PſalmusLXXXII
LXXXII
attendere qd̓ ꝓmiſit deus: qꝛ lōge eſt: ⁊ reſpicere ad id qd̓ ꝓximū eſt: vnde iam liberatus eſt. De talibꝰ quid dicit Apl̓us Petrus? Cōtigit illlis res veri ꝓuerbij: canisreuerſus ad ſuū vomitū. Premebat enimpectꝰ cōſciētia peccatorū. Accepta indulgentia quaſi vomuiſſet: ⁊ reuelatū ē peccatum tuū: facta eſt bona cōſcientia ex malacōſcientia. Quid rurſus cōuerteris ad vomitū tuū? Si canis hoc faciens horret oculis tuis: tu quid eris oculis dei? Unuſqͥſqꝫaūt fratres cariſſimi de loco itineris ſui: adquē ꝓficiendo ꝑuenit: ⁊ quē vouit deo: inde reſpicit retro cū ip̄e dimiſerit (verbi gratia) Statuit caſtitatē cōiugalē ſeruare: inde .n. īcipit iuſticia: receſſit a fornicatōibꝰ:⁊ ab illa illicita īmūdicia: qn̄ ſe ad foruicationes cōuertit retro reſpexit. Aliꝰ ex munere dei maius aliqͥd vouit: ſtatuit nec nuptias pati: qui nō dānaretur ſi duxiſſet vxorem: poſt votuꝫ qd̓ deo ꝓmiſit: ſi duxeritdānabit̉. Cū hoc faciat qd̓ ille qͥ nō ꝓmiſerat: tamē ille nō damnatur: ille damnatur.Quare niſi qꝛ iſte reſpexit retro? Iam em̄in ante erat: iſte aūt illuc nondū ꝑuenerat.Sic virgo que ſi nuberet nō peccaret: ſanctimonialis ſi nupſerit chriſti adultera reputabitur: reſpexit em̄ retro de loco quo acceſſerat. Sic qͥbꝰ placet relicta omni ſpe ſeculari: ⁊ omni actione terrena cōferre ſe inſocietatē ſanctorū: in cōmunē illā vitā vbinō dicit aliqͥs aliquid ꝓpriū: ſed ſunt illisomnia cōmunia: ⁊ ē illis aīa vna ⁊ cor vnūin deū: qͥſquis inde recedere voluerit: nontalis habet̉ qualis ille qui nō intrauit. Ille enim nonduꝫ acceſſit: iſte retro reſpexit.Quapropt̓ cariſſimi quō quiſqꝫ p̄t: vouete ⁊ reddite dn̄o deo veſtro: qd̓ quiſqꝫ poterit: nemo retro reſpiciat: nemo p̄ſtinis ſuis delectet̉: nemo auertatur ab eo qd̓ anteeſt: ad id qd̓ retro eſt currat: donec ꝑueniat: nō em̄ pedibꝰ: ſed deſiderio currimus.Nullus aūt in hac vita ꝑueniſſe ſe dicat.Quis em̄ pōt tam ꝑfectus eſſe: qͣꝫ Paulꝰ?Et tn̄ ait: Fratres ego me nō arbitror app̄hendiſſe: vnū autē que retro oblitus in eaque ante ſunt extentus: ẜm intentioneꝫ ſequor ad palmā ſuperne vocationis dei inchriſto Ieſu. Uides Paulū adhuc currere: ⁊ te iam exiſtimas ꝑueniſſe. Si ergo ſentis preſſuras huiꝰ mundi: etiā cum felix esintellexiſti te eſſe in torculari. Putatis em̄fratres mei in felicitatē ſeculi metuendā eſſe: ⁊ felicitatē nō eſſe metuendā. Immo ve
ro nulla infelicitas fragit: quē felicitas nulla corrūpit. Quomō ergo cauēda vel timēda ē ipſa corruptrix: ne te blandiēdo ſeducat: ne incūbas in baculū harūdinis. Nā⁊ hoc ſcriptū eſt quoſdā incūbere in baculū harūdinis: nolite credere: fragile eſt inquo niteris: frāgitur ⁊ interimit te. Si qͦ felicitate tibi iſte mūdus arrideat: in p̄ſſurate cōputa vt dicas: Tribulationē ⁊ dolorem inueni: ⁊ nomē dn̄i inuocaui. Nō dixit: inueni tribulationē: niſi quādā q̄ latet.Quedā em̄ tribulatio ⁊ dolor quoſdā in hͦſeculo latēt: qui putāt ſibi bene eſſe cū pegrināt̉ a dn̄o. Ꝙdiu em̄ ſumus in hͦ corꝑeinqͥt: peregrinamur a dn̄o. Si a patre tuohoīe ꝑegrinareris miſer eſſes: a dn̄o ꝑegrinaris ⁊ felix es? Ergo ſunt qͥ putāt ſibi beneeſſe. Qui aūt intelligūt in qͣlibet circūfluētia copiaꝝ ⁊ voluptatū: qͣꝫuis ad nutū cūcta deſeruiāt: qͣꝫuis nihil moleſtū irrepat:nihil aduerſuꝫ terreat: tn̄ in malo ſe eſſe qͣꝫdiu ꝑegrinātur a dn̄o: acutiſſimo oculo tribulationē ⁊ dolorē inuenerūt: ⁊ nomē dn̄iinuocauerūt. Talis ē qui cātat in hoc pſalmo. Quis eſt? Corpꝰ chriſti. Quis ē iſteUos ſi vultis: nos oēs ſi volumus: oēs filij chore: ⁊ oēs vnus hō: qꝛ vnū chriſti corpus. Quō nō eſt vnus homo: qui vnū caput habet? Caput oīm ſanctoꝝ chriſtꝰ eſt:corpꝰ illiꝰ capitꝭ oēs nos ſumꝰ: ⁊ oēs in hacvita in torcularibꝰ ſumus. Si bene ſapimꝰiam ad torcularia venimꝰ. Ergo in p̄ſſuristemptationū cōſtituti: edamus hāc vocem⁊ p̄mittamus deſideriū noſtrū.Expoſitio pſalmi.Ua dilecta ſūt: inquit: taberq nacula tua dn̄e virtutū: Eratin tabernaculis quibuſdā: id ē intorcularibus: ſed deſiderabat alia tabernacula: vbi nulla p̄ſſura ē. In his illuc ſuſpirabat: ab his in illa ꝑ deſideriū carnalequodāmodo defluebat. Et quid ſequitur?Cōcupiſcit ⁊ deficit anima mea inatria dn̄i. Parū eſt: ꝯcupiſcit ⁊ deficit.Sꝫ quo deficit? In atria dn̄i. Defecit vuapreſſa. Sed quo defec̄? In vinum ⁊ in lacū: ⁊ in apothece requie ſeruāda in quietemagna. Hic deſideratur: ibi capitur. hicſuſpirat̉: ibi gaudetur. hic oꝑatur: ibi laudatur. hic gemit̉: ibi exaltat̉. Ea q̄ dixi qͣſidura: hic nemo aduerſetur: nemo qͣſi nolitpati: metuendū eſt ne vua dū torcular timet: ab auibꝰ vl̓ a feris comedat̉. In magna videt̉ triſticia eſſe: cū dicit. Cōcupiſcit