PſalmusCIIII

Pſaſmustantūmodo corporibꝰ: ⁊ rebus tm̄ corporalibus gubernadis eſſet intentus: ⁊ quoeos meliores redderet: curam non gereretanimarū? Sed ea cōſcripta ſunt in illa hiſtoria: que ẜm intentionē ſcribentis in quoerat ſpūſſanctus rebus futuris in illa narratione ſignificādis ſufficere iudicata ſūt.Et intrauit iſrael in egyptū: ⁊ Iacob accola fuit in terra cham. Qd̓ ēiſrael: hoc eſt Iacob: ⁊ quod eſt egyptus:hoc eſt terra cham. Hic enī apertiſſime demonſtratuꝫ eſt de ſemine cham filij Noe.cuius pͥmitiuus fuit chanaan exortā fuiſſeetiam gentem egyptiorū. Proinde in quibus codicibus h̓ loco legit̉ chanaan emēdandum eſt. Melius aūt interp̄tatū eſt accola fuit: qͣꝫ ſicut alij codices habent: inhabitauit: qd̓ tātūdē eſſet ſi ⁊ incola diceret̉.Nihil enī aliud ſignificat. Nam idip̄m eſtv̓buꝫ in greco iſto loco: qd̓ eſt ⁊ ſuperiꝰ vbidictum eſt: pauciſſimi ⁊ incole in ea. Incolatus porro vel accolatꝰ: nō indigenā ſedaduenam oſtēdit. Ecce quō tranſierūt degente in gentē: de regno in ppl̓m alterum.Qd̓ breuiter ꝓpoſitū fuerat: breuit̓ narrando explicatū eſt. Sed de quo regno trāſierunt in ppl̓m alterū: merito queri pōt. Nōdum enī regnabāt in terra chanaan: qꝛ nōdum ibi fuerat regnū cōſtitutū populi iſrl̓.Quō ergo pōt intelligi: niſi forte ẜm anticipationē: qꝛ ibi regnū futurū erat ſemīs eorum. Deinceps narrant̉ q̄ in egypto geſtaſunt. Et auxit: inqͥt: populū ſuū vehementer: ⁊ firmauit eū ſuꝑ inimicos eius. Etiam hoc breuit̓ totū ꝓpoſitūeſt: vt quemadmodū factum ſit: deincepsnarret̉. Non enī tunc firmatus eſt populdei ſuꝑ egyptios inimicos ſuos: qn̄ eoruꝫmaſculini fetus necabant̉: vel qn̄ in faciendis lateribus cōterebanl̓: ſed qn̄ in manupotenti ꝑ ſigna ⁊ portenta dn̄i dei ſui metuendi ⁊ honorandi facti ſunt: donec duriregis contentio vinceret̉: ⁊ mare rubrū ꝑſecutorē cū exercitu eiꝰ obrueret. Ꝙ ergobreuit̉ poſitum ē: Firmauit ppl̓m ſuū ſuperinimicos eiꝰ: velut q̄reremꝰ quō factū ſit:incipit dicere: donec etiā id narrādo determinet. Et cōuertit cor eoꝝ vt odiret populū eiꝰ: ⁊ dolū facerent ī ſeruos eius. Nunqͥd naͣm intelligendum ēvel credendū ꝙ deus cor hoīs ad faciēdapeccata conuertat? An peccatū nō eſt: velparuū peccatū eſt odiſſe ppl̓m dei: ⁊ doluꝫfacere in ẜuos eius? Quis hͦ dixerit? Nun

qͥd ergo iſtorū tam grauiū peccatorum auctor eſt deꝰ: qui nullius vel leuiſſimi peccati auctor credendus eſt? Quis ſapiēs ⁊ intelliget hec? Nam ip̄a eſt illa mirabilis deibonitas qua bn̄ vtit̉ etiam mal̓: vel angel̓:vel homībus. Cum enī ip̄i vitio ſuo maliſint: ille de malo eorū bn̄ facit. Non enī an̄qͣꝫ odiſſent populū eius boni erāt: ſed maligni ⁊ impij tales erāt: qui facile incol̓ ſuisfelicibus inuiderēt. In eo gͦ ꝙ ppl̓um ſuuꝫml̓tiplicauit: hoc bn̄ficio ſuo malos ad inuidendū conuertit. Inuidia eſt enī odiumfelicitatis aliene. Sic gͦ cōuertit cor eorū:vt ꝑ inuidentiā odiſſent ppl̓m eius: ⁊ dolūfacerēt in ẜuos eius. Non gͦ cor illorū malum faciendo: ſꝫ ppl̓um ſuū bn̄faciendo corillorū ſponte malū cōuertit ad odiū. Nonenī rectum cor ꝑuertit: ſꝫ ſponte ꝑuerſū adodium ppl̓i vbi eo malo bn̄ vteret̉ conuertit. Nō enī illos malos faciēdo: ſꝫ iſtis bōaqͥbus mali facillime poſſent inuidere largiendo: quo illorū odio ⁊ ad exercitatōꝫ populi ſui: ⁊ ad gl̓am nominis ſui q̄ nobis eſtvtilis: quō ſit vſus: cōſequētia docent: q̄ īeius laude cōmemorant̉ cum cantat̉ all̓a.Miſit Moyſen ẜuuꝫ ſuū: Aaronquem elegit ip̄m. Sufficeret quem elegit: ſꝫ nihil in eo querendū eſt qd̓ additumeſt ip̄m. Locutio ſcripturarū eſt: ſicuti eſt:In qua habitabūt in ea: qua locutiōe diuine ſcripture plene ſunt. Poſuit in eisverba ſignorum ſuoꝝ: et ꝓdigioꝝin terra cham. Non ita debemus accipere verba ſignorū ⁊ ꝓdigiorū: quaſi verba qͥbus verbis fierent ſigna ⁊ ꝓdigia: ideſt que dicerent vt fierent ſigna ⁊ ꝓdigia.Multa enī ſine v̓bis facta ſūt: vel v̓ga: vl̓manu extenta: vel fauilla in celū miſſa. Sꝫqꝛ illa ip̄a q̄ facta ſunt: nō erāt alicuiꝰ ſignificatōis inania: ſicut ⁊ verba que loqͥmur:ideo ⁊ ip̄a dicta ſunt v̓ba: nō vocum ⁊ ſonorū: ſed ſignorū ⁊ ꝓdigioꝝ: Poſuit ī eis:id eſt fecit ꝑ eos. Miſit tenebras etobſcurauit. Scriptum eſt ⁊ hoc int̓ plagas qͥbus ⁊ egyptij ꝑcuſſi ſunt. Qd̓ auteꝫſequit̉ in diuerſis codicibus varie legitur. 4Alij nanqꝫ habēt. Exacerbauerūt ſer femones eius. Alij vo. Nō exacerba bauerūt ſermonesⁱ eiꝰ. Sꝫ qd̓ prius dixi fiin pluribus inuenimus. Ubi aūt addita ēnegatiua ꝑticula: vix duos codices potuimus reꝑire. Sed ne forte mendoſitas propter ſenſum faciliorem abundauerit: quidenim facilius intelligit̉ qͣꝫ id quod dictū ē:

Alia lr̄.tnon habet

Alia l̓raret non exubauit