Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXV

tius: qͣꝫ ſeip̄m quiſqꝫ palpet atqꝫ ſeducat.Attendat videat qͣꝫta agūt̉ ī corde humano: quemādmodū ip̄e plerūqꝫ oratōesimpediant̉ vanis cogitationibꝰ: ita vt vixſtet cor ad deū ſuū: vult ſe tenere vt ſtet: quodammodo fugit a ſe: nec inueīt cancellos qͥbus ſe includat: aut obices qͦſdaꝫqͥbus retineat auolatiōes ſuaſ: vagos qͦſdam motus: ſed ſtet iocundari a deo ſuoUix eſt vt occurrat talis oratio int̓ ml̓tasoratiōes. Diceret vnuſquiſqꝫ ſibi ꝯtingere: alteri contingere: niſi inueniremꝰ īſcripturis dei Dauid orantē quodā in loco dicentē: Qm̄ inueni dn̄e cor meuꝫ vtorarem ad te. Inuenire ſe dixit cor ſuū: qͣſiſoleret ab eo fugere: ille ſequi quaſi fugitiuū: non poſſe comp̄hendere clamaread dn̄m: Qm̄ cor meum dereliqͥt me. Itaqꝫ fratres mei attendēs qͥd ait: Suauises tu mitis: videor mihi videre aitmitis. Iocunda aīaꝫ ẜui tui: qm̄ ad te dn̄eleuaui aīaꝫ meā: qm̄ tu ſuauis mitꝭ es: videor mihi videre ad hoc dixiſſe mitē deū:qꝛ patit̉ iſta nr̄a: expectat tn̄ a nobis orationē: vt ꝑficiat nos. Et qn̄ illi eam dederimus: accipit grate exaudit: nec meminittantas quas incondite fundimꝰ: accipitvnā qua vix inuenimus. Quis enī ē fr̄esmei cum quo ſi amicus eiꝰ ceꝑit colloqͥ: noluerit illi reſpōdere collocutioni eius: viderit auerti a ſe: aliud loqͥ ad aliū:qͥs hoc ferat? Aut ſi forte interpellas iudi ꝯſtituas loco vt te audiat: ſubito ad loquaris: dimittas: incipiasfabulari amico tuo qn̄ te tolerat? Et tolerat deus tot corda precantiū: diuerſasres cogitantiuꝫ. Omitto dicere noxias:omitto dicere aliqn̄ peruerſas inimicasdeo: ip̄as ſuꝑfluas cogitare iniuria ē eiuscum quo loqui ceperas. Oratio tua locutio eſt ad deū. Qn̄ legis: deus tibi loquit̉:qn̄ oras deo loq̄ris. Sꝫ qͥd? Deſperaduꝫeſt de genere hūano dicendū ad damnationē ꝑtinere oēm hoīeꝫ cui ſurreꝑit aliqua cogitatio orāti: interruꝑit orationeꝫip̄iꝰ? Si dixerimꝰ fratres: ſpes remaneat video. Porro qꝛ eſt aliqua ſpes addeū: qꝛ magna eſt eius miſcd̓ia: Dicamusei: Iocūda aīam ẜui tui: qm̄ ad te dn̄e animam meam leuaui. Et quomodo eam leuaui? Quomodo potui: quomodo tu vires dediſti: quō ea fugientē apprehenderevalui. Et excidit tibi: quia quotiēſcūqꝫ an̄me ſtetiſti puta deū dicere: tanta vana ſu

perflua cogitaſti: vix mihi fixam ſtabilem orationem fudiſti. Quia tu ſuauis esdomīe ac mitis. Mitis es: toleras me. Exegritudine defluo cura ſtabo: cōfirma etfirmus ero. Donec aūt facias: toleraſ me:quia tu ſuauis es dn̄e mitis. Et multūmiſericors. enī ſolū miẜicors: ſedmultuꝫ miẜicors. Abundat enī iniquitasnr̄a: abundat tua miſcd̓ia. Et ml̓tū miſericors es. Oībus inuocātibus te.Et qͥd eſt qd̓ dicit ml̓tis locis ſcriptura: qꝛinuocabūt: exaudiam eos: certe miſericors oībus inuocantibꝰ te: niſi qꝛ qͥdaminuocātes: ip̄m inuocāt? De quibꝰ dr̄.Deuꝫ inuocauerūt. Inuocant: ſeddeū. Inuocas qͥcqͥd amas: inuocas qͥcqͥd in te vocas: inuocas qͥcqͥd vis vt veniat ad te. Porro ſi deum ꝓpterea inuocas:vt veniat ad te pecunia: vt veniat ad te hereditas: vt veniat ad te ſeculariſ dignitaſ:illa inuocas vis vt veniāt ad te: ſed deūtibi adiutorem ponis cupiditatū: exauditorē deſiderioꝝ. Deus bonus ſi det qd̓vis: Quid ſi male vis? Nonne erit tibi magis dando miẜicorſ? Porro ſi dederit: iam nihil tibi deus ē. Et dicis: quantūrogaui: qͣꝫ ſepe rogaui: ſum exauditꝰ.Quid enī petebas? Forte mortem inimicitui. Quid ē ſi ille petat tuā? Qui te creauitip̄e illū: es: eſt ille: deus auteꝫ iudex eſt: audit amboſ: ſꝫ exaudit amboſ.Triſtis es: qꝛ es exauditꝰ ꝯͣ illum: gaude qꝛ eſt exauditꝰ cōtra te. Ego inquitnon petebā: inimici mei petebā mortem: ſꝫ vitam petebaꝫ filij mei. Quid malipetebā? Nihil male petebas: ſicut tu ſentiebas. qͥd ſi ille raptus ē: ne malicia mutaret intellectū illius? Sed peccator īquiserat: ideo volebam viuere vt corrigeretur. Tu volebas viuere: vt melior eſſet: quid ſi deꝰ nouerat ſi viueret peioremfuturū? Un̄ noſti qͥd illi ꝓdeſſet: mori anviuere? Si non noſti: redi ad cor tuū: dimitte deo cōſiliū ſuū. Quid inqͥs faciā?Quid orem? Quid oreſ? Quod te docuitdn̄s: quod te docuit celeſtis mgr̄. Inuoca deū tanqͣꝫ deū: ama deū tanqͣꝫ deū. Illo meliꝰ nihil eſt: ip̄m deſidera: ip̄m concupiſſe. Uide inuocantē deū in alio pſalmo:Unā petij a dn̄o hanc reqͥraꝫ. Quid ē qd̓petit? Ut inhabitem in domo dn̄i omēsdies vite mee. Ut qͥd hoc? Ut contemplerdelectatiōꝫ dn̄i. Si amator dei eſſe vis:ſinceriſſimis medulliſ caſtiſqꝫ ſuſpirijs ip-

Alia lr̄.fmulte ncordie