FſalmusCIIII
yterrā: ⁊ omne firmamentuꝫ paniscōtriuit. ¶ Miſit ante eos viru: inẜuū venudatꝰ eſt Ioſeph. Per hocfactū ē: vt trāſirēt de gēte in gētē: de regnoin ppl̓m alterū. Sꝫ nō ſunt negligēter p̄tereunde ſcripturarū ſanctarū locutiōes. Uocauit inqͥt famem ſuꝑ terrā: quaſi fameſ aliqua ꝑſona ſit: vel aliqd̓ animatū corpus:vel aliqͥs ſpūs: qͥ obedire poſſet vocāti: cūſit fames ex inedia cōtracta pernicieſ: atqꝫita ſit in eis qͥ eaꝫ patiunt̉: vt aliqͥs morbꝰSicut enī morbus vt eſſe deſinat: ſit plerūqꝫ ꝑ medicamentū: ſic ⁊ fames ſanat̉ quodāmodo ꝑ alimentū. Quid eſt gͦ: vocauitfamē? An forte iſta mala que patiunt̉ homines hn̄t quoſdam p̄poſitos ſuos angelos malos? Nam ⁊ in alio pſalmo dicit immiſſione ꝑ angelos malos deū hoīes afflixiſſe: non vtiqꝫ errante iudicio. Et h̓ eſt forte: vocauit famē: id eſt angelū p̄poſituꝫ famis: ⁊ eius rei nomīe cuius eſt p̄poſitꝰ appellatuꝫ. Ex qua opiniōe romani veteresquoſdā deos tales ꝯſecrauerūt: ſicut deaꝫfebrem: deūmqꝫ pallorē. An qd̓ eſt credibilius vocauit famem: intelligendū eſt: dixit vt fames eſſet: vt hͦ ſit vocare qd̓ appellare: hͦ appellare qd̓ dicere: hoc dicere qd̓iubere? Nam ille vocauit famē qͥ vocat eaq̄ non ſunt tanqͣꝫ ſint. Nec ibi apl̓us dixit:Qui vocat ea q̄ nō ſunt vt ſint: ſꝫ tāqͣꝫ ſint.Apud deū quippe iam factū eſt qd̓ eiꝰ diſpoſitione futuꝝ eſt: qꝛ de illo alibi dicitur.Qui fecit q̄ futura ſunt. Et hic quando fames facta eſt: tūc dicta eſt vocata: id eſt vtadeſſet q̄ iam fuerat in eius occulta gubernatione diſpoſita. Deniqꝫ quō vocaueritfamē: ſtatī expoſuit dicēs: Om̄e firmamētum panis cōtriuit. Et hͨ inuſitata locutioeſt. Cōtriuit enī dixit ꝓ eo qd̓ eſt cōſumpſit. Miſit ante eos virum: Quem virū:Ioſeph. Quō miſit? In ſeruum venūdat̉eſt Ioſeph. Nempe qn̄ factū eſt: peccatuꝫerat fratrū: ⁊ tn̄ deus miſit Ioſeph in egyptum. Intuenda eſt gͦ res magnā ⁊ perneceſſaria: quō deus bn̄ vtat̉ mal̓ operibꝰ hominū: ſicut illi male ꝯͣ vtunt̉ bonis oꝑbuſdei. Cōtexit deinde narrationeꝫ cōmemorans que ꝑtulerit Ioſeph in hūilitate ſua⁊ quō fuerit ſublimatus. ¶ Humiliauęrunt in cōpedibus pedes eiꝰ: ferrūꝑtranſijt aīam eius: donec veniretverbū eius. Cōpedes qͥdem accepiſſeIoſeph nō legimꝰ: ſꝫ factū eſſe minime dubitādū eſt. Aliqua enī p̄termitti potuerūt
in illa hiſtoria: que tn̄ ſpūmſanctū nō laterent qui in his loquit̉ pſalmis. Ferrū autēqd̓ dicit ꝑtranſiſſe aīam eius: tribulationēdure neceſſitatis accipimus. Non enī corpus: ſꝫ aīam dixit. Talis eni locutio ē quedam in euangelio: vbi Symeon dixit adMariam: Ecce poſitus eſt h̓ in ruinā ⁊ inreſurrectionē multorū in iſrael: ⁊ in ſignuꝫcui contradicet̉: ⁊ tuam ip̄ius aīam ꝑtranſiet gladius: vt reuelent̉ ex ml̓tis cordibuscogitatiōes. Paſſio quippe dn̄i que ml̓tisruina fuit: ⁊ in qua multorū cordiuꝫ occulta patuerūt: qm̄ exp̄ſſum eſt quid de domino ſentiebant: ⁊ ip̄am eius mr̄em grauitercarnali orbitate ꝑcuſſam ſine dubio cōtriſtauit. In illa v̓o tribulatiōe fuit Ioſeph:donec veniret v̓buꝫ eius: quo fuerat interpretatus veracit̉ ſomnia: vn̄ cōmendatuseſt regi: vt etiaꝫ illi de ſomnijs eiꝰ futura p̄diceret. Sed qm̄ dixit: donec veniret verbum eius: ne omnino eiꝰ ſic intelligeremꝰ:vt quiſqͣꝫ rem tantā homini tribuendā putaret: cōtinuo ſubiecit. ¶ Eloquiuꝫ dn̄iinflāmauit eum. Ul̓ qd̓ magis de greco exp̄ſſum eſt: alij codices hn̄t: Eloqͥumdn̄i igniuit eum: vt etiaꝫ ip̄e inter eos cōputaret̉: qͥbus dictum eſt: Laudamini ī nomine ſancto eius: Eloquiū dn̄i igniuit eū.Merito ſpūſſanctus qn̄ a dn̄o miſſus eſt:viſe ſunt illis lingue diuiſe velut ignis. Etapl̓us dicit: ſpū feruentes a quo igne diſcedunt: de qͥbus dicit̉. Refrigeſcet caritasmultoꝝ. Deniqꝫ ſequit̉. Miſit rex ⁊ ſoluit eū: princeps populorū ⁊ dimiſit eum. Ip̄e eſt rex qui ⁊ pͥnceps populorum: ⁊ ſoluit compeditū: dimiſit incluſuꝫ.Conſtituit eum dominum domꝰſue: ⁊ principem omnis poſſeſſionis ſue. ¶ Vt erudiret principeseius ſicut ſemetipſuꝫ: ⁊ ſenes eiusprudentiam doceret. Grecus habet:⁊ ſeniores eius ſapientiā doceret.Quod om̄imodo ad v̓bū ita dici poſſet:erudiret pͥncipes eius ſicut ſemetipſuꝫ: ⁊ ſeniores eiꝰ ſapiētes faceret. πρεσρυτεροσenī habet quos dicere ſolemus ſeniores:non γεραίοντασ: id eſt ſeniores. σοφιξρautē quod vno verbo latino dici non poteſt: a ſapientia dictum eſt: quę σόφια grece dr̄: nō a prudētia q̄ φρονησισ appellatur. Neqꝫ hoc tn̄ legimus in illa ſublimitate Ioſeph: ſicut nec compedes in eius humilitate. Sed vnde fieri poſſet vt vir tantus vnius veri dei cultor in egypto alēdis
5 3