PſalmusLXXXIII
Protector noſter aſpice deꝰ: Subvmbra alaꝝ tuaꝝ ſperabūt. Ideo ꝓtectornoſter aſpice deus. Et reſpice̓ in faciem̄ chriſti tui. Qn̄ enī nō reſpexit in faciem chriſti ſui deus? Quid eſt reſpicere īfaciē chriſti tui? Per facieꝫ innoteſcimus.Quid ē gͦ reſpice ī faciē chriſti tui? Fac innoteſcere omnibꝰ chriſtū tuū. Reſpiceⁱ infaciē chriſti tui: notus ſit omnibꝰ chriſtꝰ tuus: vt poſſimꝰ ire a virtutibus in virtutē: ⁊poſſit ſuꝑabundare gratia: qm̄ abundauitpeccatū. Qm̄ melior eſt dies vnaī atrijs tuis: ſuꝑ milia. Atria illa ſūtin qͣ ſuſpirabat in qͣ deficiebat. Deſiderat⁊ deficit aīa mea in atria dn̄i. Melior ibieſt dies vna ſuꝑ milia dierū. Milia dieꝝdeſiderāt hoīes: ⁊ multū hic volūt viuereCōtēnāt milia dierū: deſiderēt vnū diemqui nō habet ortū ⁊ occaſū: Unū diem: diem̄ ſempiternū: cui nō cedit heſternꝰ: quēnō vrget craſtinꝰ. Ipſe vnꝰ dies deſideretur a nobis. Quid nobis eſt cū milibꝰ dierum? Imus a milibꝰ dierū ad vnuꝫ diem.Ad vnū diē feſtinemꝰ: ſicut imus a virtutibus in virtutē. Elegiʳ abijci in domoʳ dn̄i: magis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatoꝝ. Inuenit enimiſte cōuallē plorationis: inuenit iſte humilitatē vnde aſcendat. Scit qꝛ ſi ſe extollere voluerit cadet: ſi ſe humiliauerit eriget̉:eligit abijci vt ſubleuet̉. Ꝙmulti p̄ter tabernaculū hoc torcularis dn̄ici: id eſt p̄teeccleſiā catholicam volentes ſubleuari: etamātes honores ſuos: nolunt cognoſcereveritatē: ſi eſſet illis in corde v̓ſus iſte: Elegi abijci in domo dn̄i magiſqͣꝫ habitarein tabernaculis peccatoꝝ: nōne abijcerēthonoreſ: ⁊ currerēt ad cōuallē ploratiōis:⁊ hinc inuenirēt: aſcenſus in corde: ⁊ hincirent a virtutibꝰ in virtutē: ponentes ſpemſuā in chriſto: nō in neſcio quo hoīe? Bona vox: gaudēda vox: eligēda vox: Elegiabijci in domo dn̄i: magiſqͣꝫ habitare in tabernaculis peccatoꝝ. Ipſe elegit abijci indomo dn̄i: ſed ille qui inuitauit ad cōuiuium eligētē īferiorē locū: vocat ad ſuꝑiorē⁊ dicet illi: Aſcende: Ipſe tn̄ nō elegit niſieſſe in domo dn̄i: in quocunqꝫ loco: nō tn̄extra limē. Quare elegit abiectus eſſe ī domo dn̄i: magiſqͣꝫ habitare in tabernaculispctō? ꝝ Quia miſericordiā ⁊ v̓itatem diligit deus; Dn̄s miſericordiamdiligit: qua mihi in primo ſb̓uenit: Ueritatem diligit: vt credenti det qd̓ ꝓmiſit. Au-
di miſericordia ⁊ veritatē in Apl̓o Paulo: priuſ Saulo ꝑſecutore: īdigebat miſericordia: ⁊ dixit ī ſe factā. Qui priꝰ fui blaſphemus: ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſius: ſed miſericordiam conſecutus ſū: vt in me oſtenderet chriſtus Ieſus oēm longanimitatē:in eos qui credituri ſūt illi in vitā eternaꝫ:vt cū īdulgētiā tātoꝝ ſceleꝝ acciꝑet Paulus: nemo deſperare poſſet ſibi donari q̄cunqꝫ peccata. Ecce habes miſericordia:Noluit tūc deꝰ exercere veritatē: vt puniret peccantē. Etenī ſi puniret̉ pctōr: nōneveritas eſſet? Aut auderet dicere: nō debeopuniri: qui nō poſſet dicere non peccauiEt ſi diceret: nō peccaui: cui diceret? Quēfalleret? Ergo primo dn̄s miẜicordiā ī euꝫp̄rogauit: poſt miſericordiā ⁊ veritatē: Audi illū iā exigentē veritatē. Primo ergo inquit miſericordiā cōſecutus ſum: qui priꝰfui blaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus: ſedgratia dei ſum id qd̓ ſum. Poſtea dicit: cūpaſſioni ꝓpinquaret: Bonū agonē certaui: curſū cōſūmaui: fidē ſeruaui: ſuꝑeſt mihi corona iuſticie. Ille qui tribuit miſericordiā ſeruat veritatē. Un̄ ſeruat veritatēQuā reddet mihi dn̄s in illo die iuſtus iudex. Indulgētiā donauit: coronā reddet.Bonator eſt indulgentie: debitor corone.Un̄ debitor? Acccepit aliqͥd? Cui debꝫ aliquid deus? Ecce videmꝰ: qꝛ tenet eū debitorē Paulus: cōſecutꝰ eſt miſericordiā: exigēs veritatē. Rddet mihi inqͥt dn̄s in illodie. Quid tibi reddet: niſi quod tibi debꝫUn̄ tibi debet? Quid ei dediſti? Quis prior dedit illi: ⁊ retribuet̉ ei? Debitorē dn̄sipſe fecit ſe: nō accipiēdo ſed ꝓmittendo.Non ei dicit̉: redde qd̓ accepiſti: ſed redde quod promiſiſti. Miſericordiam mihierogauit inquit: vt faceret me innocenteꝫ:nam prius fui blaſphemus et iniurioſus:ſed ex illiꝰ gratia factꝰ ſum īnocēs. Ille autem qui p̄rogauit miſericordiā: negare poterit debitū? Diligit miſericordiā ⁊ veritatem. Gratiā ⁊ gloriā dabitᶠ. Quamgratiā: niſi de qua ipſe dixit: Gratia dei ſūid qd̓ ſum? Quā gloriā niſi de qua ip̄e dixit: Suꝑeſt mihi corona iuſticie? Iō dn̄sinquit: nō priuabit bonis ambulātes in innocentia. Quare ergo hoīes nō vultis tenere innocentiā: niſi vt habeatꝭ bona? Nōvultis tenere innocentiā: vt nō reddat qd̓ille aſſignat? Aurū vult habere ⁊ ꝑdit īnocētiā. Quid lucrat̉? Quid dānificat̉: Habet lucrū auri: paſſus eſt dānū innocētie.
T 3
Alia lr̄ur abiectꝰ eſſe.j dei mei.
Alia lr̄a.Quia.
Alia lr̄a habert dn̄s.