Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCIII

qͥd a deo factū eſt: in ſapīa factū eſt: ſapiētiā factū eſt. Quicqͥd nouit ſapiētiā:qͥcquid nouit ſapīam: et tn̄ in creaturadei ē: in ſapiētia factū eſt: ſapientiā fac eſt. Qui cognoſcūt ſapīam: lucē habētſapiētiā: qui cognoſcūt: habēt tn̄ artifi ſapīam ſint ip̄i detēti in ſapīa. Et qui lucē habēt: etiā artificē habēt: quicūqꝫ artificē habēt: etiā lucē habent. Et qui in hoībus multi ſunt eiꝰ ꝑticipes fiūt: ſapiētes vocant̉: multi eius exꝑtes ſtultinoīant̉. Propter hoc vitioſo noīe ſtulti appellant̉: qꝛ ſi ſtudeant ſapīe: ſi petāt: ſi querant: ſi pulſent: poſſunt ꝑuenire ad eiusꝑticipationē. em̄ nature ſed negligētiebenegat̉. Sūt aūt alie creature pn̄t fieri ꝑticipes ſapīe: ſicut oēs beſtie: oīa pecora: oēs arbores nec ſenſū hn̄t vllū:qͥd qꝛ ꝑticipes ſapīe eſſe pn̄t: in ſapiētia ſapientiā facta ſunt? exigitdeꝰ intellectū de equo mulo: ſed hoībusdic̄: Nolite fieri ſicut equꝰ mulus: qͥbꝰeſt intellectꝰ. Qd̓ eqͣ natura eſt: hōi crimenē. Hoc dicit deꝰ: exigo ꝑticipationēſapīe mee ab eis feci ad imaginē meā:ſꝫ vbi feci: inde exigo: vſuꝫ eiꝰ rei poſtuloquā donaui. Hoīes reddētes deo deſunt: ſi ceſari reddūt qd̓ ceſaris eſt: id eſtreddētes ceſari imaginē ſuam: reddētesdeo imaginē ſuā: erigūt ip̄am mētē ſuā:ad ſe: ſed ad artificē ſuū: ad lumē vn̄ ſūt: ad calorē quēdam ſpūalē vn̄ ferueſcūt:vn̄ remoti frigeſcūt: vn̄ recedētes ꝯtenebrantur: quo reuertentes illuminantur:qꝛ pie illi dixerunt: Tu illuminabis lucernam meam dn̄e: deus meus illumina tenebras meas: diſcuſſis tenebris terrene ſtulticie: aperiētes os educētes ſpm̄ eriguntvt dixi fidētē oculū cordis: circūſpiciūtmente vniuerſum mundū: terram: mare:celū: videntes omnia pulchre diſpoſitaordinata currere: digeri generibꝰ: fulciri ſeminibus: mutari ſucceſſionibꝰ: currereporibꝰ: placet eis in his artifex: vt ip̄i placeāt ī artifice artifici: exclamāt gaudiomagno: qꝛ vere huic leticie nihil cōꝑari poteſt: qͣꝫ magnificata ſūt opera tua dn̄e: oīain ſapientia feciſti. Ubi eſt ipſa ſapiētia inqua oīa feciſti? Quo ſenſu attigitur? Quooculo videt̉? Quoſtudio querit̉? Quo merito poſſidet̉? Quo putatiſ niſi gratia ſuaQui donauit vt ſimus: donet vt boni ſimus. Bonat conuerſis qui anteqͣꝫ ꝯuerterent̉: auerſi irent poſt vias ſuas: nōne q̄-

CIIIſiuit eos? Nōne deſcēdit? Nōne verbū caro factū eſt: habitauit in nobis? Nōne accendit lucernā carnis ſue duꝫ penderet incruce: q̄ſiuit ꝑditam draginā? Queſiuit inuenit vicinis ꝯgratulātibus: id eſt omni creatura ſpūali que deū ꝓxime attingit.Uicinis cōgratulantibꝰ inuēta ē dragma:angelis letantibus inuenta eſt anima ana. Inuenta eſt ergo: gaudeat dicat: Ꝙͣmagnificata ſunt oꝑa tua dn̄e: omnia in ſapiētia feciſti: repleta eſt terra creatura tua.Qua creaturā tua repleta eſt terra? Omnibus arboribꝰ fructetis: omnibus aīalibꝰ pecoribus: vniuerſo ipſo genere hūa repleta ē terrā creatura dei. Uidemus:nouimꝰ: legimꝰ: agnoſcimꝰ: laudamꝰ: inhis p̄dicamꝰ: in his ſufficimus laudare tm̄ quantū abundat ex bona inſpectione cor noſtrū. Sed ad illam magis creaturam debemus attendere: Un̄ dicit Apl̓s:Si qua igit̉ in chriſto noua creatura: vetera trāſierūt: ecce noua facta ſt̓ oīa. Quevetera tranſierūt? In gentibꝰ omnis idolatria: in ipſis iudeis omnis illa ſeruitus legis: omnia illa ſacrificia p̄nūciatiua p̄ſensſacrificiū. Abundabat tunc vetuſtas hominis: vēit qui renouaret opus ſuū: venitqui ꝯflaret argentū ſuū: qui formaret monetā ſuā: ſi attendimꝰ plenā terrā chriſtianis credentibus in deū: auertentes ſe a prioribus īmundicijs ſuis: idolatria: a ſpepreterita: ad ſpem noui ſeculi: ecce nōdūeſt in re: iam tenetur in ſpe: ip̄am ſpeꝫiam cantamꝰ dicimus: Repleta eſt terracreatura tua. Nondū em̄ in patria cantamus hoc: nōdū in illa requie ꝓmittit̉: confirmatis vectibus portarū hieruſa: ſed adhuc in peregrinatione intuentesmundū iſtum totū: vndiqꝫ homines currentes ad fidē: timentes gehennā: contemnentes mortē: amantes vitā eternam: ſpernētes p̄ſentē: tali ſpectaculo cōpleti gaudio dicimꝰ: Repleta ē terra creatura tua.Hoc aūt ſeculum adhuc temptationū fluctibus quatitur: adhuc tempeſtatibuscellis tribulationū tumorum turbat̉: hactn̄ itur. Minet̉ licꝫ mare tumeat fluctibꝰꝓcellaſqꝫ ꝑturiat: hac tn̄ itur: datū ē nob̓ lignū in quo nauigemus. Repleta eſt terracreatura tua: Sꝫ nondū ſumus in terra viuentium adhuc iſta terra morientium eſt.Clamamus aūt dicimus: Spes mea estu: portio mea in terra viuentiuꝫ. In terramoriētiū ſpes mea: in terra viuētiū portio

4 4