Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusC V

PſalmusIp̄e aūt cultꝰ eiꝰ: eſt referēdus ad aliabona dat deus. Tunc enī erit gratuituſ.Ad qd̓ certamen ꝓuocans hoſtis auſus ēdicere deo: Nunqͥd Iob gratis colit deū?Porro ſi in ẜuum venūdatꝰ eſt Ioſeph: humiliatꝰ exaltatus locum fecit ad temporalia bona ppl̓o dei vt firmaret̉ ſuꝑ inimicos eius: qͣꝫtomagis Ieſus venūdatus hūiliatus a fratribus ſuis ẜm carnē: exaltatus in cel̓: locū facit ad eterna bōa populo dei triūphāti de diabolo angel̓ eiꝰ.Audi ſeme Abrae: de carne gloriās:ſꝫ imitans fidē. Audite ẜui dei et electi deiꝓmiſſionē habentes vite p̄ſentis future.Si temptationes dure ſunt in hoc ſeculo:Ioſeph in carcere: Ieſum in cruce cogitate. Si rerū tꝑalium ꝓſperitas adiacet: nonꝓpter ip̄am deo: ſꝫ ip̄a vtimini ꝓpter deuꝫ.nec exiſtimetis ꝓpter vite huiꝰ neceſſaria coli a cultoribus ſuis: que donat blaſphematoribus ſuiſ: ſed q̄rite pͥmum regnūdei iuſticiā eius: hec omnia apponeturvobis. Explicit Tractatus de psͣ. CIIII.Incipit Tractatus de psͣ. CV.pip̄e p̄notat̉ All̓a: Et hoc dupliciSalmus centeſimus quītus: etiaꝫter. Sꝫ qͥdā dicūt vnū all̓a ꝑtineread finem pſalmi ſuꝑioris: alterū ad huiuspͥncipiū. Et hoc aſſerūt oēs alleluiaticipſalmi habeāt in fine all̓a: omēs in capite. Un̄ qͥcunqꝫ pſalmus hꝫ in fine all̓a:nec in capite volūt eum habere. auteꝫin eius capite videt̉ eſſe: ad finem ſuꝑiorisꝑtinere. Sed nos quouſqꝫ nobis aliqͥbuscertis documentis id verū eſſe ꝑſuadeāt:multoꝝ conſuetudinē ſequimur. Qui vbicūqꝫ legunt all̓a: eidē pſalmo attribuunt:ī cuiꝰ hoc capite inueniūt. Pauciſſimi enīcodices ſunt: qd̓ qͥdem in nullo grecorumrepperi quos inſpicere potui habeāt all̓ain fine: p̄ter centeſimi qͥnquageſimi pſalmi cōtexionē: poſt quē nll̓us eſt: ad canonē ꝑtinet. Sꝫ neqꝫ hoc poſſet preſcribere cōſuetudini: etiā ſi oēs codices idhaberēt. Fieri enī potuit: vt aliqua ratiōelaudationis dei totus pſalmoruꝫ liber quilibris quinqꝫ cōſtare ꝑhibet̉: Naꝫ vbi ſcriptū eſt: Fiat fiat: ibi fines librorū dicūt:poſt omīa que cantata ſunt: vltīo all̓a clauderet̉. Nec ꝓpter finē cēteſimi qͥnquageſimi pſalmi neceſſe eſſe video vt omēs alleluiatici in fine habeāt all̓a. enī in capite pſalmi geminat̉ all̓a: cur dn̄s aliqn̄ ſcl̓:

C Valiqn̄ bis dicatꝭ amen: eo poſſit aliqn̄ ſemel: aliqn̄ bis dici all̓a: neſcio: preſertim qꝛ poſt numeri notā quo pſalmꝰ inſcribitur quotus ſit: velut iſte cēteſimuſquint̉vtrūqꝫ all̓a poſitum eſt. Debuit aūt vnuꝫponi an̄ ip̄m numerū ſi ad finem ꝑtiuet ſuperioris: poſt numerū pſalmi ſcribi alterum all̓a: qd̓ ad pſalmū ip̄ius numeri ꝑtinet. Sꝫ fortaſſe in imꝑita p̄ualuit ꝯſuetudo: aliqͥd afferri pōt qd̓ adhuc ignoramus: vnde nos magis docere debeat iudicium veritatis: qͣꝫ p̄iudiciuꝫ ꝯſuetudinis.Nūc tn̄ an̄qͣꝫ hoc ꝑdiſcamʳ: vbicūqꝫ poſtnumeꝝ pſalmi: ſiue ſel̓: ſiue bis ꝯſcriptū inuenimus all̓a: ẜm celeberrimā eccl̓ie ꝯſuetudinem ei pſalmo tribuimꝰ: eodē numero p̄notat̉: cōfitentes nos arcana oīm titulorum ſunt in pſalmis ordines eorūdēpſalmorū: magna eſſe credere: nonduꝫſicut volumus penetrare potuiſſe. Uideoaūt iſtos duos cēteſimū qͣrtum cēteſimūqͥntum ita int̓ ſe ꝯiunctos: vt in vno eoruꝫ p̄cedit cōmendet̉ ppl̓s dei in electis eiuſ:de qͥbus nulla rela ſit: quos ego arbitroribi fuiſſe: in qͥbus bn̄placitum eſt deo: iniſto aūt ſequit̉ eos comemoratos in eodem ppl̓o amaricauerūt: nec tn̄ etiam ip̄isdei miſcd̓iam defuiſſe. Dicunt̉ aūt iſta exeorū ꝑſona qui veniā ꝯuerſi p̄cant̉: exempla cōmemorant̉ illorū in qͦs etiā pctōresdiues apparuit miſcd̓ia dei. Incipit etiāiſte pſalmus ſicut ille. Expoſitio pſalmi.Onfitemini dn̄o. Sed ibi ſeqͥtur: Et inuocate nomen eius: hicutem. Qm̄ bonus: qm̄ in ſeculū miſcd̓iā eius. Quapropter pōtqͥdem intelligi etiā confeſſio peccatorum. poſt paucos v̓ſus ſequit̉: Peccauimus pr̄ibus nr̄is: iniuſte egimꝰ: iniqͥtatem fecimꝰ. Sꝫ in eo qd̓ dicit: Qm̄ bonꝰ:qm̄ in ſeculū miſcd̓ia eiꝰ: laus vtiqꝫ dei eſt:atqꝫ in eius laude cōfeſſio: qͣꝫqͣꝫ etiā ſuaquiſqꝫ ꝯfitet̉ peccata: dei laude cōfiteridebet: nec alit̓ pia eſt cōfeſſio pctōꝝ: niſideſperās: poſcēs miſcd̓iaꝫ dei. Habeteius laudē: ſiue etiā in v̓bis bonuꝫmiſericordē dicit: ſiue in ſolo affectu cuꝫcredit. Naꝫ ille publicanus cuius ſola illa verba commemorata ſunt: Dominepitiꝰ eſto mihi peccatori: ſi dixit: quoniam bonꝰ miſericors es: vl̓ aliqͥd hmōi:non tamen illud diceret: niſi hoc crederet