Pſalmus¶ II.

Pſalmuscleſiā: ortꝰ eſt ſol ⁊ congregati ſunt. Et vbiſunt? Et in cubilibꝰ ſuis cubabūt. Cubiliaeoꝝ corda infideliū. Ꝙ multi gerunt leones cubātes in cordibꝰ ſuis: nō inde erumpunt: nō faciūt impetū in iſtā ꝑegrinanteꝫhieruſalē. Quare nō faciūt? Quia iaꝫ ortꝰeſt ſol: ⁊ ſplēdet in toto orbe terrarū. Ergovide qͥd ſeqͣt̉: Quia ortꝰ eſt ſol ⁊ cōgregatiſūt: ⁊ in cubilibꝰ ſuis cubabūt. Quid tu ohō dei? Quid tu o eccleſia dei? Quid tu ocorpus chriſti cuiꝰ caput in celo eſt? Quidtu facis o hō vnitas eiꝰ. Exiet: inquit:homo ad opus ſuū: Operet̉ gͦ iſte homo oꝑa bona in ſecuritate pacꝭ eccl̓ie: operetur vſqꝫ in finē. Aliqn̄ em̄ erit quedā ꝯtenebratio: ⁊ fiet quidā impetus: ſed in veſpera: id ē in fine mūdi. Mo aūt in pace ⁊ trāquillitate oꝑatur eccleſia: quia exiet homo ad opus ſuū. Et ad oꝑatione ſuaꝫvſqꝫ ad veſpera. ¶ Ꝙ magnificataſunt oꝑa tua dn̄e? Merito magna: merito excelſa. Ubi facta ſūt oꝑa iſta tā magna? Que illa ſtatio dei vbi ſtetit? Uel queilla ſeſſio vbi ſedit ⁊ iſta operatus ē? Quislocus vbi iſta operatus eſt? Unde ꝓceſſerunt primo iſta tam pulchra? Si ad litterā accipias: oīs ordinata creatura ordinate currens: ordinate pulchra: ordinate oriens: ordinate occidens: ordinate ꝑagensomnia tꝑa: vnde ꝓceſſit? Ipſa aūt eccleſiaquō accepit incremēta ſucceſſus ꝓfectionē? Quō deſtinat̉ ad finē quendā īmortalitatis? Quibꝰ p̄conijs p̄dicat̉? Quibꝰ myſterijs cōmendatur? Quibꝰ ſacramētis occultat̉? Qua p̄dicatione reuelat̉? Ubi fecithec deus? Uideo magna oꝑa tua dn̄e. Ꝙͣͣmagnificata ſūt oꝑa tua dn̄e? Quero vbifecerit: locū nō inuenio: ſed video qͥd ſeqͣtur. Omnia in ſapientia feciſti: Ergo oīa in chriſto feciſti. Ille cōtemptus: ille expalmatus: ille ꝯſputus: ille ſpinis cōronatꝰ: ille crucifixus: omnia in illo feciſti.Audio audio qͥd de illo tuo milite nūcieshoībus: qͥd de illo p̄cone ſancto p̄dices gētibus: chriſtū dei virtutē ⁊ dei ſapiētiā. Irrideant iudei crucifixū chriſtū: qꝛ ſcandalū eſt eis. Irrideant pagani crucifixū chriſtū: qꝛ ſtulticia eſt eis. Nos aūt inquit p̄dicam chriſtū crucifixū: iudeis quidē ſcandalū: gentibꝰ aūt ſtulticiā: ipſis vero vocatis iudeis ⁊ grecis: chriſtū dei virtutē ⁊ deiſapientiā. Omnia in ſapiētia feciſti. Repleta eſt terraᶠ creatura tua. Repleca ē terra creatura tua xp̄e. Et quō? Quō

¶ II.videbimus? Quid em̄ nō a patre ꝑ filiumcreatū eſt? Quicqͥd .n. ābulat ⁊ reꝑit in terris: quicqͥd natat in aquis: qͥcquid volat inaere: quicqͥd in celo circūagitur: quātomagis terra: Totꝰ mūdus creatura dei eſt. Sꝫneſcio qͥd hic ſignificat de quadā creaturanoua: de qua dicit Apl̓us: Si qͣ in chriſtonoua creatura: vetera trāſierūt: ecce factaſūt oīa noua: oīa autē ex deo. Noua creatura q̄ facta ē? Oēs credētes in chriſtū: exuentes ſe veterē hoīem ⁊ induētes nouuꝫ.Repleta eſt terra creatura tua. In vno loco terre crucifixꝰ erat: in vno exiguo lococecidit granū illud in terrā ⁊ mortificatuꝫeſt: ſed magnū fructuꝫ attulit. Singulariseras dn̄e Ieſu chriſte: donec trāſires. Agnoſco in alio pſalmo vocē tuā qua dixiſti:Singularis ego ſū: donec trāſeā. Singularis gͦ eras donec trāſires. Singulariſ erascū agnouiſti occaſuꝫ tuū: ſed ab occaſu inortū trāſiſti. Ortus es: ſplēduiſti: Clarificatꝰ es cū in celū aſcēdiſti: ⁊ repleta eſt terra creatura tua. Pſalmū fratres nondumfiniuimus: ſed aliquid inde in noīe chriſtietiā ad diem dn̄icum differamus.¶ Sermo quartus: de tertia parte eiuſdem pſalmi.¶ Prefatio.Eminit caritas vr̄a cū ſit vnus ſermo dei in ſcpͥturis oībus dilatatꝰ:⁊ ꝑ multa ora ſctōꝝ vnū verbū ſonet: qd̓ cū ſit in pͥncipio deꝰ apud deū: ibinō habet ſyllabas: qꝛ n̄ habet tꝑa: Nec mirandū nobis ſit: qꝛ ꝓpter infirmitatē nr̄amdeſcendit ad ꝑticulas ſonoꝝ noſtrorū: cūdeſcenderit ad ſuſcipiendā infirmitatē corporꝭ noſtri: Iſtū tn̄ pſalmū iā multos nob̓feciſſe ſermōes: myſteriaqꝫ ipſa q̄ hic clauſa tenent̉ vt pulſantibꝰ aꝑirentur attuliſſenobis non ꝑuas ꝑ aliqͦt dies: moras tꝑiscū ꝓnunciant̉: cū cōmendant̉: cū clauſa eſſe mōſtrant̉: cū aꝑiunt̉: cū eruūtur: cū oſtēdunt̉: ac ꝑ hͦ meminit: vt dixi: caritas vr̄a:nec p̄terito die ad eius terminū pſalmi nolꝑuenire potuiſſe ⁊ diſtuliſſe in hunc diem:Uoluitqꝫ dn̄s ⁊ tp̄s redditionis nob̓ exhibere: ⁊ me debitorē debito ſatiſfacere: ⁊ exactores ſecuriores efficere. Det gͦ ipſe bonū qd̓ reddamꝰ: qui nō reddidit qͥcqͥd mali feceramꝰ. Exclamauerūt vt noſtis qd̓ cūpietate gaudioqꝫ recolitis: exclamauerutcū pſalmo viſcera cordis nr̄i: ⁊ dixer̄t: Ꝙmagnificata ſūt oꝑa tua dn̄e oīa in ſapientia feciſti: repleta ē t̓ra creatura tua. Quic

Alia lr̄a.impleta.poſſeſſione.