PſalmusLXXXIII
tatur: poſitus inter tēptationes: poſitꝰ inip̄ſſuras: poſitꝰ in torcularibꝰ: ſuſpirās ī ſuꝑna ꝓmiſſa: quaſi quid ibi acturꝰ: iā p̄meditat̉ gaudia futurā. Beati: inquit: qͥhabitāt ī domo tua: Un̄ beati? Quidhabituri? Quid acturi? Omnes qui beatidicūtur in terra: habēt aliquid: ⁊ agūt aliquid. Beatꝰ ē hō ille: qͥ tot p̄dijs: tanta familia: tāto auro ⁊ argēto habēdo: beatusdicit̉. Beatꝰ eſt: ad illos honores ꝑuenit:ad ꝓcōſulatū: ad p̄fecturā agēdā. Beatꝰergo dr̄: aut hn̄do: aut agēdo: Un̄ aūt ibibti? Quid habituri? Quid acturi? Quidhabituri iā ſuꝑ dixi: beati qͥ habitāt ī domotua. Domū tuā ſi habuerꝭ pauꝑ es: domūdei ſi habuerꝭ diues eſ. In domo tua timeb̓latrōes: domui dei murꝰ ipſe deꝰ ē. Btī gͦqui habitāt in domo tua. Poſſidēt hieruſalē celeſteꝫ ſine anguſtia: ſine p̄ſſura: ſinediuerſitate ⁊ diuiſiōē limitū: oēs hn̄t eam:⁊ ſinguli hn̄t totā. Magne ille diuitie: nōanguſtat frater frēm: nulla ibi indigētia ē.Quid ergo ibi acturi? Oīm enī actionumhumanaꝝ mater: neceſſitas. Iā frēs breuiter dixi: currite aīo ꝑ quaſlibet actiōes: videte ſi eas parit niſi neceſſitas. Ip̄e mēorabiles artes que magne vident̉: in ſubueniendo patrocinia lingue: ⁊ adiutoriā medicine: ip̄e ſunt enī in hoc ſeculo excellentesactiōes. Tolle litigatores: quibꝰ opitulat̉aduocatꝰ? Tolle vulnera ⁊ morboſ: qͥd curat medicꝰ? Et oēs iſte actiōes nr̄e ad qͦtidianā vitā: q̄ exigunt̉ ⁊ fiūt ex neceſſitateveniūt. Arare: ſemīare: nouellare: nauigare: talia oīa oꝑa q̄ parit niſi neceſſitas ⁊ indigētia? Tolle famē: ſitim: nuditatem: cuiopꝰ ſunt iſta oīa? Hec ſūt q̄ nobis iubent̉bona oꝑa: nam iſta q̄ cōmēoraui honeſtaſunt: ſed oīm hoīm exceptis oꝑbus peſſimis loquor: deteſtabilibꝰ oꝑibꝰ: flagitijs ⁊facinoribꝰ: homicidijs ⁊ effractorijs: adulterijs: illa nec reputo inter actiōes humanas. Hec honeſta loquor: nō parit niſi neceſſitas: ncc̄itas fragilitatis carnaliſ. Hecetiā q̄ dixi iuberi nobiſ: frāge eſuriēti panētuū. Cui frāgis vbi nemo eſurit? Egenū ſine tecto induc in domū tuā. Quē hoſpitēſuſcipis: vbi oēs in patria ſua viuūt? Quēviſitas egrotum: vbi ꝑpetua ſanitate gaudēt? Quē ꝯcordas litigioſū: vbi pax ſempiterna eſt? Quē ſepelis mortuū: vbi ſemper viuit̉? Nihil gͦ hoꝝ acturꝰ eris: ex oꝑibus honeſtis ill̓: oīm hoīm nihil actui esex iſtis bonis oꝑbꝰ: quia iſti pulli turturis
iā volabūt de nido. Quid gͦ? Iam dixiſtiqͥd habituri ſumꝰ: qͥ habitant in domo tuabeati ſūt. Dic etiā qͥd acturi ſunt: qꝛ nō ibivideo aliqͣs neceſſitates q̄ me impellāt adagendū. Ecce mō qd̓ loquor ⁊ diſputo: neceſſitas parit. Nūqͥd enī ibi talis diſputatio erit: qͥ quaſi doceat ignaros: q̄ quaſi cōmomoret obliuioſos? Aut v̓o ī illa patriaeuāgeliū recitabit̉: vbi ip̄m dei verbū contemplabitur? Ergo qꝛ dixit iſte deſiderans⁊ ſuſpirās ex voce nr̄a: quid habituri ſumꝰin illa patria: cui ſuſpirat̉ ⁊ ait: beati qͥ habitāt in domo tua: dicat ⁊ qͥd acturi ſumꝰ.In ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te. Hocerit totū negociū noſtrū: ſine defectu alleluia. Non vobis frēs videat̉ quaſi faſtidium ibi futurū: qꝛ ſi mō hͦ diu dicatis: nonduratis: ab illo gaudio ncc̄itas vos auertit. Et qꝛ nō tm̄ delectat qd̓ nō videt̉: ſi tāta alacritate in ipſa p̄ſſura ⁊ fragilitate carnis laudamꝰ qd̓ credimꝰ: quō laudabimꝰqd̓ videbimꝰ? Cū aſſūpta fuerit mors ī victoria: cū mortale hͦ induerit īmortalitatē:⁊ corruptibile hoc induerit īcorruptionē:nemo dicet: diu ſteti: nemo dicet: diu ieiunaui: diu vigilaui: ſtabilitas enim magnaibi: ⁊ ipſa īmortalitas: iā corꝑis noſtri ſuſpēdit̉ in cōtemplatione dei. Et ſi mō v̓būhoc qd̓ vobis erogamꝰ tam diu fragilitatēcarnis veſtre ſtantē tenet: quid nobis faciet illd̓ gaudiuꝫ? Quō nos mutabit? Sil̓esenī ei erimꝰ qm̄ videbimꝰ eū ſicuti eſt. Iaꝫſil̓es illi qn̄ deficiemus? Quo auertemur?Securi ergo ſimꝰ frēs: nō nos ſatiabit niſilaus dei. Si deficies ab amore: deficies alaude: ſi aūt amor ſempiternꝰ erit: quia illainſatiabilis pulchritudo erit: noli timere:ne nō poſſis ſemꝑ laudare: quē ſemꝑ poteris amare. Ergo beati qͥ habitāt in domotua ī ſecl̓a ſeculoꝝ laudabūt te. Huic viteſuſpiremꝰ. Sꝫ quō illd̓ veniemꝰ? Beatus vir cuiꝰ eſtᶠ ſuſceptio eius abste dn̄e: Intellexit vbi eſſet: qꝛ ꝑ fragilitatem carnis ſue ad illā beatitudinē volarenō poſſet. Circūſpexit pōdera ſua: qꝛ dicitur alio loco: Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggͣuatanimā: ⁊ deprimit t̓rena īhabitatio ſenſuꝫmulta cogitantē. Spiritꝰ ſurſū vocat: pondus carnis deorſum reuocat. Inter duosconatus ſuſpēſiōis ⁊ pōderis colluctatioquedā eſt: ⁊ ipſa colluctatio ad p̄ſſurā ꝑtinet torcularis. Audi ip̄am lucta torcularꝭab Apl̓o exp̄ſſam: qꝛ ⁊ ip̄e ibi ꝯterebatur:ibi p̄mebatur. Cōdelector iuquit legi dei
Alia lr̄a.f auxiliū abſi