RſalmusCIII

Pſeſcripture? Quid inuenimus in ſcripturisſanctis ſuperius? Paulū īterroga. Supereminentiorē inqͥt viam vobis demonſtro.Quā dicit ſupereminētiorē viā? Si līguishominū loquar et angelorū: caritatē autēnon habeam: factus ſum velut eramētū ſonās aut cymbalū tinnienſ. Si gͦ ī his nihilſupereminentius in ſcriptura ſancta inueniri poteſt qͣꝫ caritas: ſuꝑiora celi quomōaquis ꝓtegūtur ſi ſuperiora ſcripture precepta caritatis ſunt? Audi quēadmodū.Caritas inquit dei diffuſa eſt in cordibusnoſtris per ſpiritūſanctū qui datus eſt nobis. Iā nomīe diffuſionis intellige aquasin caritate ſpirituſſancti. He ſūt aque de qͥbus dicit̉ in quadā ſcriptura: Et in plateiſtuis diſcurrāt aque tue: nemo alienᵇ cōmunicet tibi. Alieni enī ſūt omēs a via veritatis: ſiue pagani: ſiue iudei: ſiue heretici: ⁊mali qͥqꝫ chriſtiani. Habere ml̓ti dona poſſūt: caritatē nō poſſūt. Hocip̄m quale donū eſt: vt nō loq̄mur de donis alijs foris:q̄ dona habent oēs homines: qui facit ſolē ſuuꝫ oriri ſuꝑ bonos et malos: dona deiſūt: et nō tātū bonis ⁊ malis cōmunia: ſedetiā beſtijs et pecoribꝰ. Ip̄m eē: viuere: videre: ſētire: audire: ⁊ ceteris fūgi ſēſuū muneribus dona dei ſūt. Sed videte cū qualibus et qͣꝫ multis cōmunia: et cū eis quosnolis imitari. Ipſū ingeniū acutū habentet peſſimi hoīes: ſollertē artiū induſtriamhabēt ⁊ turpiſſimi ſcenici: diuitiaſ habēt ⁊latrones: cōiugīa: filios. Multi mali habent pulchra dona dei: oīa: nemo negat: ſꝫvide cū qͥbꝰ cōia. Reſpice ad munera ip̄iꝰeccl̓ie: Munꝰ ſacram̄toꝝ ī baptiſmo: ī euchariſtia: in ceteris ſanctis ſacramētꝭ: quale munꝰ eſt? Hoc munꝰ adeptꝰ eſt ⁊ Simōmagus. Prophetia quale munꝰ eſt? Prophetauit ⁊ Saul malus rex: ⁊ tūc ꝓphetauit cū Dauid ſctm̄ ꝑſeq̄ret̉. Intēdite: nondixi cū ꝑſecutus fuiſſet. Fortaſſis enī eo ꝑſecuto: penitētiā geſſit ⁊ dignꝰ fuit ſpiritu ꝓphetādi. Nō ꝑſecutꝰ neqꝫ ꝑſecuturꝰ: ſed ꝑſequēs ꝓphetauit. Miſit ad cōp̄hēdēduꝫBauid mīſtros ſuos. Dauid vero eo tempore inter ꝓphetas erat: vbi erat ⁊ ſanctꝰSamuel. Impleti ſūt ſpū ꝓphetie qͥ miſſi ſūt ⁊ ꝓphetauer̄t. Sꝫ forte bono illi aīovenerāt: vel ob neceſſitatē officij ſui: vl̓ nōfacturi qd̓ iuſſuꝫ eſt. Miſit ꝑ alios hoc ⁊ īeis factū eſt: ⁊ eoꝝ hoc modo aīm interp̄temur. Cū illi tardarēt: venit ip̄e furēſ: anhelans cedē: ſanguinē ſitiēs īnocētis ſancti:

CIIIcui etiā ingratꝰ erat: ⁊ ipſe impletꝰ eſt ſpiritu ꝓphetādi ⁊ ꝓphetauit. Nō ergo ſe iactent qui forte ſine caritate habuerīt hͦ munus dei ſctm̄: ſicut ſctm̄ baptiſmū: ſꝫ videant qͣlē rationē habituri ſūt cū deo qͥ ſctīsnō ſancte vtunt̉. Ex his erūt qͥ dicturi ſūt:In noīe tuo ꝓphetauimꝰ. Non illis dicet̉:mentiemī: ſed dicet̉: non noui vos: recedite a me qui oꝑamī iniqͥtatē: qꝛ ſi habeā omnē ꝓphetiā: caritatē aūt nō habeā nihil ſū.Prophetauit aūt ⁊ Saul: ſed oꝑabat̉ iniqͥtateꝫ. Quis aūt oꝑat̉ iniqͥtatē: niſi qͥ nonhabuerit caritatē? Plenitudo enī legis caritas. Ergo ꝓtegis in aquis ſuꝑiora eius.Quid dixit? In oībꝰ ſcripturis ſuꝑeminētiſſimā viā ſuꝑeminētiſſimuꝫ locū caritasoptīet. Nō ad eā aſpirēt niſi bōi. Hāc nobiſcū nō cōmunicāt mali. Poſſūt cōicarebaptiſmū: poſſunt cōmunicare cetera ſacramēta: poſſūt cōicare orationē: poſſuntcōicare iſtos parieteſ: ⁊ iſtaꝫ cōiunctionē:caritatē nobiſcū nō cōmunicant. Ipſe eſtenī fons ꝓpriꝰ bonoꝝ: ꝓpriꝰ ſanctoꝝ: Deqͦ dicit̉: nemo alienꝰ cōmunicet tibi. Quiſunt alieni? Oēs qui audiūt: nō noui vos.Si enī nō cognoſcunt̉: vtiqꝫ alieni ſūt quibus dicit̉: nō noui vos. Suꝑeminēs enimvia caritatis tenet eos: qui ꝓprie ꝑtinēt adregnū celoꝝ. Ergo p̄ceptū caritatis ſupercelos: ſuꝑ oēs libros. Ei enī ſubdūt̉ libri:ei militāt oēs lingue ſanctoꝝ: ei oīs motuſdiſpenſatoꝝ dei ⁊ aīe ⁊ corꝑis. Suꝑeminens eſt enim via: ⁊ merito ꝓtegit in aquiſſuꝑiora celi: qꝛ nihil inuenis eminētius caritate in diuinis libris. Sꝫ adhuc euidentius audi qͥd aqua ſit. Diximꝰ enī ꝙ caritas dei diffuſa ſit in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpiritū ſctm̄ qui datꝰ eſt nobis: diximus etiā inplateis diſcurrāt aq̄ tue: Et ait mihi aliqͥs:nō ibi exp̄ſſe dictū eſt vtrū caritatē intelligere debeā. Quid ſi alius aliud aliqͥd ītelligat? Tātū mem̄to qd̓ ait Apl̓s: Caritasdei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtriſ. Un̄? Perſpiritū ſctm̄ qui datꝰ eſt nobis. Audiamꝰdn̄m magiſtrū apl̓oꝝ: Si qͥs ſitit veīat ⁊ bibat. Dicat adhuc: Qui credit ī me flumina aque viue fluēt de vētre eius. Quid ēhoc: exponit euāgeliſta: Hoc aūt dicebatinqͥt de ſpiritū quē accepturi erāt credētesin eū. Spiritꝰ enī nōdū erat datus: qꝛ Ieſus nondū erat glorificatꝰ. Ergo fratres ſiꝓpterea ſpiritus nōdū erat datus: qꝛ Ieſus nōdū erat glorificatus: glorificato Ieſu ⁊ aſcendēte in celoſ: miſſus ē ſpūſſanctꝰ

2