PſalmusLXXXV

LXXXV

ſti: audeat ⁊ vnus ille hō clamās a finibusterre cū capite ſuo: ⁊ ſub capite ſuo dicereſanctus ſum: accepit enī gr̄am ſanctitatiſ:gr̄aꝫ baptiſmi ⁊ remiſſionis pctōꝝ. Et hecqͥdē fuiſtꝭ ait apl̓s: enumerās ml̓ta peccata⁊ leuia ⁊ grauia ⁊ vſitata ⁊ horribilia: Et hͨqͥdē fuiſtis: ſed abluti eſtis: ſꝫ ſctīficati eſtꝭ.Si gͦ ſanctificatos dicit: dicat ⁊ vnuſqͥſqꝫfideliū: ſanctꝰ ſum. Nō eſt iſta ſuꝑbia elatiſꝫ cōfeſſio non ingrati. Si enī dixeris te ſāctum eſſe ex te: ſuꝑbus es: rurſus fidelis inchriſto: ⁊ membrū chriſti: ſi te dixeris nōeſſe ſanctū: ingͣtus es. Arguens enī ſuperbiam apl̓us non ait: nō habes: ſꝫ ait: quidenī habes qd̓ nō accepiſti? Nō arguebarꝭqꝛ dicebas te hr̄e qd̓ non habebas: ſꝫ qꝛ exte tibi volebas eē quod habebaſ. Immo⁊habere te agnoſce: ⁊ ex te nihil hr̄e: vt necſuꝑbus ſis nec ingratus: dic deo tuo ſctūsſum: qꝛ ſanctificaſti me: qꝛ accepi: nō quiahabui: qꝛ tu dediſti: n̄ qꝛ ego merui. Etenīex alio latere incipis iniuriā face̓ ip̄i domino nr̄o Ieſu chriſto. Si enī chriſtiani oēs⁊ fideles ⁊ baptizati in illo: ip̄m induerūtſicut Apl̓us dicit: quotqͦt in chriſto baptizati eſtis chriſtū induiſtis: ſi mēbra ſunt facta corꝑis eius: ⁊ dicūt ſe ſanctos nō eſſe:capiti ip̄i faciūt iniuriā: cuiꝰ mēbra ſāctanō ſunt. Iam vide vbi ſis: ⁊ de capite tuodignitate cape. Etenī eratꝭ aliqn̄ tenebre:nunc aūt lux in dn̄o. Fuiſtis aliqn̄ inqͥt tenebre: ſꝫ nunqͥd tenebre remāſiſtis? Ad hͦ illuminator veīt vt ⁊ tenebre remaneretꝭ: anvt in illo lux fieretis? Ergo dicat ⁊ vnuſqͥſqꝫ chriſtianus: īmo dicat totū corpus chriſti: clamet vbiqꝫ patiēs tribulatiōes diuerſas: temptatōes ⁊ ſcādala innumerabilia:dicat. Cuſtodi aīam meā: qm̄ ſanctꝰ ſum.Taluū fac ſeruū tuū deꝰ meꝰ ſperāi tem in te. Ecce ille ſanctus nō ē ſuꝑbusqͥa ſperat ī dn̄o. ¶ Miſerereᶠ mihi dn̄eqmad te clamaui tota die. Non vnadie: tota die: oī tꝑe intellige: exquo corpꝰchriſti gemit in p̄ſſuris vſqꝫ in fineꝫ ſeculi:quo tranſeūt preſſure: gemit iſte hō ⁊ clamat ad deū: et vnuſqͥſqꝫ noſtruꝫ ꝓ portione habet clamorē ſuum in toto iſto corꝑe.Clamaſti tu diebus tuis: ⁊ tranſierūt diestui: ſucceſſit tibi alius: ⁊ clamauit diebꝰ ſuis: ⁊ tu hic: ille ibi: ille alibi. Corpus chriſtitota die clamat ſibi decedentibꝰ ⁊ ſuccedētibus mēbris. Unus hō vſqꝫ ad fineꝫ ſecūli extendit̉. Eadem mēbra chriſti clamāt:⁊ q̄dam mēbra iam in illo requieſcūt: que-

dam mō clamāt: q̄dam v̓o cū ip̄i nos reqͥeuerimus clamabūt: ⁊ poſt illa alia clamabūt. Totius corꝑis chriſti hic attendit vocem dicentis: Ad te clamaui tota die. Caput aūt noſtrū ad dexterā pr̄is interpellatꝓ nobiſ. Alia mēbra recipit: alia flagellat:alia mūdat: alia ꝯſolat̉: alia creat: alia vocat: alia reuocat: alia corrigit: alia reintegrat. Iocūda aīaꝫ ſerui tui: qm̄ adte dn̄e aīam meam leuaui. Iocundaeam: quia ad te leuaui eam. In terra enimerat: ⁊ in terra amaritudinē ſentiebat: ne inamaritudine cōtabeſceret: ne omnem tuegratie ſuauitatē amitteret: Leuaui eam adte: iocūda eam ad te: iocūda eam apud te.Solus enim tu es iocūditas: amaritudīeplenus eſt mundus. Certe recte admonetmēbra ſua: vt ſurſum corda habeāt. Audant gͦ ⁊ faciāt: leuent ad celū qd̓ male eſt interra. Ibi enī non putreſcit cor: ſi leuet̉ addeū. Frumentū ſi haberes in inferioribꝰ:ne putreſceret leuares ad ſuꝑiora. Frumēto tuo q̄ris mutare locū: ⁊ cor ꝑmittis ī t̓raputreſcere? Frumentū leuares in ſuꝑiora:cor leua in celū. Et vn̄ inqͥs poſſum? Quefunes: que machīe: que ſcale opꝰ ſūt? Gradus affectus ſunt iter tuū: voluntas tua ē:Amādo aſcendis: negligendo deſcendis.Stās in terra: in celo es ſi diligas deum.Nō enī ſic leuat̉ cor quō leuat̉ corpꝰ. Corpus vt leuet̉ locū mutat: cor vt leuet̉ volūtatem mutat. Qm̄ ad te dn̄e animā meā leuaui. QQuia tū dn̄e ſuauiſ eſt ac mitis: ideo iocūda. Tanqͣꝫ tedio affectusex amaritudīe terrenorū indulcari voluit:⁊ queſiuit fontem dulcedinis: ⁊ in t̓ra noninuenit. Quacūqꝫ enī ſe v̓tebat: ſcandala:tribulationes: timores: temptatiōes inueniebat. In quo hoīe ſecuritaſ? De quo certum gaudiū? Nec de ſeip̄o vtiqꝫ: qͣꝫtomagis de alio? Aut mali ſunt: ⁊ neceſſe ē eospati: ſed ſperare: qꝛ mutari pn̄t. Aut boniſunt: ⁊ ſic eos oportet diligere vt timeamqꝛ pn̄t mutari: ne mali ſint. Ibi malicia eorum facit amaritudinē aīme: hic ſollicitudo ⁊ timor ne labat̉ qui bn̄ ambulat. Quocūqꝫ gͦ cor ſe cōuerterit in terrenis rebus:amaritudinē inuenit. Unde dulceſcat nōhabꝫ: niſi leuet ſe ad deū. Qm̄ tu domineſuauis ⁊ mitis. Quid ē mitis? Portas medonec ꝑficias me. Uere enī fratres mei dicam tanqͣꝫ hō in homībus ⁊ ex homībus:ferat quiſqꝫ cor ſuū: ⁊ intueat̉ ſe ſine adulatione: ⁊ ſine palpatiōe. Nihil eſt enim ſtul-

U 2

Alia lr̄srmei

Alia lr̄aLetifica

Alia lr̄aQuoniāret