PſalmusXCV III

XCVIII

qd̓ dixit regnauit: ſubaudire fec̄ in alio veſu. Et qd̓ ait: iraſcūt̉ ppl̓i: hoc dixit: cōmoueat̉ t̓ra. Quid ſūt enī ppl̓i niſi t̓ra? Quātum pōt iraſcat̉ terra ei qui iā ſedet ī celo.Fuit enī dn̄s ⁊ in terra: ⁊ aſſumpſit terramin qua eſſet in terra. Induit ſe carnē: ⁊ prior voluit pati iraſcētes ppl̓os. Ne iraꝫ populoꝝ timerēt ſerui eiꝰ: prior illā pati voluit. Et qꝛ neceſſaria erat ira ppl̓oꝝ ſeruis eius: vt a peccatis ſuis oībꝰ ꝑ ip̄as tribulationes curarent̉ ⁊ ſanarent̉: amaꝝ poculūprior medicꝰ bibit: ne bibere timeret egrotus. Ergo dn̄s regnauit iraſcant̉ ppl̓i. Iraſcant̉ populi: qꝛ de ira ip̄oꝝ multa bona fecit deus. Illi iraſcūt̉: ⁊ ſerui dei purgant̉:qꝛ exercēt̉ ⁊ coronant̉. Iraſcant̉ ppl̓i: quiſedet ſuper cherubin regnauit: cōmoueat̉terra. Cherubin ſedes dei eſt: ſicut ſcripture tradunt: celeſtis quedā ſedes ſublimis:quā nos nō vidimꝰ: ſꝫ verbū dei nouit illā.Nouit tāqͣꝫ ſedē ſuā: ⁊ ip̄m verbū dei ⁊ ſpiritꝰ dei dixit ſeruis dei vbi ſedeat deꝰ: nonqꝛ ſic ſedet deꝰ quō hō: ſꝫ tū ſi vis vt ſedeat in te deus: ſi bonꝰ eriſ: ſedes dei erꝭ. Sicenī ſcpͥtū ē: Sedes ſapiētie aīa iuſti. Thronus enī latine ſedes dicit̉. Naꝫ ⁊ ip̄m cherubin interp̄tati ſunt quidaꝫ quid diceret̉latine: qui nouerunt linguā illā hebreā: qꝛhebrea lingua dictū eſt cherubin: ⁊ dixer̄ieſſe cherubin plenitudinem ſciētie. Ergoqꝛ deus ſuꝑat oēm ſcientiā ſuꝑ plenitudinē ſciētie ſedere dicit̉. Sit in te ergo plenitudo ſciētie: ⁊ eris ⁊ tu ſedes dei. Sꝫ fortedicturꝰ es. Et qn̄ ī me erit plenitudo ſcīeEt quis pōt ad tātuꝫ culmē ꝑuenire: vt ſitin ulo plenitudo ſciētie? Putas hoc velledeū vt ſit ī nobis iſta plenitudo ſciētie: vtnouerimꝰ: aut qͦt ſint ſtelle: aut qͦt ſint grana: nō dico arene: ſed tritici: aut quot poma pedeāt in arbore? Ille nouit oīa: qꝛ capilli veſtri nūerati ſūt deo. Sed alia ē pleuitudo ſciētie quā voluit hoīem noſſe. Adlegē dei ꝑtinet ſciētia: quā te voluit habere. Et quis poteſt forte dicas mihi ꝑfectenoſſe legē: vt habeat in ſe plenitudinē ſciētie legis: ⁊ poſſit eē ſedes dei? Noli turbari: breuiter tibi dicit̉ qͥd habeas ſi vis habere plenitudinem ſciētie: ⁊ eſſe ſedes dei.Ait enī apl̓s: Plenitudo aūt legꝭ caritas.Quid ergo eſt? Perdidiſti totā excuſationē. Interroga cor tuū: vide vtruꝫ habeatcaritatē. Si eſt ibi caritas: eſt ibi plenitudo legis: iam in te habitat deꝰ: ſedes dei factus es. Iraſcant̉ ppl̓i. Quid faciēt iraſce

tes ppl̓i ei qui factus eſt ſedes dei? Qui cōtra te ſeuiāt attēdis: qui in te ſedeat nō attendis. Celū factꝰ es: ⁊ terrā times? Dicitenī alio loco ſcpͥtura: dn̄m deū nr̄m dice̓:celū mihi ſedes ē. Si gͦ ⁊ tu hn̄do plenituinē ſciētie: ⁊ hn̄do caritatē vtiqꝫ ſedes deifactꝰ es: celū factꝰ es. Nō enī hͦ celū: oculiſhis nr̄is qd̓ ſuſpicimꝰ valde p̄cioſū eſt deo.Celi dei aīe ſctē ſūt. Celū dei mētes angeloꝝ ſūt: ⁊ oēs mētes ſeruoꝝ eiꝰ. Ergo iraſcant̉ ppl̓i: cōmoueat̉ terra: qͥd facturi: autqͥd factura ſedi dei ⁊ celo: vbi ſedet deus?Dn̄s ī ſyo magnꝰ: ⁊ excelſus ē ſuper oēs ppl̓os. Dn̄s in ſyon magnꝰ etexcelſus ē. Ecce ſi obſcurū tibi erat: qꝛ dictū eſt: qͥ ſedet ſuꝑ cherubin: neſciebas qͥdeſt cherubin: ⁊ forte tibi figurabas aīo qͣndā cathedrā celeſtē ingētē gēmatā: ⁊ ip̄amdicebas cherubin: carnali ſenſu volitās ꝑphātaſmata: Dictū ē tibi: qꝛ cherubin plenitudo ſciētie eſt: ⁊ dictū eſt: qꝛ plenitudoſciētie: nō cuiuſlibet ſciētie: ſed plenitudoſciētie legis vtilis eſt homini. Et ne deſperares de ipſa ſciētia legꝭ: breuit̓ tibi dictuꝫeſt: plenitudo legꝭ eſt caritaſ. Habeto gͦ caritatē in deū ⁊ in ꝓximū: ⁊ eris ſedes deiꝑtinebis ad cherubin. Sꝫ ſi adhuc nō intelligis: audi qͥd ſeqͣt̉: dn̄s in ſyon magnꝰ.Quē tibi dixi ſuꝑ cherubin: in ſyō magnꝰeſt. Iā q̄re qͥd eſt ſyō? Syon nouimꝰ ciuitate dei eſſe. Syon dicta ē ciuitas: q̄ ē hieruſalē: dicta aūt ex interp̄tatiōe qͣdā nomēaccipiēs: qꝛ ſyon ſpeculatio dr̄: id ē viſio⁊ cōtēplatio. Specl̓ari enī ꝓſpicere eſt velꝯſpicere: vel intēdere vt videas. Eſt autēſyon oīs aīa: ſi intēdit videre lucē q̄ videnda eſt. Nā ſi ad ſuam attēderit tenebrat̉: ſiad lucē illiꝰ attēderit illumīatur. Quia tn̄manifeſtū ē ſyon ciuitatē dei eē: q̄ ē ciuitaſdei niſi ſctā eccl̓ia? Hoīes enī amātes ſe īuicē: ⁊ amātes deū ſuū qui in illis habitat:faciūt ciuitatē deo: qꝛ lege quadā ciuitasꝯtinet̉. Lex ip̄a eoꝝ caritas eſt: ⁊ ip̄a caritas deꝰ ē. Aꝑte enī ſcpͥtū ē: Deus caritaseſt. Qui gͦ plenꝰ eſt caritate: plenꝰ deo eſt:⁊ multi pleni caritate ciuitatē faciūt deo.Iſta ciuitas dei vocat̉ ſyon. Ergo eccl̓iaeſt ſyon. In illa gͦ ē magnꝰ deꝰ: ī illa eſto: ⁊non erit preter te deus. Cum autem fueritin te deuſ: quia tu factus es de ſyon mēbrū ſyon: ciuis de ſyon ꝑtinens ad ſocietatem populi dei: excelſus in te erit deusſuper omnes populos: ſuper illos qui iraqui iraſcebantur.