Plaliijs
mlisCIII
Plaliijs⁊ caritate impleti ſunt apl̓i: diffuſa ē ī cordibꝰ eoꝝ ꝑ ſpiritūſanctuꝫ qui datꝰ eſt eis:qꝛ ſuꝑiora celi aquis ꝓtegūtur. Et benequia dn̄s in celos aſcēdit vt ſuꝑior eſſet celis: ⁊ inde mitteret caritatē. Nō enī ſic deꝰꝓtegit: vt quaſi ſb̓leuet̉ ab eo quē ꝓtegit.Subleuat quē ꝓtegit nō onerat. Ita ergocelos aquis ꝓtegit: vt magis illi diuinoſpiritu ſubleuēt̉. Qui ſub leuat urſum eſt:qd̓ ſubleuat̉ infra eſt. Illud ſuſpēdit: hͦ pēdet. Si ergo illud ſuſpēdit hoc pendet: audi qꝛ hoc celū ſcripturarū ex caritate pendet. Duo ſūt nēpe illa notiſſima p̄cepta dilectiōis: in his duobꝰ p̄ceptis: tota lex pē. det ⁊ ꝓphete. Qui ꝓtegis in aquis ſuꝑiora eiꝰ. Qui ponit nubes aſceſuꝫi feiꝰ: Accipit̉ ⁊ hoc bn̄ ad lr̄am. Dn̄s viſibiliter aſcēdit in celū. Quō poſite ſūt nubes aſcenſus celi? Hec cū dixiſſet: nubesſuſcepit eū. Habes itē de reſurrectione noſtra p̄dictū: Et mortui inqͥt ī chriſto reſurgēt primi: deinde nos qui viuimꝰ ſimul cūillis rapiemur in nubibꝰ obuiaꝫ chriſto inaera: atqꝫ ita ſemꝑ cuꝫ dn̄o erimꝰ. Habesnubes aſcēſum celi: oſtendā ⁊ nubes aſcēſum celi huiꝰ: id eſt diuinarū ſcripturarū.Quid eſt hoc frēs? Utinā me dn̄s deꝰ meꝰinter illas qualeſcūqꝫ nubes numerare dignet̉: viderit qͣꝫ nebuloſa nubes ſim: oēstn̄ p̄dicatores verbi v̓itatis nubes accipipn̄t. Quicūqꝫ ergo infirmi nō pn̄t aſcēdēin hoc celū: id eſt ad intellectū ſcripturaꝝ:ꝑ nubes aſcendant. Forte enī ⁊ mō ſatꝭ ſitvobis: ſi aliquid agimꝰ. Si labor ſudorqꝫnr̄ nō eſt infructuoſus: aſcēditis in celumſcripturarū diuinarum: hoc eſt intellectuꝫeaꝝ ꝑ predicationē noſtrā. Ꝙ altū erat celū: in pſalmo iſto? Nemo enim veſtrū videbat: quid eſſet in figura. Extēdit celū ſicutpelle̓: qui ꝓtegit in aquis ſuꝑiora eiꝰ. Hocipſum qd̓ dictū eſt: qͥ ponit nubes aſcenſūeius: ecce iam intellectū eſt: quātū dn̄s donauit p̄dicantibꝰ nobis. Nō enī nubes deſuo munere pluūt: Uos ītelligēdo aſcēdite: ī intellectu ip̄o fructificate: ne ſitiſ quaſiilla vinea: de quā dicit̉ apd̓ ꝓphetā: Mādabo nubibꝰ meis ne pluāt ſuꝑ eam. Accuſabat̉ enī quedā vinea ꝙ ꝓ vuis ſpinasdederat: nō reddiderat dignā gratiā dulcipluuie. Qui enī bona audit ⁊ mala oꝑat̉:dulci pluuia cōpluit̉ ⁊ ſpinaſ generat. Nōeſt vt ſuſpicemur fratres de aliqua terrena ⁊ iſta viſibili vinea dn̄m locutū. Nāqꝫibi ne ſub obſcuritate ſermonis lateret ex-
cuſatio iniquitatis: ipſe dn̄s ꝑ ipſum prophetā expoſuit cui vinee loqueret̉: ⁊ de qͦvinea iſta diceret. Uinea inquit dn̄i ſabaoth domus iſrael eſt. Quid vagant̉ o iniqui corda veſtra per mōtes ⁊ colles vinitoꝝ? Noui inqͣꝫ de qua vinea loquar: noui vbi querebā vuā ⁊ inueni ſpinas. Sinecauſa aliud atqꝫ aliud ſuſpicamī ⁊ opinamini: nolentes intelligere vt bene agatis.Nā ⁊ hoc ſcpͥtū ē: Noluit intelligere vt bene ageret. Tollite oēs ſuſpicatōes vr̄as d̓medio: vinea etenī dn̄i ſabaoth domꝰ iſrꝭeſt: ⁊ hō iuda nouellū dilectū. Dilectū cūplantatū eſt: damnatū cū ſpinas creauit.Ergo fratres forte vinea fuit domꝰ iſrael:⁊ nos nō ſumꝰ vinea? Cū timore audiamquod iudeis dictū videmus. Uidete quōApl̓us terreat ramos inſertos de ramisfractis: ⁊ in ramis fractis cōmendet timēdam ſeueritatē: ī ramis inſertis cōmendetamandā bonitatē. Noli eſſe infructuoſusin bonitate: ne ſteril̓ ſentias ſeueritatē. Sꝫnō ſum vitis dicis mihi. Ubi eſt dn̄i voxEgo ſū vitiſ: vos eſtis ſarmēta: pater meᵍagricola? Ubi ē vox apl̓i. Quis plātat vineam: ⁊ de fructu eius nō ꝑcipit? Uinea gͦes: o eccleſia: ⁊ habes agricolā deuꝫ. Nemo ergo agricola hō cōpluit vineā ſuam.Fratres ergo dilectiſſimi: viſcera eccleſie:pignora eccl̓ie. filij matris celeſtis auditecū tempus eſt. Minatꝰ eſt deus illi vineeatrociſſima cōminatōe: Mādabo nubibꝰmeis inqͥt ne pluāt ſuꝑ eā: ⁊ factū eſt. Uenerūt Apl̓i ad iudeos: reſpuerūt eos ⁊ dixerūt illis: Ad vos miſſi eramꝰ: ſꝫ qꝛ repuliſtis verbū dei: imꝰ ad gētes. Uidetis quōin eodē ſpiritu dei illo iubente intrinſecusqui habitat in cordibꝰ ipſoꝝ mādatum ſitnubibus dei ne cōpluerent vineā: q̄ cū expectaret̉ vt faceret vuā fecit ſpinas. Ideo⁊ nubes fecit aſcenſuꝫ eius: ⁊ celū tetenditſicut pellē. Nō eſt qd̓ q̄ramini: auctoritasſcripturarū extenta eſt ſuꝑ orbē terraruꝫ:nubes nō de ſūt: predicat̉ verbuꝫ v̓itatis:exponunt̉ oīa que obſcura ſunt: vt cordaveſtra ꝑ nubes aſcēdāt. Uidete quō credatis: videte qͥd ſuſcipiatꝭ: Poſt p̄dicatorē veniet iudex: ⁊ pꝰ diſpēſatorē veniet exactor. Qui ponit nubem aſcenſum eius. 2Quiʳ ambulat ſuꝑ pennas vento tarum. Hoc iaꝫ periculoſum eſt acciꝑe adlitterā. Aut que ſūt penne vētorū? Aut vero quō in pictura facturi nobis ſumus vētos volantes: ⁊ alas habētes? Uentus nō
Alia lr̄a.⁊ ponis nubē.
Aliaª 3nis nubē.Ituū.
Alia lr̄a.f ambula