PſalmusCIII
qͥd a deo factū eſt: in ſapīa factū eſt: ⁊ ꝑ ſapiētiā factū eſt. Quicqͥd nouit ſapiētiā: ⁊qͥcquid nō nouit ſapīam: et tn̄ in creaturadei ē: in ſapiētia factū eſt: ⁊ ꝑ ſapientiā factū eſt. Qui cognoſcūt ſapīam: lucē habētſapiētiā: qui nō cognoſcūt: habēt tn̄ artificē ſapīam cū ſint ip̄i detēti in ſapīa. Et quieā lucē habēt: etiā artificē habēt: nō quicūqꝫ artificē habēt: etiā lucē habent. Et quidē in hoībus multi ſunt qͥ eiꝰ ꝑticipes fiūt:⁊ ſapiētes vocant̉: multi eius exꝑtes ſtultinoīant̉. Propter hoc vitioſo noīe ſtulti appellant̉: qꝛ ſi ſtudeant ſapīe: ſi petāt: ſi querant: ſi pulſent: nō poſſunt ꝑuenire ad eiusꝑticipationē. Nō em̄ nature ſed negligētiebenegat̉. Sūt aūt alie creature q̄ nō pn̄t fieri ꝑticipes ſapīe: ſicut oēs beſtie: oīa pecora: oēs arbores q̄ nec ſenſū hn̄t vllū: Nūqͥd qꝛ ꝑticipes ſapīe eſſe nō pn̄t: iō nō in ſapiētia ⁊ ꝑ ſapientiā facta ſunt? Nō gͦ exigitdeꝰ intellectū de equo ⁊ mulo: ſed hoībusdic̄: Nolite fieri ſicut equꝰ ⁊ mulus: qͥbꝰ nōeſt intellectꝰ. Qd̓ eqͣ natura eſt: hōi crimenē. Hoc gͦ dicit deꝰ: Nō exigo ꝑticipationēſapīe mee ab eis q̄ n̄ feci ad imaginē meā:ſꝫ vbi feci: inde exigo: ⁊ vſuꝫ eiꝰ rei poſtuloquā donaui. Hoīes gͦ reddētes deo q̄ deſunt: ſi ceſari reddūt qd̓ ceſaris eſt: id eſtreddētes ceſari imaginē ſuam: ⁊ reddētesdeo imaginē ſuā: erigūt ip̄am mētē ſuā: nōad ſe: ſed ad artificē ſuū: ⁊ ad lumē vn̄ ſūt:⁊ ad calorē quēdam ſpūalē vn̄ ferueſcūt: ⁊vn̄ remoti frigeſcūt: ⁊ vn̄ recedētes ꝯtenebrantur: ⁊ quo reuertentes illuminantur:qꝛ pie illi dixerunt: Tu illuminabis lucernam meam dn̄e: deus meus illumina tenebras meas: diſcuſſis tenebris terrene ſtulticie: aperiētes os ⁊ educētes ſpm̄ eriguntvt dixi fidētē oculū cordis: ⁊ circūſpiciūtmente vniuerſum mundū: terram: mare: ⁊celū: ⁊ videntes omnia pulchre diſpoſitaordinata currere: digeri generibꝰ: fulciri ſeminibus: mutari ſucceſſionibꝰ: currere tēporibꝰ: placet eis in his artifex: vt ⁊ ip̄i placeāt ī artifice artifici: ⁊ exclamāt p̄ gaudiomagno: qꝛ vere huic leticie nihil cōꝑari poteſt: qͣꝫ magnificata ſūt opera tua dn̄e: oīain ſapientia feciſti. Ubi eſt ipſa ſapiētia inqua oīa feciſti? Quo ſenſu attigitur? Quooculo videt̉? Quoſtudio querit̉? Quo merito poſſidet̉? Quo putatiſ niſi gratia ſuaQui donauit vt ſimus: donet vt boni ſimus. Bonat conuerſis qui anteqͣꝫ ꝯuerterent̉: ⁊ auerſi irent poſt vias ſuas: nōne q̄-
CIIIſiuit eos? Nōne deſcēdit? Nōne verbū caro factū eſt: ⁊ habitauit in nobis? Nōne accendit lucernā carnis ſue duꝫ penderet incruce: ⁊ q̄ſiuit ꝑditam draginā? Queſiuit⁊ inuenit vicinis ꝯgratulātibus: id eſt omni creatura ſpūali que deū ꝓxime attingit.Uicinis cōgratulantibꝰ inuēta ē dragma:angelis letantibus inuenta eſt anima hū ana. Inuenta eſt ergo: gaudeat ⁊ dicat: Ꝙͣmagnificata ſunt oꝑa tua dn̄e: omnia in ſapiētia feciſti: repleta eſt terra creatura tua.Qua creaturā tua repleta eſt terra? Omnibus arboribꝰ ⁊ fructetis: omnibus aīalibꝰ⁊ pecoribus: ⁊ vniuerſo ipſo genere hūanō repleta ē terrā creatura dei. Uidemus:nouimꝰ: legimꝰ: agnoſcimꝰ: laudamꝰ: ⁊ inhis p̄dicamꝰ: ⁊ in his nō ſufficimus laudare tm̄ quantū abundat ex bona inſpectione cor noſtrū. Sed ad illam magis creaturam debemus attendere: Un̄ dicit Apl̓s:Si qua igit̉ in chriſto noua creatura: vetera trāſierūt: ⁊ ecce noua facta ſt̓ oīa. Quevetera tranſierūt? In gentibꝰ omnis idolatria: in ipſis iudeis omnis illa ſeruitus legis: omnia illa ſacrificia p̄nūciatiua p̄ſensſacrificiū. Abundabat tunc vetuſtas hominis: vēit qui renouaret opus ſuū: venitqui ꝯflaret argentū ſuū: qui formaret monetā ſuā: ⁊ ſi attendimꝰ plenā terrā chriſtianis credentibus in deū: auertentes ſe a prioribus īmundicijs ſuis: ⁊ idolatria: a ſpepreterita: ad ſpem noui ſeculi: ⁊ ecce nōdūeſt in re: ⁊ iam tenetur in ſpe: ⁊ ꝑ ip̄am ſpeꝫiam cantamꝰ ⁊ dicimus: Repleta eſt terracreatura tua. Nondū em̄ in patria cantamus hoc: nōdū in illa requie q̄ ꝓmittit̉: nōdū confirmatis vectibus portarū hieruſalē: ſed adhuc in peregrinatione intuentesmundū iſtum totū: ⁊ vndiqꝫ homines currentes ad fidē: timentes gehennā: contemnentes mortē: amantes vitā eternam: ſpernētes p̄ſentē: ⁊ tali ſpectaculo cōpleti gaudio dicimꝰ: Repleta ē terra creatura tua.Hoc aūt ſeculum adhuc temptationū fluctibus quatitur: adhuc tempeſtatibus ⁊ ꝓcellis tribulationū ⁊ tumorum turbat̉: hactn̄ itur. Minet̉ licꝫ mare ⁊ tumeat fluctibꝰꝓcellaſqꝫ ꝑturiat: hac tn̄ itur: datū ē nob̓ lignū in quo nauigemus. Repleta eſt terracreatura tua: Sꝫ nondū ſumus in terra viuentium adhuc iſta terra morientium eſt.Clamamus aūt ⁊ dicimus: Spes mea estu: portio mea in terra viuentiuꝫ. In terramoriētiū ſpes mea: in terra viuētiū portio
4 4