PſalmusLXXXVII.
eloquentie de philoſophoꝝ grecorū librisetiā hoc irę nomīe verterint in latinū. Neqꝫde hac re diutius diſputandū eſt: cui tamēſi et nos aliud nomen adhibere debemustolerabilius indignationē dixerim qͣꝫ furorem. Furor quippe ſicut ſe latinū habet eloquiū: non ſolet eſſe ſanorū. Quid ergo eſt īme cōfirmata eſt ira tua: niſi quēadmoduꝫilli putauerūt: qui dominū glorie nō cognouerūt? Apud eos enim ſic erat ꝙ ira dei nōſolum cōmota verū etiam cōfirmata fueritſuper eum quē vſqꝫ ad mortē nec qualēlibet mortē: ſed qͣꝫ execrabilius p̄ ceteris habebant: id eſt vſqꝫ mortem crucis ꝑducerepotuerunt. Unde dicit apl̓us: Chriſtꝰ nosredemit de maledicto legis: factus pro nobis maledictū. Scriptū eſt em̄: Maledictus omnis homo qui pendet in ligno. Etideo cum eius obedientiā vſqꝫ ad extremāhumilitatē cōmendare vellet: hūiliauit inquit ſemetipſum factꝰ obediens patri vſqꝫad mortē. Qd̓ cuꝫ parum videret̉: adiecit:mortē autē crucis. Propter hoc quātū mihi videtur etiam in iſto pſalmo talis v̓ſusſequit̉. Et omnes ſuſpenſiōes tuas:Uel ſic̄ quidā ſt̓ interp̄tati. Omnes fluctus tuos: Aut ſicut alij. Omnes elationes tuas ſuꝑ me induxiſti: Scriptū eſt ⁊ in alio pſalmo: Omnes ſuſpēſiones tue: ⁊ fluctus tui. Suꝑ me ingreſſiſunt: Uel ſicut quidā melius trāſtulerūt.SSuꝑ me trāſierūt. θ1εχχον em̄ eſt ingreco nō ιο έλχορ. Ubi ergo vtrūqꝫ poſituꝫ eſt: ⁊ ſuſpenſiōes ⁊ fluctus: non ibi potuerūt ꝓ ſuſpenſiōibus fluctus poni: Queduo ſic expoſuimus: vt ſuſpēſiones diceremus comminationes: fluctus autem iamipſas paſſiōes: que vtraqꝫ veniūt de iudicio dei. Sed illic dictū eſt: Omnes ſuꝑ metranſierūt: hic v̓o ſuper me omnes induxiſti. Illic ergo et ſi quedā acciderūt: omniatamē mala que illis verbis intelligi voluit:ſuꝑ me tranſierūt dixit: hic v̓o ſuꝑ me induxiſti. Trāſiunt enim ſiue que nō attinguntſicut ſuſpenſiones: ſiue que attingunt ſicutfluctus. Cum autē: nō ait: omnes ſuſpēſiones ſuper me tārſierūt: ſed ſuꝑ me induxiſti: omnia que impendebāt eueniſſe ſignificat. Impendebāt autem qͣꝫdiu in ꝓphetiafutura īminebant omnia que de illi paſſione predicta ſunt. ¶ Longe: inquit: feciſti notos meos ame: Si eos quos nouerat acceperimus dictū eſſe notos meosomnes erūt. Nā quē ille nō nouerat? Sed
eos dicit notos quibꝰ ⁊ ip̄e notus erat quātum eū tunc noſſe potuerūt: certe vel hactenus ꝙ ſciebāt eum innocentē: etiā ſi hominē tm̄ modo ⁊ nō deū putabāt: qͣꝫuis ⁊ bonos quos ꝓbaret hic notos dicere potuerit: ſicut malos quos improbaret ignotos:quibꝰ ī fine dicturus eſt: nō noui vos. Qd̓vo adiūgit. Poſuerūt me abomīationem ſibi. Poſſunt ⁊ illi quidē intelligiquos notos ſibi dixit: qꝛ et ip̄i genus illiusmortis horrebant: ſed melius intelligit̉ dehis de quibꝰ ſuis ꝑſecutoribꝰ ſuꝑius loquebat̉. ¶ Traditus ſum: inquit: et nonegrediebar: Utrū quia foris erāt diſcipuli eius: quādo ip̄e intꝰ iudicabat̉: an potius non egrediebar altius dictuꝫ debemꝰaccipere: id eſt ī interioribꝰ meis latebam:nō oſtendebā quis eſſem: nō ꝓpalabar: nōmanifeſtabar? Et id̓o ſequit̉. Oculi meiinfirmati ſunt ab inopia. Naꝫ quoseius oculos intellecturi ſumus? Nam ſi exteriores in carne in qua patiebat̉ poſitos:non eos in eius paſſione legimus infirmatos ab inopia: id eſt tanqͣꝫ fame vt aſſoletlanguiſſe. Poſt cenam quippe ſuam traditus: ⁊ eodem die crucifixus eſt. Si interiores: quomō infirmati ſunt ab inopia cuꝫ ineis eſſet lux indeficiēs? Sed nimirū oculosſuos dixit. membra que in ſuo corpore cuicaput eſt ip̄e clariora ⁊ eminentiora ⁊ precipua diligebat. De quo corpore apoſtol̓loquēs: ⁊ de noſtro corpore ſimilitudinemadhibens: ait: Si totū corpus oculus: vbiauditus? Si totū corpꝰ auditus: vbi odoratus? Si fuiſſent omnia vnū membrū: vbicorpus? Nunc autē multa membra vnumautē corpus. Nō pōt dicere oculus manibus: opꝰ vobis nō habeo. Et ſi dixerit manus: quia nō ſum oculus: nō ſum de corpore: nō ideo nō eſt de corpore. Quid autemhis verbis vellet intelligi euidētius exp̄ſſitdicens: Uos autē eſtis corpus chriſti ⁊ mēbra. Quapropt̓ ⁊ illi oculi: id ē ſancti apoſtoli quibꝰ nō reuelauerat caro et ſanguis:ſed pater eius qui in celis eſt: vt Petrꝰ diceret: Tu es chriſtꝰ filius dei viui: vidēteseum tradi ac tanta ꝑpeti mala: qm̄ non euꝫvidebāt qualē volebāt: qꝛ nō egrediebat̉:id eſt nō manifeſtabat̉ in virtute ⁊ potentiaſua: ſꝫ in ſuis interioribꝰ occultis: omnia qͣſiſuꝑatus atqꝫ impotēs ſufferebat: infirmatiſunt ab inopia velut ſubtracto ſibi cibo ſuolumine ſuo. Et exclamaui: inqͥt: adte dn̄e? Hoc quideꝫ ⁊ aꝑtiſſime fecit cum
X 4
Alia lr̄a.f Clamaui.
Alia lr̄a.flāguerūt pre