BſalmusCII.

3ſuum equale ſibi. Noui quid deſiderē: ſedqn̄ inde ſatiabor? Ecce mō ⁊ de trinitate cogito: quomōcūqꝫ de trinitate: vix ī enigmate vix ꝑ ſpeculū ex ꝑte audeo aliqͥd ſentire.Qn̄ ſatiabor? Renouabit̉ ſic̄ aqͥle iuuētustua. Nō ſatiaris mō: qꝛ nō eſt idonea anima tua ad ſolidū illū ⁊ magnū cibū: ſed roſtro clauſo nō es idonea. Uetuſtas tibi osclauſit: ꝓpterca petra data eſt: vbi vetuſtate cōtrita renouet̉ iuuētus tua ſicut aquile:vt poſſis māducare panē tuuꝫ illū qui ait.Ęgo ſum panis viuus qui de celo deſcendi. Renouabit̉ iuuentus tua ſicut aquile:tu ſatiaberis in bonis. Facięs miſericordias dominꝰ: ⁊ iudiciūᶠ eis quiiniuria accipiunt. Facit mō fratres anteqͣꝫ veniamꝰ ad renouationē: ſicut aquileanteqͣꝫ ſatiemur ī bonis. Quid em̄ hic? qͥdī iſta ꝑegrinatiōe? quid ī iſta vita? Nūquiddeſeruimur nō faciens miſericordias dominus? Et videte quomodo faciat miſericordias: nō nos relinquēs ī deſerto: non nosrelinquēs in heremo donec ꝑueniamꝰ adpatria. Faciens miſericordias. Sꝫ quibꝰBeati miſericordes: qm̄ ip̄i miſericordiaꝫconſequētur: Mō audiſtis fratres cū euāgeliū legeret̉. Non ergo putet aliquis futuram in ſe eſſe miſericordiā dei ſi eſt ip̄e ⁊ immiſericors. Sed audi q̄ ſit mēſura miſercordie: ne qͣſi in amicū ſit: ⁊ non ſit in inimicū.Dictū eſt: Dilige inimicos veſtros. Satiari vis bonis dei: ſatiata ſit in te miſericordiā dei. Plena miſericordia: ip̄a eſt ꝑfectamiſericordia: ip̄a eſt q̄ amat que diligit etiāhabentē ſe odio. Nā quid faciā inquis? Sicepero diligere inimicū meū: iniurias accipia: ⁊ īiurias ꝑferā: ⁊ nō me vindicabo cuꝫaſſint leges? Iuſtū eſt vt vindices te. Concedit̉ qꝛ iuſtū eſt. Uide vtrū ne habeas qͥdin te vindicet̉ ⁊ vindica. Sic em̄ dicis. Itane me non vincabo: quaſi deꝰ iuſticiā vindicte reprimat: ⁊ non ſuꝑbiaꝫ vindicantisextinguat? Aut v̓o adultera illa nō erat lapidanda? Aut ſi lapidaretur iniquum aliquid fieret? Si inique fieret inique iuſſumeſſet. Lex autē iuſſit: deus iuſſit. Sed o vosvltores videte ſi nō eſtis peccatores. Adducta eſt adultera ml̓ier lapidāda ex lege:ſed adducta eſt ad latorē legis. Seuis quiadduxſti: vide qui ſeuias: ⁊ in quā ſeuias.Si peccator ī peccatricē: deſine ſeuire: pͥuscōfitere. Si peccator ſeuis in peccatricē: relinquę illā. Nouit ille qͥd de illa ſentiat: qͥdiudicet: quō parcat: quō ſanet. Ex lege ſe-

uis? Meliꝰ nouit qͥd agat legiſlator ex quaſeuis. Iā dn̄s eo tꝑe quo illi oblata ē: inclinato capite ſcribebat in terra. Tūc ſcripſitin terra: qn̄ ſe inclinauit in terrā. Anteqͣꝫ ſeinclinaret in terrā: nō in terra ſcripſit: ſed inlapide. Iam frucuctoſum aliquid erat frade dn̄i litteris paritura. In lapide legē ſcripſerat: ſignificās duriciā iudeoꝝ: In terraſcripſit ſigificās fructū xp̄ianoꝝ. Uenerūtergo illi adducētes adulterā tanqͣꝫ ſeuiēteſfluctus in petrā: ſed eius rn̄ſione confractiſunt. Ait em̄ illis: Qui ī vob̓ ſine peccatoeſt: pͥor in illā lapidem iactet. Et rurſuꝫ inclinato capite ſcribebat in t̓ra. Et vnuſqͥſqꝫiam interrogās ꝯſcīaꝫ ſuā nō cōparuerūt.Reppulit eos nō infirma mulier adultera:ſꝫ adulterata ꝯſcīa. Qui vindicare volebātiudicare cupiebāt. Uener̄t ad petrā: abſorpti ſunt iuxͣ petrā iudicēs eoꝝ. Faciēs miſericordias dominꝰ. Sed quibꝰ? Beati miſericordes: qm̄ ip̄i miſericordiā cōſequētur.In omnes fac miſericordiā. Quā miſericordiā facturus es iuſto? In neceſſitatibꝰtm̄ corporalibus. Cui ſi defuerint ſupplementa a te: nō deerunt a deo. Qd̓ gͦ facistibi plus ꝓdeſt. Das mēdico trāſeunti etpetenti: queris ⁊ iuſtū cui des: ꝑ quē recipiaris ī tabernacula eterna: qꝛ qui recipit iuſtum in nomīe iuſti: mercedē iuſti accipiet.Mēdicus te q̄rit: iuſtū tu q̄re. De alio em̄dictū ē: Omni petenti te da: ⁊ de alio dictūeſt: Deſudet elemoſyna ī manu tua donecinuenias iuſtum cui eam tradas. Et ſi diunō inuenit̉: diu quere ⁊ īuenies. Sed quidpreſtabis? Nōne plus tibi preſtat̉? Si nosvobis inqͥt ſpūalia ſemīauimꝰ: magnū ē ſiveſtra carnalia metamꝰ? Inde ē ⁊ illud qd̓pridē expoſuimꝰ ī nutu dn̄i: qꝛ ꝓducit frafenū iumētis: id eſt carnalia eis qͥ triturāt:qꝛ boui triturāti os nō īfrenabis. Un̄ vosadhortati ſumus vt in hac re diligentes ſitis: cauti: ſobrij: oꝑa vr̄a: theſauros vr̄osdeputetis. Nūquid aūt hec frēs iō dicimꝰvt ita fiāt in nos? Puto in nomīe dn̄i poſſeeſſe iſtā: qͣꝫuis infirmoꝝ vocē apoſtolicā tn̄ſꝫ vobis ꝓdeſt: ſic̄ ait ip̄e apl̓us: Nō qꝛ q̄rodatū: ſed reqͥro fructuꝫ. Quā gͦ elemoſynāfacturus es iuſto? Nō paſcebat vidua: paſcebat coruꝰ: quia paſcebat qͥ fecit coruū:Heliā dico. Nō qͦ de eſt vn̄ deꝰ det ſuis: tuvide qͥd emas: qn̄ emaſ: quāti emaſ. Emīsenī regnū celorū: ⁊ nō ē emēdi tempꝰ: niſi īhac vita: ⁊ qͣꝫ vili emas attēde. Tanti tibivalet: quātuꝫ hr̄e potueris. Fac miſericor-

2 3

Alia lr̄a.bꝰ iniutiētibꝰ