BſalmusCIII.

F¶ Sermo primꝰ de prima ꝑte pſal¶ Prefatio.mi.Ie quidē nudiꝰ tertiano quātū meminiſſe dignamī: abundāter refectieſtis. Sed qꝛ nos etiam poſt longūſermonē auidiſſime dimiſiſtꝭ: nō putauimꝰſanctitatē veſtrā hodierni diei debito fraudandā: vt hoc ſit de debito: illud de lucro.Pſalmus qui lectus eſt: ꝓpe totus figurisrerū myſterijſqꝫ cōtexit̉: ⁊ opus habet nonſolū noſtra: ſed etiā veſtra nō parua intentione: qͣꝫqͣꝫ etiā cuncta q̄ dicta ſunt: poſſintad litterā religioſe accipi. Enumerant̉ em̄⁊ ſi nō omnia: multa tn̄ oꝑa dei: q̄ nota ſūtomnibꝰ intuētibus: qui norūt ⁊ ex his q̄ facta ſunt: ⁊ vident̉ illiꝰ inuiſibilia intellectucōſpicere. Uidemꝰ em̄ fabricā mundi amplā quādaꝫ ex celo ⁊ terra ⁊ omniū q̄ in eisſūt. Et ex huiꝰ fabrice magnitudine ac pulchritudine fabricatoris ip̄ius ineſtimabilēmagnitudinē ⁊ pulchritudinē: ⁊ ſi nōdū videmꝰ: iam tn̄ amamꝰ. Non em̄ ceſſauit quinōdum pōt nr̄i cordis puritate cōſpici: an̄oculos nr̄os ponere oꝑa ſua: vt vidētes q̄poſſumꝰ: amemꝰ q̄ videre nō poſſumus: vtip̄ius amoris merito aliqn̄ videre poſſimꝰ.Tn̄ in omnibꝰ q̄ dicta ſūt: querēdus ē etiāintellectus ſpūalis: ad queꝫ ꝑſcrutandū:adiuuabūt nos in chriſti nomīe deſideriaveſtra: quibꝰ qͣſi manibꝰ inuiſibilibꝰ ad inuiſibilē ianuā pulſatis: vt inuiſibilit̓ nobisaꝑiat̉: ⁊ inuiſibiliter intretis: ⁊ īuiſibilit̓ ſanemini. Ergo dicamꝰ omnes.¶ Expꝑoſito eiuſdē partis.7io.Enedic aīa meaᶠ dominum:bAlloquamur oēs animā noſtraꝫ:qꝛ omniū nr̄m anima: ꝑ vnā fideꝫvna anima eſt. Et omnes nos quicūqꝫ inchriſtū credimꝰ: ꝓpter vnitatē corporis eiꝰvnus homo ſum. Benedic aīa noſtra dominū: Pro tātis bn̄ficijs eiꝰ: ꝓ tam multiset magnis muneribus gratiaruꝫ eius: quemunera inuenimꝰ in hoc pſalmo intenti: etexcuſſa nebula carnalis cogitatiōis: quātūpoſſumꝰ erecta mente: ⁊ quātū poſſumꝰ directa acie: ⁊ quātū poſſumꝰ puro oculo cordis noſtri: quātuꝫ non impedit preſens vita: quātum nō occupāt rerū p̄ſentiū deſideria: quātū nō excecat cupiditas ſecl̓i. Erecti gaudituri ſumꝰ magna: leta ⁊ pulchra:deſiderabilia: ⁊ plena leticie gaudiorumqꝫmunera eius: que iam ille qͥ cōceperat iſtuꝫpſalmū videbat aīo: Et ip̄ius viſionis exultatiōe ructabat dicēs: Benedic aīa mea

dn̄m. Dn̄e deꝰ meus magnificatus ⁊es nimis. Uide magnifica que dicturꝰ feſt. In quibꝰ magnificis: non vtiqꝫ niſi illelaudādus ē auctor omniū magnificorum.¶ Cōfeſſione ⁊ decorē induiſti: Odn̄e deus meꝰ qͥ magnificatꝰ es nimis: vn̄magnificatꝰ es nimis? Nōne ſemꝑ magnꝰ?None ſemꝑ magnificꝰ? Nūquid ꝑfectꝰ nōes vt creſcas? Nūquid deficis: vt aliqn̄ minuaris? Sꝫ qꝛ es qd̓ es: ⁊ vere es: vtiqꝫ nomen tuum dixiſti famulo tuo Moyſi: Egoſum qui ſum: vtiqꝫ magnꝰ es: ⁊ magnitudotua ſempiterna ē: nec cepit: nec deſinit: necab initio tꝑis incipit: nec vſqꝫ ad finē tꝑisexcurrit: nec in medio aliqͥd patit̉: incōmutabilis em̄ magnitudo eſt. Quō gͦ magnificatꝰ es nimiſ? Alius pſalmꝰ admonet nos.Ait em̄: Mirificata ē ſcīa tua ex me. Si recte dicit̉: mirificata eſt ſciētia tua ex me: recte dicit̉: magnificatꝰ es nimis dn̄e deꝰ meꝰex me. Sed hoc adhuc ē querēduꝫ: Ex memagnificat̉ deꝰ meus? Ex me gͦ magnꝰ fit.Docet nos aliqͥd ⁊ quotidiana oratio ſalutis noſtre: Sanctificet̉ nomen tuum: quotidie petimus: quotidie rogamus vt fiat. Sinos quiſqͣꝫ interroget: qͥd eſt qd̓ petitis: vtſanctificet̉ nomē dei: aliqn̄ em̄ ſanctū noneſt vt mō ſanctificet̉: et tamē niſi velimusfieri: nō peteremꝰ vt fieret. Alia em̄ gratulatio: alia oratio. Gratulamur ex eo qd̓ eſt:oramꝰ vt ſit qd̓ nōduꝫ eſt. Quid eſt gͦ: ſanctificet̉ nomē tuū? Et intelligamꝰ qd̓ hic dictū eſt: Dn̄e deus meꝰ magnificatus es nimis: hoc eſt: ſanctificet̉ nomē tuū: ſanctumſit apud homīes nomē tuū. Sanctū eſt em̄ſemꝑ nomē tuum: ſed quibuſdā immūdisnōdū eſt ſanctū nomē tuū. Dicit .n. apl̓us:Oīa mūda mūdis: immūdis aūt ⁊ infidelibꝰ nihil eſt mūdū. Si īmundis ⁊ infidelibus nihil eſt mūdū: quero cauſaꝫ. Sed qͥbuſdā immūdis nōduꝫ eſt cauſa: ſꝫ pollutaſunt inqͥt eorū ⁊ mens et cōſciētia. Si nihilē mūdū eis nec deꝰ: niſi forte putatꝭ mūdūvideri deū illis qui quotidie blaſphemanteū. Si mūdꝰ ē placeat: ſi placet laudet̉. Siāt blaſphemat̉ diſplicet: ⁊ ſi diſplicet: quōtibi p̄t mūdꝰ eē qͥ tibi diſplicet? Quid gͦ rogamꝰ: Sanctificet̉ nomē tuū: in illis hominibus: qui ꝑ infidelitatē nondū habēt nomen dei ſanctū: quibꝰ nondū eſt ille ſanctꝰqui ꝑ ſe ⁊ in ſe ⁊ in ſanctis ſuis ſanctus eſt?Rogamus pro genere humano: rogamusꝓ orbe terrarū: ꝓ omnibꝰ gentibꝰ quotidieſedentibus ⁊ diſputantibus: qꝛ non rectus

Alia lr̄a.dn̄o.

Alia lr̄a.f vehemēter.