta duo ſil̓ ponere: ſicuti ē: Iuſticia ⁊ iudiciuꝫ directio ſedis eiꝰ: Et illd̓: Eteducet ſicut lumē iuſticiā tuā: ⁊ iudiciumtuū ſicut meridiē: cū ⁊ illic eiuſdem ſentētie repetitio videat̉. Et fortaſſe ꝓpter vicinitatē ſignificatiōis etiā alterū ꝓ altero poni pōt: vl̓ iudiciū ꝓ iuſticia: vl̓ iuſticia proiudicio: tn̄ ſi ꝓprie dicant̉ aliud intereſſe n̄dubito: vt iudiciuꝫ cuſtodire dicat̉ qͥ recteiudicat: iuſticiā v̓o facere qͥ recte agit. Necabſurde exiſtimo intelligi ẜm illud qd̓ dictum eſt: Quouſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ in iudicium: etiā hic eos dictos beatos qͥ iudiciūcuſtodiūt in fide: iuſticiā faciūt ī oꝑe. Ueniet enī tꝑs vt iudiciū qd̓ mō cuſtodit̉ ī fide: etiam exerceat̉ in oꝑe: cū iuſticia ꝯuerſa fuerit in iudiciū: id eſt cum acceperit iuſti poteſtatē iudicādi eos recte aꝰ qͥbus modo non recte iudicāt̉. Un̄ alibi ip̄m corpchriſti intelligitur dicere: Cū acceꝑo tempus ego iuſticias iudicabo: Quod v̓bū ēv̓bo magis diceret̉: equitates iudicabo.