Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCII.

Pſalmusdiā iniquo: tanqͣꝫ iniquo. Naꝫ ip̄m iniquū inquātū iniquꝰ ē ne ſuſcipias: id eſt nequaſi intentiōe amore iniquitatis illiꝰ ſuſcipias eum. Naꝫ ꝓhibitū eſt dari peccatori: et ſuſcipere peccatores. Et quo omnipetenti te da? Et quomō: ſi eſurierit inmictuus ciba illum? Quaſi contraria vident̉:ſed aperiunt̉ in nomīe chriſti pulſantibꝰ: etmanifeſta erūt querētibꝰ. Ne tradas peccatori: ne ſuſcipias peccatorē: tn̄ omni petenti te da. Et ſi peccator eſt qui te petit: da tanqͣꝫ peccatori. Qn̄ das tanqͣꝫ peccatori? Qn̄ in quo peccator ē: hoc tibi placetvt des: deū offendis. Paululū attēdat caritas veſtra donec euoluat̉ res etiā exēplismultū vtilis ad intelligendū. Hoc dixieſurierit neſcio quis: ſi habes vn̄ des da.Si vides dandū eſſe ad ſubueniendū da:ne pigreſcāt in hoc viſcera mifericodie: qꝛtibi peccator occurrit. Tibi em̄ peccator occurrit. Cum dico: occurrit tibipeccator: duo noīa dixi: Hec duo noīaſuꝑflua ſunt. Duo nomīa: alid̓ qd̓ homo:aliud qd̓ peccator. Qd̓ opus dei ē: qd̓peccator opus homīs eſt. oꝑi dei: nolioperi homīs. Et quō inqͥt me ꝓhibes dareoꝑi homīs? Quid ē dare oꝑi homīs? Peccatori dare ꝓpter peccatū: placenti tibipter peccatū. Et qͥs hoc faciet inqͥs? Quishoc faciet? Utinā nemo: vtinā pauci: vti publice. Qui venatoribꝰ donāt: qͣredonant? Dicāt mihi. Quare donat venetori? Hoc in illo amat in quo nequiſſimꝰ eſt:hoc ī illo paſcit: hoc in illo veſtit: ip̄aꝫ neqͥciam publicā ſpectaculis omniū. Qui donat hiſtrionibꝰ: donat auguribꝰ: donasmere tricibꝰ: quare donat? Nūquid ip̄ihomībꝰ donāt? tn̄ ibi attendūt naturāoꝑis dei: ſꝫ nequiciaꝫ oꝑis hūani. Uis videre quid honores in venatore qn̄ illū veſtis? Dicat̉ tibi: ſis talis: amas illū: gaudesad illū: vis quodāmodo expoliare te: illūveſtire. Noli cum iniuria accipere: ſi tibi demeretricibꝰ dicat̉: tales ſint filie tue. Iniuria eſt inqͥſ. Quare iniuria eſt: niſi qꝛ illa iniquitas? Quare iniuria: niſi qꝛ illa turpitudo? ergo donas das fortitudini:ſed turpitudini. Quō ergo qui venatori donat: homī donat: ſꝫ arti nequiſſime? Naꝫſi homo tm̄ eſſet venator eſſet: donares. Honoras in eo vitiū naturam.Sic cōtra: ſi des iuſto: ſi des ꝓphete: ſi desdiſcipulo chriſti aliqͥd cuiꝰ indiget: et nonibi cogites: qꝛ diſcipulꝰ chriſti eſt: qꝛ mini-

CII.ſter ē dei: qꝛ diſpēſator ē dei: ſed cogites ibialiud cōmodū temporale: vt fortaſſe cauſetue neceſſarius: quando fuerit venalis tibiſit: quia ei aliquid porrexiſti: tu dediſti iuſto ſi ſic dederis: qͣꝫ ille dedit homīquādo dedit venatori. Res cariſſimi inpromptu poſita eſt: puto qꝛ et ſi obſcurafuit iam manifeſta eſt. Ad hoc dn̄s te conſtrinxit diceret: Qui receꝑit iuſtū: ſufficeret. Sed qꝛ poteſt recipi iuſtꝰ alia intention putat̉ ꝓdeſſe poſſe ad aliquid temporale: forte ad ſupplendā cupiditatē: fortead adiuuanduꝫ vt homo circūueniat̉: autopprimat̉: qꝛ tale miniſteriū de illo queris:forte ꝓpterea ſuſcipis: negauit tibi mercedem iuſti: niſi additamēto. Ait em̄. Quireceperit iuſtū in nomīe iuſti: mercedē iuſtiaccipiet: id eſt ideo recipiēs qꝛ iuſtus eſt:qui receꝑit ꝓphetā tm̄ reciꝑe ꝓphetaꝫ:ſed in nomīe ꝓphete: hoc ī illo honorās qd̓ꝓpheta eſt: ad extremū qui dederit calicemaque frigide vni ex minimis iſtis tm̄ in nomine diſcipuli: id eſt ꝓpterea qͥa diſcipul̓chriſti eſt: ꝓpterea qꝛ diſpēſator facramētieſt: amen dico vobis ꝑdet mercedē ſuā.Quō ergo intelligis: qui receperit iuſtumin nomīe iuſti: mercedē iuſti accipiet: Sicintellige: receꝑit peccatorē in nomīe peccatoris ꝑdet mercedē. Ergo fratres exercete miſericordiā: eſt aliud vinculū caritatis: eſt alid̓ vehiculū quo ꝑducamur īhac vitā ad illā patriā. Extendite dilectio vſqꝫ ad inimicos: ſecuri eſtote. venitchriſtꝰ cui tāto an̄ dictū ē: Ex ore infantiūlactentiū ꝑfeciſti laudē: vt deſtruas inimi vīdicatorē: Qd̓ nōnulli codices defenſorē hn̄t: ſꝫ veriꝰ vltorē: vidicatorē. Deſtruere voluit dn̄s vindicatorē: id ē ſe voluit vīdicare: vt illi dimittantur peccataſua. Quid inqͥs? Dormīet diſciplia? Auferet̉ oīs correptio? auferet̉. Quid em̄ luxurioſo filio facturꝰ eſ? caſtigab̓?verberabis? Seruū ip̄m tuū ſi male viuētem videris: pena aliqͣ: verberibꝰ refrenabis? Fiat hoc fiat: admittit deꝰ: īmo rep̄hendit ſi fiat: ſed aīo dilectiōis fac:aīo vltiōis. Ubi aūt potētiores aliqͦs iniurioſos paſſus fueris: vbi tibi nec corrigerediſciplina licet: nec forte etiā monere aūtcipere: tolera: ſecurꝰ tolera. Audi euāgeliūquō lectū eſt: Beati eritis cuꝫ vos ꝑſecutifuerit homīes dixerīt aduerſuꝫ vos om̄emalū mētiētes ꝓpter nomē meū. Et ibi addidit ꝓpter qͥd: ne merito tuo accipias ma-