PſalmusXCVIII

XCVIII

dn̄s iudicare orbē terraꝝ in equitate: Acſi mōtes iuſti gaudēt: iniqui cōtremiſcūt.Sꝫ ecce nōdū venit: quid opꝰ ē vt tremātCorrigāt̉: ⁊ gaudeāt. In ptāte tua ē: quōexpectes vēturū chriſtū. Iō differt venire:vt cū venerit nō te dānet. Ecce nōdū venit. Ille in celo eſt: tu in terra. Ille differtaduētū: tu noli differre cōſiliū. Aduentusip̄ius durꝰ ē duris: mitis eſt pijs. Uide ergo mō tu qͥ ſis. Si durꝰ: licꝫ tibi miteſcere.Si mitis: iā gaude vēturū. Chriſtianꝰ eniꝫes. Ita inqͥs. Credo ꝙ oras et dicis: adueniat regnū tuū. Optas vt veniat: queꝫ timeſ ne veīat. Corrige te vt n̄ ores ꝯtra te.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XCVIIIncipit Tractatus de psͣ. XCVIIIPrefatio.¶ Ratres: id etiā notū eſſe debꝫ caritati vr̄e: tāqͣꝫ filijs eccl̓ie et eruditis in ſchola chriſti: ꝑ oēs lr̄as ātiqͦꝝ patꝝnr̄oꝝ qͥ ſcripſerūt verba dei: ⁊ magͣlia dei:nobis eos cōſulere voluiſſe qͥ futuri eramhͦ tꝑe: iā credētes in chriſtū. Qui opportuno tꝑe venit ad noſ: pͥmo hūilis: poſtea vēturꝰ excelſꝰ. Primo enī veīt an̄ iudicē ſtaturꝰ: poſtea vēturꝰ ē iudex ſeſſurꝰ: vt an̄ illū ſtet ꝓ merito ſuo genꝰ hūanū. Preceſſerūt āt illū ml̓ti p̄coneſ tāqͣꝫ iudicē magnū:et hūc adhuc in hūilitate vēturū. Ml̓ti p̄cones p̄ceſſerūt adhuc naſcirurū de virgine Maria: futuꝝ infantē: ⁊ ſugituꝝ lac: futurū ꝑuulū: verbū dei: ꝑ qd̓ facta ſūt omnia. Preceſſerūt multi p̄cōnes: ⁊ dixerūtfutura iſta tꝑa: ſed ita dixerūt: vt qͥbuſdaꝫfiguris rerū tegerēt ſnīas ſuas: ip̄mqꝫ velamē quo tecta eſt veritas ī libris antiqͦꝝtūc tolleret̉ qn̄ iam ipſa veritas de t̓ra orret̉. Sic enī dicit̉ ī pſalmo. Ueritas de terra orta eſt: ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. Mōergo tota intētio nr̄a eſt qn̄ pſalmū audiuimꝰ: qn̄ ꝓphetā: qn̄ legē: q̄ oīa anteqͣꝫ veniret in carne dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ cōſcripta ſūt: chriſtū ibi videre: chriſtū ibi intelligere. Intēdat ergo nobiſcū caritas veſtra ad iſtū pſalmū: ⁊ q̄ramꝰ h̓ chriſtū. Utiqꝫ apparebit q̄rētibꝰ: qͥ pͥmo apparuit nō q̄rentibꝰ: Et nō deſeret deſiderātes ſe: qͥ redemit negligētes ſe. Ecce d̓ illo cepit pſalmus: de illo dicit̉.Expoſitio pſalmi.COminus regnauit iraſcāt̉populi. Cepit enī regnare dn̄s¶ nr̄ Ieſꝰ chriſtꝰ: cepit p̄dicari poſtqͣꝫ reſurrexit a mortuis: ⁊ aſcēdit in cel

poſteaqͣꝫ īpleuit diſcipl̓os ſuos fiducia ſpirituſſctī: vt nō timerēt mortē: quā ille iā occiderat in ſe. In ſe gͦ cepit p̄dicari dn̄s nr̄Ieſus chriſtus: vt in illū crederēt qͥ ſalutēhr̄e vellēt: ⁊ irati ſunt ppl̓i qͥ idola colebāt.Iraſcebant̉ qͥ colebāt qd̓ fecerūt: qꝛ annūciabat̉ ille a qͦ facti ſūt. Utiqꝫ ille annūciabat ꝑ diſcipl̓os ſuos ſeip̄ꝫ: qͥ illos volebatcōuerti ad eū a qͦ facti ſūt: ⁊ auerti ab eis q̄ip̄i fecerāt. Illi ꝓ idolo ſuo iraſcebant̉ domino ſuo: Qui ſi ꝓ idolo ſuo iraſcerēt̉ ſeruo ſuo dānandi erāt. Melior enī ſeruꝰ eorū: qͣꝫ idolū eoꝝ. Seruū enī eoꝝ deus fec̄:idolū eoꝝ faber fecit. Sic iraſcebāt̉ ꝓ idolo ſuo: vt iraſci nō timerēt ꝓ dn̄o ſuo. Sꝫiraſcant̉: p̄dictū ē: nō iuſſum. In ꝓphetiaenī dicit̉: Dn̄s regͣuit iraſcāt̉ ppl̓i. Eſt qd̓fiat ⁊ de ppl̓is iraſcētibꝰ. Illi iraſcant̉: ⁊ inira ip̄oꝝ martyres coronēt̉. Quid fecerūtannūciatoribꝰ verbi veritatꝭ nubibꝰ chriſti: circūeuntibꝰ orbē t̓raꝝ ⁊ cōpluētibusagrū dei? Quid illis fecerūt qͥ iraſcebant̉:niſi vt int̓ manꝰ eoꝝ caro affligeret̉: ⁊ ī manibꝰ chriſti ſpūs coronaret̉? Nec ipſa caroquā ꝑſecutores occidere potuerūt ita mortua eſt vt in eternuꝫ interiret. Habebit enītempus ſuū quo reſurgat ⁊ ipſa: qꝛ reſurrectionē carnis iā oſtēdit dn̄s in ſeip̄o. Inde illā voluit a nobis acciꝑe: vt de noſtrapoſſemꝰ nō deſꝑare. Ergo frēs caro ſeruorū quā occider̄t cultores idoloꝝ reſurget ītꝑe ſuo: idola q̄ fregit chriſtꝰ nunqͣꝫ iteꝝ faciet faber. Audiſtis cū Hieremias legeretur ante apoſtolicam lectionē: ſi aureꝫ appoſuiſtis vidiſtꝭ ibi tꝑa pn̄tia que nūc agimꝰ. Dixit enī: Dij qui celū ⁊ terrā nō fecerunt pereant de terra ⁊ de ſub celo. Nō dixit: dij qui celū ⁊ terrā nō fecerūt pereāt decelo ⁊ de terra: qꝛ nunqͣꝫ fuerūt in celo. Sꝫquid dixit? Dij qui celū ⁊ terrā nō fecerūtpereant de terra. Quaſi rn̄dit ad terraꝫ: ⁊defuit qd̓ reſpōderet de celo: qꝛ illi nō fuerūt in celo: ip̄am terrā bis dixit: qꝛ ipſa eſtſub celo: pereant de terra: ⁊ de ſub celo detemplis ſuis. Uidete ſi non ſit: ſi non exmagna ꝑte iam factū eſt. Quid enī remāſit: aut quantū remanſit? Magis remanſerunt idola in cordibus paganorum qͣꝫ inlocis templorum. Ergo dominus regnauit: iraſcātur populi. Qui ſedet ſupercherubin: Subaudis regnauit. Commoueatur terra. Iteruꝫ dixit: iraſcantur populi. Quod enim dixit: dominus:hoc repetiuit: qui ſedet ſuper cherubin: ⁊