PſalmusLXXXIII
ſione rei facti ſunt. Sed qͥd ait Apl̓s? Ubiaūt abundauit peccatum: ſuꝑabundauitgratia: id eſt auctus eſt morb: cōmendata eſt medicina: Propterea fratres quīqꝫille porticus ſalomouis: nūquid curabātegrotos vbi erat piſcina in medio eorumEt iacebāt inquit egroti in qͥnqꝫ porticibꝰ:in euāgelio lectū habemꝰ. Quinqꝫ ille porticus: lex eſt in quinqꝫ libris moyſi. Ad hͦꝑducebant̉ egroti de domibꝰ ſuis: vt iacerēt ī porticibꝰ. Ergo lex ꝓducebat egros:nō ſanabat. Sed benedictione dn̄i turbabat̉ aqua: tanqͣꝫ angelo deſcendente viſa.aqua turbata: qui poterat vnus deſcendebat ⁊ ſanabatur. Aqua illa cincta quinqꝫporticibus: ppl̓s iudeoꝝ erat lege concluſus. Hunc ꝑturbauit dominꝰ p̄ſentia ſua:vt occideret̉. Niſi enī deſcenſu ſuo dominus ꝑturbaret ppl̓m iudeoꝝ: nunqͣꝫ crucifigeret̉. Itaqꝫ ꝑturbata aqua: paſſionē domini ſignificabat: q̄ facta eſt ꝑturbata gente iudeoꝝ. In hanc paſſionē credit lāguidus tanqͣꝫ in aquā turbatā deſcendēs ⁊ ſanat̉. Qui nō ſanabat̉ lege: id eſt porticibꝰſanat̉ gratiā ꝑ paſſiōis fidem dn̄i nr̄i Ieſuchriſti. Unus: quia vnitas. Ergo ⁊ hic qͥdait? Aſcenſus in corde eius: diſpoſuit incōualle plorationis: in loco quē diſpoſuitIam in illo loco gaudebimꝰ. Quare autēin cōualle plorationis? Et ex qua cōualleplorationis: ad illū locū gaudij veniemꝰ?Nā ⁊ benedictione: inquit: dabitqui lege dedit: Afflixit nos lege: p̄ſſitnos lege: oſtendit nos torcular: vidimusp̄ſſurā: carnis noſtre tribulationē cognouimꝰ: ingemuimꝰ reuelāte peccato: aduerſus mentē noſtrā clamauimꝰ: miſer ego homo: ſb̓ lege gemuimꝰ. Quid reſtat: niſi vtbenedictionē det qui legē dedit? Adueniat gratia poſt legē: ip̄a eſt bn̄dictio. Et qͥdnobis p̄ſtitit iſta gratia ⁊ bn̄dictio. Ambulabūt a virtutibꝰ in virtute: Hicenī ꝓ gratia multe virtutes dāt̉. Alij quidem dat̉ ꝑ ſpiritū ſermo ſapientie: alij ſermo ſcientie ſcd̓m eundē ſpiritū: alij fides:alij donatio ſanitatū: alij genera linguaꝝ:alij interp̄tatio ſermonuꝫ: alij ꝓphetatio.Multe: virtutes ſed neceſſarie h̓: ⁊ ab hisvirtutibꝰ imus in virtutē. Quā virtutem.Chriſtū dei virtutē ⁊ dei ſapientiaꝫ. Ipſedat diuerſas virtutes in loco hoc: qui proomnibus virtutibꝰ neceſſarijs in conualleplorationis ⁊ vtilitatibꝰ dabit vnā virtutēſeip̄m. Naꝫ ⁊ virtutes agende vite noſtre
quattuor deſcribunt̉ a multis: ⁊ in ſcriptura inueniunt̉. Prudentia dicit̉ quā dinoſcimus inter bonū ⁊ maluꝫ. Iuſticia dicit̉qua ſua cuiqꝫ tribuimꝰ: nemi qͥcqͣꝫ debentes: ſed oēs diligētes. Temꝑantia diciturqua libidines refrenamuſ. Fortitudo dicitur qua oīa moleſta toleramꝰ. Iſte virtutes nūc ī cōualle ploratiōis ꝑ gr̄aꝫ dei donant̉ nobis: ab his virtutibꝰ imus in illamvirtutē. Et que erit illa virtꝰ: niſi ſolius cōtemplatiōis dei? Neceſſaria ibi nō erit iſtaprudētia: vbi nulla mala occurſura ſunt q̄Avidemus. Sed quid putamꝰ fratres? Noiſta iuſticia vbi nulla erit cuiuſqͣꝫ indigentia cui ſb̓uenire debeamꝰ. Nō iſta temperātia: vbi nulla erit libido refrenāda: Nōiſta fortitudo: vbi nulla erūt mala toleranda. Ergo ab his virtutibꝰ huiꝰ actiōis ibimus in virtutē illius cōtemplationis: quaꝯtemplemur deū: ſicut ſcriptū eſt: Maneaſtabo tibi ⁊ cōtemplabor. Et audi qꝛ abhuiꝰ actionis virtutibꝰ: in illam cōtemplationē ibimꝰ. Sequit̉ ibi. Ibūt a virtutibꝰin v̓tutē. Quā virtutē? Cōtēplādi. Quideſt cōtemplādi? Apparebit deus deorū in ſyon. Deus deoꝝ chriſtus chriſtianoꝝ. Quō deꝰ deoꝝ chriſtus chriſtianorū? Ego dixi dij eſtis: ⁊ filij altiſſimi omnes. Dedit enim eis poteſtatē filios dei fieri: ille in quē credimus: pulcher ſponſus:qui hic ꝓpter deformitatē noſtram deformis apparuit. Quia vidimus eū inquit: ⁊nō habebat ſpecieꝫ neqꝫ decorē. Finita oīneceſſitate mortalitatis: ſicuti eſt deꝰ apd̓deū. verbū apud patrē: ꝑ quod facta ſuntoīa: apparebit mundis corde. Beati eniꝫmundi corde: qm̄ ipſi deū videbūt. Apparebit deꝰ deoꝝ in ſyon. Et rurſus iſte a cogitatione illoꝝ gaudioꝝ: redit ad ſuſpiriaſua. Uidet quid p̄uenerit ſpe: ⁊ vbi adhucſit re. Apparebit tūc deus deoruꝫ in ſyon.Hoc eſt: vnde gaudebimus: ipſum in ſecula ſeculoꝝ laudabimꝰ. Sed adhuc modo tempꝰ eſt orādi: tempꝰ eſt dep̄candi: etſi aliquātū gaudendi: ſed adhuc ī ſpe. Inperegrinatione ſumꝰ: in cōualle plorationis ſumus. Ad huiꝰ ergo loci gemitū rediens dicit. Domine deꝰ virtutū ex-audiᶠ p̄cem meā: auribus ꝑcipe deus Iacob. Quia ⁊ ip̄m Iacob feciſti: ⁊de Iacob iſrael. Apparuit enī illi deꝰ: ⁊ dictus eſt iſrael vidēs deū. Audi ergo me deus Iac b: ⁊ fac me iſrael. Quādo fiam iſrael? Cū apparebit deus deorum in ſyon.
Alia lr̄sEtenī.⁊ legiſlator.
Alia lr̄a.ribūt devirtute.
Alia lr̄a.forationē.
Alia lr̄a.r videbi-