PſalmusCIII
Pſalmus⁊ tamē adhuc ſpūs tibi tardo loquit̉: tibiinquā adhuc tardo dicit ſpiritus. Nā necſic extēdit deus celū: ſic̄ ⁊ tu pellē. Si enimſic extendit: ecce ante te pellis: vl̓ rugoſa:vel plicata ponit̉: dic vt extendatur: dictutuo extende pellē. Nō poſſum inqͥs. Ergo⁊ in extenta pelle multuꝫ longe es a facilitate dei. Ipſe eniꝫ dixit ⁊ facta ſūt: Dixit:fiat firmamētū inter aquā ⁊ aquā: et ſic factū eſt. Tn̄ propter facilitatē ſignificandāſcd̓m ſenſum tuū: acceꝑis aliquid interimad litterā: Figurate aūt ſi aliquid tectū retegi volumꝰ ⁊ pulſare accluſum: inuenimꝰextendiſſe deū celū ſicut pellē: vt intelligamus celū ſanctā ſcripturā. Hanc auctoritatē pͥmo poſuit deꝰ in eccl̓ia ſua: inde cepitexequi cetera. Pofuit enī celū deus: ⁊ extendit ſicut pellē: ⁊ nō fruſtra ſicut pellem.Primo iſtā famā predicantiū: extēdit ſic̄pelleꝫ. Pellis mortalitatē ſignificat. Propterea ⁊ illi duo hoīes primi parentes noſtri: auctores peccati generis hūani Adā⁊ Eua: cū in paradiſo cōtempto dei p̄cepto ad ſuggeſtionē ſuaſionemqꝫ ſerpentistranſgreſſi eſſent: qd̓ iuſſerat deꝰ: facti mortales dimiſſi ſunt de paradiſo. Ut autē ſignificaret̉ ipſa mortalitaſ eoꝝ: induti ſunttunicis pelliceis. De pellibꝰ enim tunicasfactas acceperūt. Pelles enim detrahi nōſolēt: niſi de animalibꝰ mortuis. Ergo pelliuꝫ noīe mortalitas illa figurata ē. Quidergo hic: ſi diuina ſcriptura ſignificat̉ pellis noīe? Quō de pelle fecit deus celū: ⁊ extendit celū ſicut pellē? Quia ꝑ quos nobiſſcriptura p̄dicata eſt: mortales fuerūt. Illud quidē verbū dei ſemꝑ idē: ſemꝑ incōmutabile atqꝫ indeficiēs: Ecce ī principioerat verbū: ⁊ verbū erat apud deū: ⁊ deuserat verbū: Nunqͥd erat ⁊ mō nō eſt? Et ē⁊ ſemꝑ erit. Si ergo eſt verbū dei deꝰ apd̓deū: lege ſi potes. Sed quid dicis: qꝛ ſurſum eſt: et ideo legere nō potes? Ubiqꝫ eſtv̓bū dei: Pertēdit a fine vſqꝫ ad finē fortiter: ⁊ attingit oīa ꝓpter ſuā mundiciā. Inhoc mūdo erat: ⁊ mūdus ꝑ ip̄m factus eſt⁊ cū venit hic erat. Uenit enī in carne nūqͣꝫ abſens diuinitate. Quare ergo lege̓ nōpoteras? Quia in ſapientia dei nō cognouit mūdus ꝑ ſapiētiā deū ibi cōſtitutꝰ ī ſapiētia dei. Oīa enī ibi ⁊ ipſa nll̓a ſb̓tractaſunt: ibi conſtitutus nō poteras cognoſcere per ſapiētiā deū. Ergo neceſſariuꝫ erat:qd̓ ſequitur: Placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicationis ſaluos facere credētes. Si ꝑ ſtultici
am p̄dicatiōis ſalui futuri erāt credentes:elegit deus q̄dam mortalia: elegit homines mortales ⁊ morituros adhibita līguamortali: exhibuit ſonos mortales: adhibita diſpenſatione mortaliū: adhibuit inſtrumēta mortaliū: ⁊ in eo tibi factū eſt celū: vtin re mortali cognoſceres verbū īmortale:⁊ fieres tu quoqꝫ eiuſdē verbi ꝑticipatiōeīmortalis. Uixit Moyſes ⁊ mortuꝰ eſt: aitenim illi deus: aſcēde in montē ⁊ morere.Mortuꝰ eſt Hieremias: ⁊ tot ꝓphete mortui ſūt ⁊ mortuoꝝ dicta: qꝛ nō eoꝝ ſed pereos illius erāt qui extendit celuꝫ ſicut pellem: manēt vſqꝫ ad poſteritatē noſtrā. Ecce Apl̓s ſolutꝰ de hac vita qͥ dixit: Cupiodiſſolui: ⁊ eē cū chriſto: ml̓tomagꝭ eſſe optimū: viuit nūc cū chiſto ſic̄ illi ꝓphete oēsviuūt cū chriſto. Sed ꝑ quid nobis diſpēſauit id qd̓ legimꝰ? Per id quod moriturūerat: ꝑ os: ꝑ linguā: dētes: manꝰ: Oīa iſtaquibꝰ oꝑatus eſt Apl̓s: totū qd̓ legimꝰ corporis officia ſūt: ſed iubēte anima cui iubebat deꝰ. ꝓptere a extenſuꝫ eſt celū ſicut pellis. Nos ſub celo tanqͣꝫ ſub pelle diuinaꝝſcripturarū legimꝰ mō cuꝫ tendit̉. Etenimpoſtea celuꝫ plicabit̉ vt liber: Non fruſtrafrēs hic vt pellis: ibi vt liber. Figuratū ibiquiddā nobis eſt qd̓ ad ſcripturā diuinaꝫattinet ⁊ tendit̉ ſicut pellis: ⁊ tendit̉ ſermomortuoꝝ. Ergo ideo tendit̉ ſicut pellis etmultomagiſ tendit̉: qꝛ illi mortui ſūt. Naꝫpoſt mortē plus īnotuerūt ꝓphete ⁊ Apl̓i:nō erāt tā noti cū viuerēt. Prophetas viuos ſola iudea habuit: mortuoſ oēs gēteſ.Cū enī viuerēt nōduꝫ erat extenſa pellis:nōdū erat extēſuꝫ celū: vt tegeret orbē terraꝝ. Et extēdit ergo celū ſicut pellē. Qui ⁊ꝓtegitʸ in aquis ſuꝑiora eius. EtᶠAhoc legimꝰ: ⁊ adʳ litterā bene ītelligit̉. Qn̄enī iuſſit vt fieret firmamētū inter aquas ⁊aquas: factū eſt vt ſint aque inferiores q̄perfundunt terras: ⁊ ſint aque ſuperioresremote ab aſpectibꝰ: tn̄ fidei cōmendate.Et aque inquit que ſuꝑ celos ſunt laudētnomē dn̄i: qm̄ ip̄e dixit ⁊ facta ſūt: ipſe mādauit ⁊ creata ſūt. Ergo explicatus eſt ſenſuſ ad lr̄am: ꝓtegit enī ī aquis ſuꝑiora eiꝰ.Quid ad figurā? Qm̄ in figura accepimꝰpellē ſcripturā ſanctā: ⁊ auctoritatē diuiniverbi diſpenſatā nobis ꝑ mortales: quibꝰmortuis eiuſdē diſpēſatiōis famā extenditur. Scd̓m hoc quo ꝓtegit in aquis ſuꝑiora eius? Cuiꝰ ſuꝑiora? Celi. Et quid celū?Sancta ſcriptura. Que ſūt ſuꝑiora ſancte
Alia lr̄a.f tegit.Alia lr̄a nō bꝫ.