PſalmusLXXXV

LXXXV

ocio: in negocio: in domo: in lecto: in cōuiuio: in collocutiōe: in deambulatione viſitet vr̄a corda: vbi nos ſumꝰ. Ueīat imberdei: ⁊ fructificet qd̓ ibi ſeminatū eſt: et vbinō ſumꝰ nos ⁊ ſecuri qͥeſcimꝰ: aut alid̓ agimus: deus dat incrementū ſemībꝰ q̄ ſparſimus: vt attendentes poſtea bonos moresvr̄os etiā de fructu gaudeamꝰ. Qm̄ dn̄sdabit ſuauitatē: ⁊ terra nr̄a dabit fructumſuū. Iuſticia an eā p̄ibit: ⁊ ponetin via greſſus ſuos. Iuſticia illa eſt q̄eſt in ꝯfeſſiōe pctōꝝ: veritas enī ip̄a ē. Iuſtus enī debes eſſe in te: vt punias te: ipſapͥma eſt hoīs iuſticia vt punias te malū: etfaciet te deus bonū. Quia gͦ ip̄a eſt primahoīs iuſticia: ip̄a fit via deo: vt veniat adte deꝰ: ibi illi fac viā in cōfeſſione pctōruꝫ.Ideo ⁊ Ioh̓es cū baptizaret in aqͣ pnīe: etvellet ad ſe venire penitentes de ſuis pͥoribus factis: dicebat hoc: Parate viā dn̄o:rectas facite ſemitas eius. Placebas tibiin peccatis tuis o hō: diſpliceat tibi quoderas: vt poſſis eſſe qd̓ nō eraſ. Parate viādn̄o: p̄cedat iſta iuſticia vt ꝯfitearis peccata. Ueniet ille ⁊ viſitabit te: qꝛ ponet ī viāgreſſus ſuos. Eſt enī iam vbi ponat greſſſuos: eſt vbi ad te veniat. An̄ aūt qͣꝫ ꝯfitereris peccata: intercluſeras ad te viā dei:nō erat qua ad te veniret: Cōfitere vitam:⁊ aꝑis viā: ⁊ veniet chriſtuſ: ⁊ ponet in viagreſſus ſuos: vt te īformet veſtigijs ſuis.¶ Explicit Tractatus de psͣ. LXXXIIIIIncipit Tractatus de psͣ. LXXXV.Ullū maius donū p̄ſtare deꝰ poſnſet hoībus: qͣꝫ vt v̓bū ſuū ꝑ qd̓ cōdidit omīa faceret ill̓ caput: ⁊ illosei tanqͣꝫ mēbra coaptaret: vt eſſꝫ filius dei⁊ filius hoīs: ⁊ vnus deus cū pr̄e: vnꝰ hōcum hoībus: Ut ⁊ qn̄ loquimur ad deumdep̄cantes: nō inde filiū ſeꝑemus: ⁊ quando p̄cat̉ corpus filij: nō a ſe ſeꝑaret caputſuū: ſitqꝫ vnus ip̄e ſaluator corꝑis ſui dominꝰ nr̄ Ieſus chriſtus filius dei: qͥ et oretꝓ nobis: ⁊ oret in nobis: ⁊ oretur a nobis.Orat ꝓ nobis: vt ſacerdos nr̄: Orat ī nobis vt caput noſtrū: Orat̉ a nobis: vt denr̄. Agnoſcamus gͦ in illo voces nr̄as: etvoces eiꝰ in nob̓. Neqꝫ cū aliqͥd dr̄ de dn̄onr̄o Ieſu chriſto maxīe in ꝓphetiā qd̓ ꝑtineat velut ad quandā hūilitatē indignaꝫdeo: dubitemꝰ illi eā tribuere qͥ non dubitauit ſe nob̓ adiūgere. Ei qͥppe ẜuit vniuerſa creatura: qꝛ ꝑ ip̄m facta ē vniuerſa creatura. Et ꝓpterea cū eius ſublimitatē diui-

nitatemqꝫ intuemur: qn̄ audimꝰ: In prīcipio erat v̓bum: ⁊ verbū erat apud deuꝫ: ⁊deus erat verbum: hͦ erat in pͥncipio apuddeū: omīa ꝑ ip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ip̄o fctm̄eſt nihil: intuentes hanc excelſam ⁊ ſupereminentiſſimā: ⁊ excedentē oīa creaturarūſublimia diuinitatē filij dei: Audimꝰ etiaꝫin aliqͣ parte ſcripturaꝝ velut gemētē: orātem: confitentē: ⁊ dubitamꝰ ei tribuere verba hͨ: ex eo ꝙ cogitatio nr̄a de recēti eiꝰ cōtemplatione qͣ erat in dininitate: pigreſcitdeſcendere ad eius humilitatē: ⁊ tanqͣꝫ faciat illi iniuriā: ſi eiꝰ v̓ba in hoīe agnoſcat:ad quem verba dirigebat: cū deū dep̄caretur. Heret plerūqꝫ ⁊ conat̉ mutare ſententiaꝫ: ⁊ nō ei occurrit in ſcriptura: niſi ꝙ adip̄m recurrat: ⁊ ab illo deuiare non ſinat.Exꝑgiſcat̉ gͦ ⁊ euigilet ī fide ſua: ⁊ videatqꝛ ille quem ꝯtēplabat̉ paulo an̄ in formadei: formam ẜui accepit in ſimilitudine hominū factus ē: ⁊ habitu inuentꝰ vt hō: humiliauit ſe factus obediēs vſqꝫ ad mortē.Et v̓ba pſalmi voluit eſſe ſua in cruce pendens ⁊ dicens: Deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ: vt quidme dereliquiſti? Orat̉ gͦ in forma dei: oratin forma ẜui: ibi creator: h̓ creatus: creaturā muntandā non mutatus aſſumēs: ⁊ ſecum nos faciens vnū hoīem: caput ⁊ corpus. Oramus gͦ ad illū: ꝑ illū: in illo: ⁊ dicimus cū illo: ⁊ dicit nobiſcū. Dicimꝰ cuꝫillo: dicit in nobis pſalmi huiꝰ orationem:Qui intitulat̉. Oratio Dauid: qꝛ dn̄snr̄ ẜm carnem filius Dauid: ẜm v̓o diuinitatem dn̄s Dauid: ⁊ creator Dauid. Etnō ſolū an̄ Dauid: ſꝫ an̄ Abraā: ex quo dauid: ſꝫ ante Adam ex quo oēs hoīes: ſed ⁊an̄ celū ⁊ terrā: in quo oīs creatura ē. Nēogͦ cum audit hͨ v̓ba: dicat: nō chriſtus dic̄:aut rurſus dicat: non ego dico: īmo ſi ſe inchriſti corꝑe agnoſcat: vtrūqꝫ dicit: ⁊ chriſtus dicit: ⁊ ego dico. Non potes aliqͥd dicere ſine illo: ⁊ dicit aliquid ſine te. Nonnehabemus in euāgelio vbi certe ſcriptū eſt.In pͥncipio erat verbū: ⁊ v̓bum erat apuddeū: ⁊ deus erat v̓bū: oīa ꝑ ip̄m fctā ſunt?Ibi certe habemꝰ: ⁊ contriſtatus ē Ieſus:⁊ fatigatus ē Ieſus: ⁊ dormiuit Ieſus: eteſuriuit ⁊ ſitiuit Ieſus: ⁊ orauit ⁊ pernoctauit in orando Ieſus. Pernoctauit inquitIeſus. ⁊ ſtabat in orando: ⁊ globi ſanguīſdecurrebant ꝑ corpus eius. Quid oſtēdebat qn̄ ꝑ corpus orantis globi ſanguīs diſtillabant: niſi qꝛ corpus eiꝰ qd̓ eſt eccleſia:martyrū ſanguīe defluebat?

U

Alla lr̄arambulabit