PſalmusLXXXV
Expoſitio pſalmi.Inclina dn̄e aure tuam ⁊ exaudi me. Ille ex forma ſerui dic̄:tu ẜue ī forma dn̄i tui: Incinla domine aurē tuā. Inclinat aurē ſi tu non erigas ceruicē. Humiliato enī appropīquat:ab exaltato longe diſcedit: niſi quem ipſehumiliatū exaltauerit. Inclinet gͦ dn̄s aurem ſuā ad nos. Ille enī ſurſum ē: nos deorſum. Ille in altitudine: nos in hūilitate:ſꝫ nō relicti. Oſtendit enī dilectionē ſuamdeus in nobis. Etenī cuꝫ adhuc peccatores eſſemꝰ: chriſtus ꝓ nobis mortuus eſt:vix enī inqͥt ꝓ iuſto qͥs morit̉. Naꝫ ꝓ bonoforſitan qͥs audeat mori? Dn̄s aūt nr̄ ꝓ impijs mortuus eſt. Neqꝫ enī merita nr̄a preceſſerāt ꝓ qͥbus filius dei moreret̉: ſꝫ qꝛ magis nulla erāt merita: magna erat miſcd̓ia.Ꝙ certa gͦ qͣꝫ firma ꝓmiſſione ẜuat iuſtisvitā ſuā: qͥ donauit iniuſtis mortem ſuam.Inclina dn̄e aurē tuā ⁊ exaudi me. Qmegenus ⁊ inops ego ſum. Ergo nōinclinat aurē ad diuitē: ſꝫ ad inopem ⁊ egenum inclinat aurē: id eſt ad humilē ⁊ cōfitentem: ad indigentē miſcd̓ia: nō ad ſaturatū ⁊ extollentē ſe ⁊ iactantē ſe: qͣſi nihil eideſit: ⁊ dicentē: Gr̄as tibi: qꝛ nō ſum ſicutpublicanus iſte. Diues enī phariſeus iactabat merita ſua: inops publicanus cōfitebat̉ pctā ſua. Nec ſic accipiatis fr̄es qd̓dixi: ad diuitē non inclinat aurē ſuā: tāqͣꝫnō exaudiat deus eoſ qͥ hn̄t aurū. ⁊ argentum: ⁊ familiā ⁊ fundos: ſi ſic forte nati ſūt:aūt cū lucrū rerū humanarū tenēt: tantummeminerint qd̓ ait apl̓s: Precipe diuitibꝰhuiꝰ mūdi nō ſuꝑbe ſaꝑe. Qui enī non ſuperbe ſapiūt: in deo pauꝑes ſunt. Et pauperibus atqꝫ inopibꝰ ⁊ egenis inclinat aurem ſuā. Norunt enī ſpem ſuā nō eſſe ī auro ⁊ argento: neqꝫ in ill̓ rebus qͥbus ad tēpus circūfluere vident̉. Sufficit vt diuitienō illos ꝑdant: vt non obſint ſatis ē. namꝓdeſſe nihil pn̄t. Plane ꝓdeſt opus miſericordie ⁊ in diuite ⁊ in pauꝑe. In diuiteex volūtate ⁊ oꝑe: in pauꝑe ex ſola volūtate. Cum gͦ tal̓ eſt cōtemnens in ſe: qͥcqͥd eſtvn̄ ſuꝑbia ſolet inflare: pauꝑ dei eſt: inclinat illi aurē ſuā: nouit enī cōtribulatū coreius. Certe fratres ille pauꝑ an̄ ianuā diuitis vlceroſus qͥ iacebat: ab angel̓ ablatuseſt in ſinū abrae: ſic legimus: ſic credimuſ.Diues aūt ille qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ ēpulabat̉ quotidie ſplendide: ablatꝰ ēad inferos ad tormenta. Nunqͥd vere ille
pauꝑ merito illius inopie ablatus ē ab angel̓: diues aūt ille pctō diuitiaꝝ ſuaruꝫ adtormenta miſſus eſt? In illo pauꝑe humilitas intelligit̉ honorificata: in illo diuite ſuperbiā damnata. Breuit̓ ꝓbo qꝛ nō diuitie: ſꝫ ſuꝑbia in illo diuite cruciabat̉. Certeille pauꝑ in ſinum Abrae ſublatus eſt. Deip̄o Abraam dicit ſcriptura: qꝛ habebat h̓plurimū auri ⁊ argenti: ⁊ diues fuit in t̓ra.Si qui diues eſt ad tormēta rapit̉: quomōAbraam p̄ceſſerat pauꝑem vt ablatum inſinū ſuū ſuſciꝑet? Sed erat Abraā in diuitijs pauꝑ: humil̓: tremens: ⁊ omīa p̄ceptaobaudiēs. Uſqꝫ adeo auteꝫ ꝓ nihilo habebat illas diuitias: vt iuſſus a dn̄o filiū ſuūīmolaret: cui ẜuabat diuitias. Diſcite gͦ eſſe inopes ⁊ pauꝑes: ſiue qui habetiſ aliqͥdin iſto ſeculo: ſiue qui nō habetis. Nam ethoīem mendicū inuenitis ſuꝑbientē: ⁊ homineꝫ ſuꝑabundantem diuitijs inuenitisꝯfitētē. Reſiſtit deꝰ ſuꝑbis ⁊ holoſericatis⁊ pannoſis humilibꝰ aūt dat gr̄am: ⁊ hn̄tibus aliquā ſub̓am huius ſeculi: ⁊ nō habētibus interior inſpector eſt deꝰ. Ibi appendit: ibi examinat. Staterā dei nō vides: cogitatio tua in illā leuat̉. Uidete qꝛ merituꝫexauditiōis ſue: id eſt quo exaudiret̉ in eopoſuit vt diceret: Qm̄ egenꝰ ⁊ inops egoſum. Obẜua ne non ſis egenus ⁊ inops:ſi nō fueris nō exaudieriſ. Quicqͥd ē circate vl̓ in te vn̄ poſſis p̄ſumere: abijce a te: ⁊tota p̄ſumptio tua deꝰ ſit. Illius indigenseſto: vt ip̄o implearis. Quicqͥd eniꝫ aliudhabuerꝭ ſine ip̄o latiꝰ: inanis eris Luſtodi aīam meaꝫ qm̄ ſanctus ſum.Hoc v̓o: qm̄ ſanctꝰ ſum: neſcio vtrum potuerit forte aliꝰ dicere niſi ille qͥ ſine peccato erat in hoc mūdo: pctōruꝫ oīm nō commiſſor: ſꝫ dimiſſor. Cognoſcamꝰ vocē dicentis: qm̄ ſanctus ſum: cuſtodi animammeā: vtiqꝫ in illa forma ẜui quā aſſumpſerat. Ibi enī caro: ibi ⁊ aīa. Neqꝫ enī vt nōnulli dixerūt: caro fola erat ⁊ v̓bū: ſꝫ ⁊ caro⁊ aīa ⁊ v̓bum: ⁊ totū hoc vnꝰ filiꝰ dei: vnꝰchriſtus: vnus ſaluator in forma dei equalis patri: in forma ẜui caput eccl̓ie. Ergoqm̄ ſanctus ſum cū audio: vocē eiꝰ agnoſco: ⁊ hic ſeꝑaro meā. Certe inſeꝑabilitera corꝑe ſuo loquit̉ cū ſic loquit̉: ⁊ audeboego dicere: qm̄ ſanctus ſum: Si ſanctꝰ tanqͣꝫ ſanctificas: ⁊ nullo ſanctificāte indigēſ:ſuꝑbus ⁊ mendax: ſi aūt ſanctꝰ ſanctificatus: ẜm id quod dictum eſt: Sācti eſtote:qm̄ ego ſanctꝰ ſum: audeat ⁊ corpus chri-
Alia lr̄atinops et pauper