PſalmusLXXXIII

⁊ deficit aīa mea in atria dn̄i: nō enī habetquod deſiderat. Sed nūqͥd ſine gaudio ē?Quo gaudio? Quo ait apl̓s: ſpe gaudentes. Ibi iaꝫ re gaudebit: mō adhuc ſpe: iōqꝫ qui ſpe gaudēt: qꝛ certi ſunt ſe accepturos: tolerāt in torculari oēs p̄ſſuras. Propterea ⁊ ipſe Apl̓s cū dixiſſet: ſpe gaudentes: quaſi his loqueret̉ qui iam in torculari ſunt: addidit ſtatī: in tribulatione patientes. In tribulatiōe inquit patientes: quiddeinde? In oratiōe tolerantes. Quid ē tolerantes? Quia differimi. Oratis ⁊ differimini: tolerate qd̓ differimi. Tolerate qd̓differt̉: quia cū venerit nō aufert̉. Audiſtigemitū in torculari: deſiderat ⁊ deficit aīamea in atria dn̄i: Audi vn̄ duret: ſpe gaudentes. ¶ Cor meū ⁊ caro mea: exultauerunt in deū viuū. Exultauerunthic in illud. Un̄ exultatio niſi de ſpe? Quoexultauer̄t? In deū viuū. Quid ibi exultauerūt? Cor meū ⁊ caro mea. Un̄ exultauerūt?. Nā ⁊ paſſer: inquit: inuenitſibi domu: ⁊ turtur niduꝫ ſibi vbiponat pupillos ſuos. Quid eſt hoc?Duo dixerat ⁊ duo reddidit: in ſil̓itudinibus auiū. Dixerat exultaſſe cor ſuū: ⁊ carnem ſuā: ⁊ his duobꝰ reddidit paſſerem etturturē. Cor tāqͣꝫ paſſer: caro tāqͣꝫ turtur.Inuenit ſibi domū paſſer: inuenit ſibi domū cor meū. Exercet pēnas in virtutibushuiꝰ tꝑis ī ipſa fide: ſpe ⁊ caritate: quibusvolet in domū ſuā: ⁊ cū venerit ꝑmanebit:⁊ iam querula vox paſſeris que hic eſt: nōerit ibi. Nā ipſe eſt querulꝰ paſſer: de quo īalio pſalmo dicit: Sic̄ paſſer ſingularis intecto: de tecto volat ad domū. Iā ſic ſit intecto: calcet domū carnalē: hēbit quēdāceleſtē locū: ꝑpetuā domū. Paſſer iſte finiet q̄relas ſuas. Turturi aūt dedit ⁊ pullos: id eſt carni. Inuenit niduꝫ turtur vbiponat pullos ſuos. Paſſer domuꝫ: turturnidū: ⁊ nidū vtiqꝫ vbi ponat pullos ſuos.Domꝰ tanqͣꝫ ad ſempiternū eligit̉: nidꝰ adtempꝰ cōgerit̉. Corde cogitamꝰ deū tanqͣꝫvolantē paſſerē ad ſuā domū: carne auteꝫagimꝰ oꝑa bona. Uidetis enī ꝑ carnē ſanctoꝝ: quāta bona fiant. Per hāc enī oꝑamur q̄ iuſſi ſumꝰ oꝑari: quibꝰ adiuuamur īhac vita. Frāge ēſuriēti panē tuū: ⁊ egenūſine tecto induc in domū tuā: ſi viderꝭ nudū veſti: ⁊ cetera talia q̄ nobis p̄cepta ſūtnō oꝑamur: niſi ꝑ carneꝫ. Paſſer ergo illequi cogitat domū ſuā: nō recedit a turturequerēte ſibi nidū: vbi ponat pullos ſuos.

Nō enī abijcit illos vbicūqꝫ: ſed inuenit ſibi nidū: vbi eos ponat. Dicimꝰ aūt fratreſquod noſtis: quāti vident̉ p̄ter eccleſiā bona oꝑari. Ꝙ multi etiā pagani paſcūt eſurientē: veſtiunt nudū: ſuſcipiūt hoſpitē: viſitant egrotū: cōſolant̉ incluſuꝫ. Ꝙ multihec faciunt: quaſi videt̉ parere turtur: ſednō ſibi inuenit nidū. Ꝙ multa ml̓ti heretici nō ea in eccleſia operant̉: nō in nido pullos ponūt: cōculcabunt̉ ⁊ cōterent̉: ⁊ nonſeruabunt̉: nō cuſtodient̉. In huiꝰ enī carnis oꝑatricis ꝑſona poſita eſt quedā mulier ab Apl̓o cū ait: Adā nō eſt ſeductus:ml̓ier aūt ſeducta ē: poſtea enī Adā cōſenſit mulieri: nā a ſerpēte mulier ſeducta eſt.Nec modo poteſt aliqua mala ſuaſio niſicarnis tue primo deſideriū cōmouere: cuipoſtea ſi mente ꝯſenſeris: cecidit ⁊ paſſer.Si aūt vincunt̉ deſideria carnis: tenēt̉ mēbra ad oꝑa bona: auferūt̉ arma ꝯcupiſcētie: ⁊ incipit turtur habere pullos: Propterea qͥd ibi ait Apl̓s? Salua aūt erit ꝑ filiorū generationeꝫ. Mulier vidua: ſine filijsſi ꝑſeuerauerit: nonne beatior erit? Nunquid ſalua nō erit: qꝛ nō parit filios? Uirgo dei nōne melior erit? Nunqͥd ſalua nōerit: quia filios nō habet: aut ad deū nō ꝑnet? Salua ergo erit mulier que ī typo canis accipit̉ ꝑ filioꝝ generationē: id eſt ſi faciat oꝑa bona. Sed nō vbicūqꝫ turtur inueniat nidū ſibi: ibi ponat pullos ſuoſ. Infide vera: in fide catholica: ī ſocietate vnitatꝭ eccl̓ie: pariat oꝑa ſua. Propterea ⁊ deilla cū loqueret̉ Apl̓s: ita ſubijecit: Saluaaūt erit ꝑ filioꝝ generationē: ſi ꝑmanſeritin fide ⁊ delectione ⁊ ſanctificatiōe cū ſobrietate. Permanēdo ergo in fide: ipſa fides nidus eſt pulloꝝ tuoꝝ. Nā ꝓpter infirmitatē pulloꝝ turturis tue: dignatꝰ eſt dominus p̄bere tibi vn̄ nidū faceres. Indutus eſt enī feno carnis: vt ad te veniret: iniſta fide pone pullos tuos: in iſto nido operare oꝑa tua. Qui ſūt enī nidi: vl̓ quis eſtnidꝰ? Sequit̉ ſtatim. ¶ Altaria tua domineˣ deꝰ v̓tutū: Cū dixiſſet: Turtur īuenit ſibi nidū vbi ponat pullos ſuos: qͣſiqueſiſſes quē nidū: altaria tu dn̄e virtutū.Rex meꝰ ⁊ deus meus. Quid ē rexmeꝰ ⁊ deꝰ meꝰ? Qui regis me: qͥ creaſti me.Sed hic nidus eſt: ⁊ hic ꝑegrinatio: ⁊ h̓ ſuſpiriū: ⁊ hic tritura: ⁊ hic p̄ſſura: qꝛ hic torcular. Quid ē aūt qd̓ deſiderat? Quid cōcupiſcit? Quo it? Quo tēdit deſideriū noſtrū? Quo nos rapit? Hic poſitꝰ illa medi-

Alia lr̄a.Etenī.

Alia lr̄a nō hꝫ.