Pſai. il

ſalmjsCV

Pla.AH.Non aūt dixit: Cū accepero tꝑus iuſticiāfaciā: qꝛ omni tꝑe facienda eſt: ſicut etiamhͨ dixit: Qui faciūt iuſticiā in oī tꝑe. Deinde qꝛ deus iuſtificat: id eſt iuſtos facit: ſanando eos ab iniqͥtatibus ſuis. Sequituroratio. Memēto noſtri dn̄e in bn̄placito populi tui: Id eſt vt ī eis ſimꝰin qͥbus bn̄placitū eſt tibi: qꝛ non in omībillis beneplacituꝫ eſt deo. Uiſita uos īſalutari tuo. Ip̄e eſt enī ſaluator in quopeccata dimittunt̉ ⁊ aīe ſanant̉: vt poſſintcuſtodire iudiciū: ⁊ facere iuſticiā. Quoscuꝫ beatos eſſe intelligerent qͥ hͨ loquunt̉:hoc ſibi ꝯſequenter orādo petunt. De iſtoſalutari alibi dicit̉: Ut cognoſcamꝰ in terra viā tuam: ⁊ quaſi q̄reremus in qͣ terra: ſecutū eſt: in oībus gentibꝰ. Rurſuꝫ qͣſi q̄reremus: quā viā: ſecutū ē: ſalutare tuū. Deillo qͥppe dixit Symeō ſenex: Qm̄ viderūtoculi mei ſalutare tuū: Qui etiā de ſeip̄odixit: Ego ſum via v̓itas ⁊ vita. Uiſita ergo nos in ſalutari tuo: hͦ eſt in chriſto tuo.Ad videndū in bonitate electoꝝtuorū: ad letandū in leticia gentistue: Id eſt ad hͦ nos viſita in ſalutari tuo:vt videamus in bonitate electorū tuoruꝫ:⁊ letemur in leticia gentis tue. Ꝙ aūt hicpoſitū eſt: in bonitate: alij codices habēt:in ſuauitate: Sicut illud: qm̄ bonus: alijhn̄t: qm̄ ſuauis. Idip̄m aūt v̓bum in greco eſt: qd̓ ⁊ alibi legit̉: Dn̄s dabit ſuauitatem: quam ⁊ aliqͥ interp̄tati ſunt bonitatē:aliqͥ benignitatē. Sed qͥd eſt: Uiſita nos.vt videamus in bonitate electorū tuoruꝫ:id eſt in ea bonitate quam p̄ſtas electꝭ tuiſ:niſi vt non remaneamus ceci: ſicut illi quibus dictū eſt: Nūc aūt dicitis qꝛ videmꝰ:⁊ peccatū vr̄m manet? Dn̄s enī illuminatcecos: nō meritis eoꝝ: ſꝫ in bonitate electorum ſuorū: id eſt quam exhibet: vel donatelectis ſuis. Sicut ſalus vultus mei non ameip̄o: ſed deꝰ meꝰ: Et panem nr̄m dicimꝰquotidianū: ſꝫ tn̄ addimus: da nobis. Uiſita gͦ nos in ſalutari tuo ad videnduꝫ: id ēvt videamus in bonitate electorū tuoruꝫ:ad letandū: id eſt vt letemur in leticia gentis tue. Unā gentē dei intelligere debemꝰ:vniuerſum ſemē Abrae: ſꝫ filios ꝓmiſſiōisnō carnis. Hi gͦ quoꝝ vox eſt optāt eiuſdēgentis habere leticiā. Et que huius gentisleticia: niſi deus eiꝰ cui dicitur: Exultatiomeā redime me: Et cui dr̄: Signatū eſt ſuper nos lumen vultus tui dn̄e: dediſti leticiam in cor noſtrū: ſummo ſcꝫ vero incom

CVmutabili ⁊ beatifico bono quod ip̄e deꝰ ē.Ut lauderis cū hereditate tua. Mror iſtū v̓ſiculū ſic interp̄tatum: ⁊ in multisita eſſe codicibus: cū ſit vna eademqꝫ ī tribus his verſibꝰ greca locutio: vt ſi hͦ rectedictum eſt qd̓ legit̉: vt lauderis cū hereditate tua: poſſet recte dici: vt videas in bonitate electorum tuorum: ⁊ leteris in leticia gentis tue: ⁊ lauderis cum hereditatetua: toto ipſo ſenſu ita contexto. Uiſitanos in ſalutari tuo: vt videas in bonitateelectorū tuoruꝫ: vt leteris in leticia gentistue: ⁊ lauderis cū hereditate tua. Scd̓m hͦaūt qd̓ diximus: Uiſita nos: vt videamuſin bonitate electorū tuorū: ⁊ letemur in leticia gētis tue: cōſequent̉ ⁊ hic dici debuit:vt laudemur cū hereditate tua: cui hereditati dictū eſt: Laudamini in nomīe ſanctoeius. Porro aūt qm̄ hec ambigua vid̓r locutio: ſi verus eſt iſte ſenſus quo maluerūtinterp̄tes dicere: vt lauderis: etiā duo verſus ſuꝑiores ita intelligendi ſunt: quia vidixi vna eſt in his tribus v̓ſibus greca locutio: vt hoc totū ita dictum accipiat̉: Uiſita nos in ſalutari tuo: vt videamus ī bonitate electorū tuorū: id eſt ad hoc nos viſita: vt illic nos eſſe facias: ⁊ illic nos videas: vt leterꝭ in leticia gētis tue: id ē vt tu dicaris letari: cum illi letant̉ ex te: vt lauderꝭcum hereditate tua: id eſt cū ea lauderis:qm̄ non laudat̉: niſi ꝓpter te. Siue ergo illo ſiue iſto mō intelligendū ſit qd̓ dictuꝫ ē:ad videndū: ad letandū: ad laudandum:iō ſe optant viſitari in ſalutari dei: id ē inchriſto eius: vt non alienent̉ a populo eiꝰ:⁊ ab eis in qͥbus bn̄placitū eſt deo. Quidaūt deinceps confiteant̉ audiamꝰ. Peccauimus cum patribus noſtris: iniuſte egimus: iniquitatem fecimꝰ.Quid eſt cum patribus noſtris? An ſicuthabet epiſtola ad hebreos: quia ⁊ Leui cūAbraam decimatus eſt: qm̄ in lūbis eiusfuit quādo decimas dedit ſacerdoti Melchiſedech: ſic ⁊ iſti peccauerūt cum patribus ſuis: in quorū lumbis erant: quādo illi in egypto fuerunt? Nam qui fuerunt eotempore cuꝫ pſalmus iſte conſcriptus eſt:maximeqꝫ poſteri eorum: quia vel ab eisqui tunc erant dici: vel de poſt futuris potuit prophetari: longe aberant ab etate lllorum qui in egypto peccauerunt: nō intelligentes mirabilia dei. Hoc enim ſequitur exponendo quomodo peccaueruicum patribus ſuis. Patres noſtri