PſalmusCIII

⁊ nō ſint in nobis ſciſmata. Qd̓ ſentio ſentis: in medio fluit aquā: nō habeo qͣſi pͥuatum meū: nec tu priuatū tuū. Ueritas necmea ſit ꝓpria: nec tua: ⁊ vt ⁊ tua ſit ⁊ mea:inter mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aque. Audiip̄m mōtē vt dixi: qꝛ inter mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aque. Siue aūt ego: ſiue illi: ſic p̄dicamꝰ ⁊ ſic credidiſtis. Securus dixit: ſiue ego ſiue illi ſic p̄dicamꝰ: ⁊ ſic credidiſtꝭ:inter mediū enī mōtiū fluebāt aque. Nulla enī de aqͥs diſcordia mōtiū: ſꝫ pax ꝯſenſionis: ⁊ ſocietas caritatis. Si quis autemvellet aliud p̄dicare: iā de ſuo p̄dicaret: nōd̓ medio. Et audi qͥd de illo dicat̉ ab ip̄o qͥemiſit fontes in cōuallibꝰ: qͥ loquit̉ mēdaciū: de ſuo loquit̉. Itaqꝫ ne acciperet̉ aliqͥſmons nō de medio: ſed de ſuo manās: aitApl̓s: Quiſqͥs vobis euāgelizauerit p̄terqͣꝫ qd̓ accepiſtꝭ anathema ſit. Et vide quēadmodū noluerit de mōte p̄ſumi: ne fortemōs diſcedat ab aquis ꝑ mediū currentibus: ⁊ aliqͥd ꝓpriuꝫ velit influere. Licet ſinos: Et quātus mos dixit hoc: qͣꝫ vberrime aque fluebāt: de cōualle eiꝰ: tn̄ hoc volebat vt medios inter mōtes curreret: ⁊ ibieſſet fides recta ppl̓oꝝ ꝙ inter ſe mediū atqꝫ cōmune apl̓i retinebāt: Licet ſi nos inquit. Et tu Paule potes aliqͥd aliter predicare. De Paulo q̄ſtio. Audi quod ſeqͥtur. Licet ſi nos aūt angelus de celo annūciauerit vobis p̄terqͣꝫ qḋ accepiſtꝭ anathema ſit. Si veniat mos: aliud euāgelizansanathematizet̉: ſi veniat angelꝰ aliud euāgelizās anathematizet̉. Un̄ hoc? Quia depriuato vult fluere nō de medio. Et hͦ forte homo carnali nebula p̄peditꝰ ⁊ a fontecōi ad ꝓpriā ſuā falſitateꝫ redactꝰ poſſit hͨface̓: nūqͥd ⁊ āgelꝰ. Uere nūqͣꝫ ⁊ āgelꝰ. Siangelꝰ de ꝓprio fluēs ī ꝑadiſo nō eſſet auditꝰ: nō p̄cipitaremur ī mortē. Media aqͣpoſita erat hoībꝰ p̄ceptū dei: aqua media:aqua quodāmō publica ſine fraude valebat: qd̓ diximꝰ caritati veſtre: ſine labe: ſine ceno fluebat: ſi ip̄a aqua ſemꝑ biberetur: ſemꝑ viueret̉. Ueīt angelus lapſus decelo: factꝰ ſerpēſ: qꝛ īſidioſe iā venena ſpargere cupiebat: emiſit venenū de ꝓprio: locutus eſt de ſuo: qꝛ qui loquit̉ mēdaciū deſuo loquit̉: ⁊ miſeri audiēdo dimiſerūt qd̓cōmune erat: vn̄ beati erāt: ⁊ ad ſuū ꝓprium redacti: cū volūt ꝑuerſe eſſe ſil̓es deo:hoc enī eis dixerat: guſtate ⁊ eritis ſic̄ dij:appetētes qd̓ nō erāt: qd̓ acceꝑant amiſerunt. Ergo fratres ad hoc valeat qd̓ dixi-

mus caritati veſtre: ꝓpter fontes: vt fluātde vobis: cōualles eſtote: ⁊ cū oībꝰ ꝯferte:qd̓ de deo habetis. Inter mediū fluāt aq̄:nulli inuidiatis: bibite: ſaturamī: manate:ſaturate. Ubiqꝫ cōis aqua dei habeat gloriā: nō hoīm priuatā mēdacia.¶ Sermo tertius de ſecūda parte eiuſdeꝫpſalmi.¶ Prefatio.xEliquaꝝ ꝑtiū pſalmi hꝰ ꝑtractandaꝝ debitores nos eſſe meminitcaritas veſtra. Nō ergo opꝰ eſt vtintētionē vr̄am aliqͦ p̄mio moueā. Uideoenī vos ad intelligēda ſacramēta ꝓphetica oī alacritate ſuſpēſos: nec opꝰ eſt vt intētos faciat ſermo meꝰ: quos iā fecit ſpūsdei. Hoc potiꝰ agamꝰ qd̓ vrget. De fontibus emiſſis in ꝯuallibꝰ: ⁊ de aqͥs inter mediū mōtiū ꝑtrāſeūtibꝰ iā dictū eſt: ſed adhucuſqꝫ dictum eſt: hinc deinceps ordīamur. Sequit̉ enī.Expoſitio eiuſdē partis.Otabunt oēs beſtie ſilue:ip Quid potabūt? Aqͣs ꝑtrā ſeūtesint̓ mediū mōtiū Quid potabūt?Fōtes emiſſos ī ꝯuallibꝰ. Et q̄ potabunt?Beſtie ſilue. Uidemꝰ qͥdē hͦ etiā ī iſta creatura beſtias ſilue bibe̓ de fōtibꝰ ⁊ de riuisint̓ mōtes currētibꝰ. Sꝫ iā qm̄ deo placuit talibꝰ reꝝ figurꝭ abſcōde̓ ſapiētiā ſuā: nōauferre ſtudioſis: ſꝫ claudere negligētibꝰ:aꝑire pulſātibꝰ: placuit etiaꝫ ip̄o dn̄o deonro ad hoc hortari vos ꝑ nos: vt ī his omnibꝰ q̄ velut de corꝑali: ⁊ de viſibili creatura dicūt̉: q̄ramꝰ aliquid ſpūaliter abſcōditū: qͦ inuēto gaudeamꝰ. Beſtias ſilue gentes intelligimꝰ: ⁊ ml̓tis hoc locis ſcripturateſtat̉: Sꝫ tn̄ euidētiſſima duo maxīa occurrūt docum̄ta: ꝙ ī arca noe: qͣ nēo nr̄mdubitat eccl̓iā eſſe p̄figuratā: nō īcluderēt̉oīa genera aīaliū: niſi in illa vnitate cōꝑaginis oēs gētes ſignificarent̉: niſi forte putamꝰ: ſi oīa talia penitꝰ diluuio delerent̉:defuturā fuiſſe deo ptātem iubendi vt terra ea ꝓduceret: ſic̄ primo verbo eiꝰ ꝓduxerat. Nō ergo fruſtra: nō temere: nō aliqͣ indigētia dei vel inopia ptātis iuſſa ſūt animalia illa in arca includi. Nā poſtea qͣꝫ venit tp̄s: iā enī debemꝰ ⁊ alteꝝ euidētiſſimūadiungere teſtimoniū: cū enī venit tp̄s vtillud qd̓ in arca erat p̄figuratū: iā in eccl̓iacōpleret̉: Petrus apl̓s dubitans dare ſacramentū euāgelicum gentibus incircūciſis: īmo non dubitanſ: ſed oīno danduꝫ