PſalmusCIII.

Pſalmusdeus: ⁊ nō recte iudicat deus: vt aliqn̄ ipſiſe corrigant: ⁊ rectū cor ad illiꝰ rectitudinēducāt ⁊ adherētes eideꝫ de recto ad rectū:nō iaꝫ vituperēt: ſed placeat rectis rectus:qꝛ qͣꝫbonus deꝰ iſrl̓ ſed rectis corde. Ergocū videret iſte qͥ cātat: iſte ip̄e noſip̄i: id eſtcorpus chriſti membra chriſti: cuꝫ videretquāta p̄ſtiterit deus generi hūano: cui antea aut nullus: aut falſus: aut nō tam magnus videbat̉ deus in oꝑibus ſuis eū videns: Dn̄e deus meus inquit magnificatꝰes nimis: id eſt qui nōduꝫ te intelligebam:intelligo te magnū. Magnꝰ ſemꝑ etiā occultus: ſꝫ mihi tūc magnꝰ qn̄ apparuiſti factus es manifeſtus. Magnificatꝰ es ergoex me: quoniaꝫ mirificata eſt ſcientia a tuaex me. Mira enim facta eſt ex me. Ergo illam miror cōuerſus ad illam. Illa aūt et ſinō cōuertar: ⁊ ſi nō poſt ꝯuerſionē auertarintegra permanet. Sed ego iam magnusfactus in ea: ⁊ ex diminuto factꝰ integer inea: miror ꝙ nō nouerā: nō ꝙ mō magnū factū eſt ex quo didici: ſed qꝛ magnꝰ factꝰ ſuꝫex quo didici. Audi iam: Et vbi videt̉ magnificatus deꝰ nimis? Semꝑ magnus magnificatus nimis in operibus ſuis ad nos.Confeſſionē ⁊ decorē induiſti. Ante decōrem cōfeſſionē poſuit: decus in pulchritudine. Queris pulchritudinē: bonā rē queris. Sꝫ quare queris pulchritudinē o aīa?Ut amet te ſponſus tuus. Etenī diſplicesei feda. Ille aūt qualis eſt? Specioſus forma p̄ filijs hominū. Oſculari vis feda pulchrū: ſed nō attendis: qꝛ tu iniqͥtatibꝰ plena es. Diffuſa ē āt gratia ī labijs tuis. Sicem̄ de illo dictū eſt. Specioſus forma p̄ filijs hominū: diffuſa eſt gratia ī labijs tuis:ꝓpterea adoleſcētule dilexerūt te. Eſt ergoquidē formoſus: eſt quidē pulcher p̄ filijshoīm: Et ſi filius homīs tn̄ pre filijs hoīm.Huic tu placeres vis o aīa hūana: o vnaī multis. Audiamꝰ eccleſiā: qꝛ erat illis aīavna ⁊ cor vnū in deū. Hanc alloquit̉ pſalmꝰ: Uis ei placere? Nō potes qͣꝫdiu deformis es. Quid facies vt pulchra ſis? Pritibi diſpliceat deformitas tua: ⁊ tūc ab illoip̄o cui vis placere pulchra mereberis pulchritudinē. Ip̄e em̄ erit reformator tuus qͥfuit formator tuus. Ergo pͥus attende queſis: ne audeas ire feda in pulchri oſcula.Et quid intuens inqͥs me videbo? Poſuittibi ſpeculū ſcriptura ſuā. Legit̉ ibi: Beatimūdicordeſ: qm̄ ip̄i deū videbūt. Speculūin hac lectiōe ꝓpoſitū eſt: vide ſi hoc es qd̓

CIII.dixit: ſi nōdum es: geme vt ſis. Renūciabit tibi ſpeculū faciē tuā. Sicut ſpeculū nōſenties adulatorem: ſic nec te palpes. Hoctibi oſtēdit nitor ille qd̓ es: vide que es: ⁊ ſitibi diſplicet: q̄re vt nō ſis. Si em̄ cū fedaſis tibimetip̄i diſplices: pulchro iā places.Quid ergo? Qm̄ diſplicet tibi feditas tua:incipis ei ī confeſſiōe: ſicut alibi dicit̉: Incipite dn̄o in cōfeſſione. Primo accuſa feditatē tuaꝫ: Feditas em̄ aīe de peccatis: deiniquitatibꝰ. Accuſando feditatē tuā incipe confiteri: a cōfeſſione incipis decorari.Quo decorāte niſi ſpecioſo forma pre filijshominū? Ut aūt ⁊ decorā faceret: audeo dicere: amauit ⁊ fedā. Quid eſt amauit ⁊ fedam? Etenī chriſtus ꝓ impijs mortuus ē.Quā vitam tibi ſeruat iuſtificato: qui ſuaꝫmortē donauit et impio? Ecce pulcher ille⁊ ſpecioſus forma pre filijs hominū: qͥ iuſtiſſimus p̄ filijs hominū: qm̄ veniebat adfedam: vt faceret pulchrā: dicā ⁊ hoc: qꝛ inſcripturis inuenio: fedus factꝰ eſt. Nō me īhoc audiatis: ne in hoc v̓bo temere lapſusſum. Sicut em̄ dixeraꝫ: amauit ⁊ fedā: nonautē quaſi cōgruēter dixeram: quibuſdamillū amātibus: niſi mihi teſtis ꝓcederet: etdixi qd̓ dixit apl̓us: Uis noſſe qd̓ amaret⁊ fedam? Chriſtus ꝓ impijs mortuus eſt.Sic ⁊ modo qd̓ dixi vt veniret ad fedā: fedus factꝰ ē: deformis factus eſt: quō ꝓbabo: qn̄ iam mihi p̄dixit diuinū eloquiū: ſpecioſus forma pre filijs hominū? Sed in ip̄odiuino eloquio rurſus habeo: Uidimꝰ euꝫ⁊ nō habebat ſpeciē neqꝫ decorē. Specioſus forma p̄ filijs hominū: vidimꝰ eū ⁊ nonhabebat ſpeciē neqꝫ decorē. Nō dixit: nonvidimus: ⁊ ideo neſciebamꝰ vtrū haberetſpeciē neqꝫ decorē: Ecce vidimꝰ et nō habebat ſpeciē neqꝫ decorē. Ubi gͦ illū viditqui dixit: Specioſꝰ forma p̄ filijs hominū?Et vbi illū vidit qͥ dixit: Nō habebat ſpeciem neqꝫ decorē? Audi vbi eum vidit quidixit: ſpecioſus forma p̄ fiijs hominū. Cuꝫin forma dei eſſet non rapinā arbitratus eſteſſe ſe equalē deo. Merito p̄ filijs hominūquia equalis deo. Ecce accepi et agnouivbi eum viderit qui dixit: Specioſus forma pre filijs hominum. Reſponderit eniꝫnobis. Ubi euꝫ viderim queris? In formadei. Et vnde vidiſti in forma dei? Quō vidiſti in forma dei? Quia inuiſibilia eius ꝑea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉. Bn̄optime accepi: agnoui: ⁊ quē videris: ⁊ qͣlēvideris: ⁊ vbi videris: et vn̄ videris. Quē