PſalmusLXXXIIE
oleū ante p̄ſſurā. Sic ſūt ⁊ hoīes qͦs p̄deſtinauit deꝰ an̄ ſecula ꝯformes fieri imaginisvnigeniti filij ſui: qͥ p̄cipue in paſſiōe magnus botrꝰ expreſſus eſt. Huiuſmōi gͦ homines anteqͣꝫ accedāt ad ſeruitutē dei fruunt̉in ſcl̓o: tanqͣꝫ delicioſa libertate: velut vueaūt oliue pendētes. Sed qm̄ dictū eſt: Fili accedēs ad ſeruitutē dei: ſta in iuſticia ⁊timore: ⁊ p̄para aīaꝫ tuā ad tēptationē: accedēs qͥſqꝫ ad ſeruitutē dei: ad torculariaſe veniſſe cogͦſcat. Cōtribulabit̉: ꝯteretur:cōprimet̉: nō vt in hoc ſeculo ꝑeat: ſꝫ vt inapothecas dei defluat. Exuitur carnaliuꝫdeſiderioꝝ integum̄tis qͣſi vinacijs: hͦ em̄ei cōtigit in deſiderijs carnalibꝰ: Propterq̄ Apl̓us dicit: Exuite vos veterē hominē⁊ induite nouū. Hoc totū nō fit niſi de p̄ſſura: ꝓpterea torcularia noīant̉ eccl̓ie deihuiꝰ tꝑis: ſed in torcularibus ſumus poſitifilij chore. Sic em̄ additū eſt: ꝓ torcularibus Filijs chore. Filios chore interp̄tatos habemꝰ filios calui: quātuꝫ nobis qͥillā linguā nouerūt ꝑ miniſteriū qd̓ deo debuerūt intērp̄tari potuerūt: ⁊ in hͦ nō diffugio magnū myſterium intueri: ⁊ adiuuātedn̄o īuenire vobiſcū. Nō em̄ tanqͣꝫ a filijspeſtilētie oīs eſt irridēda caluicies: ne cumquiſqꝫ ſacratā caluā irriſerit a demōijs diſſipetur. Nā ⁊ Heliſeus ibat: ⁊ infenſati pueri clamauerūt poſt eū: Calue calue: ⁊ ꝓpt̓ſacramentū implēdū ꝯuerſus ad dn̄m petiuit: vt eos vrſi de ſilua exeūtes comederēt. Arrepta eſt qͥdē illoꝝ infantia in exitiūvite de hͦ ſeculo. Mortui ſunt pueri: ſenesqn̄qꝫ morituri. Uerumtū ſacramēti terrordatus ē hoībus. Heliſeus em̄ ꝑſonā cuiuſdā tūc gerebat: cuiꝰ filij ſumus: filij chore:dn̄i ſcꝫ nr̄i Ieſu chriſti. Iā occurrit caritati vr̄e ex euāgelio qͣre caluꝰ gerebat ꝑſonāchriſti: recordamini ꝙ in caluarie loco crucifixꝰ eſt. Siue gͦ hoc interp̄tet̉ filiꝰ chore: ſicut ſecuti pͥores diximꝰ: ſiue aliud aliquidqd̓ nos forſitan latet: īterim qd̓ occurrit videtis: qꝛ plenū eſt ſacramēto filij chore: filij xp̄i. Nā ⁊ filios ſuos dic̄ ſpōſus: cū ait:Nō pn̄t filij ſpōſi ieiunare: qͣꝫdiu illis cū ēſpōſus. Chriſtianoꝝ ſūt gͦ iſta torcularia.In p̄ſſuris aūt ꝯſtituti ad hoc ꝯterimur: vtamorē nr̄m qͦ ferebamur in iſta mūdana: ſecularia: tꝑalia: fluxa atqꝫ ꝑitura: paſſi ī eisin hac vitā tormēta: ⁊ tribulatiōes p̄ſſurarū: ⁊ abundantiā tēptationū: incipiamusq̄rere illā quietē: q̄ nō eſt de hac vita: nec d̓hac terra: ⁊ ſit dn̄s vt ſcriptuꝫ eſt refugium
pauperi. Quid eſt pauperi? Tanqͣꝫ deſtituto: ſine ope: ſine auxilio: ſine aliqͣ re: de quain terra p̄ſumat. Talibꝰ em̄ pauꝑibꝰ adeſtdeꝰ: qꝛ hoīes ⁊ ſi abundēt pecunia in hacterrā: reſpiciūt qd̓ ait Apl̓us: recipe diuitibꝰ huiꝰ mūdi nō ſuꝑbe ſapere: neqꝫ ſꝑare in īcerto diuitiaꝝ. Et ꝯſiderātes qͣꝫ ſit incertū: vn̄ gaudebāt anteqͣꝫ accederent adſeruitutē dei: id eſt an̄qͣꝫ intrarēt in torcularia: vident ex ipſis diuitijs: vel hr̄e ſe p̄ſſuras cogitationū quō ea gubernentur: quōcuſtodiant̉: vel ſi paululū inclinauerint cupiditatē vt ea diligāt: plus eos īpleri timoribus qͣꝫ fructibꝰ. Quid em̄ taꝫ incertū: qͣꝫres volubilis? Nec īmerito ip̄a pecunia rotunda ſignat̉: qꝛ nō ſtat. Tales gͦ ⁊ ſi habeant aliqͥd: pauꝑes ſunt. Qui gͦ nihil horuꝫhabēt ⁊ hr̄e deſiderāt inter reprobādos diuites cōputantur. Nō em̄ attendit deꝰ facultatē: ſed voluntatē. auꝑes igit̉ deſtituti omni oꝑe ſeculari: qꝛ ⁊ ſi ea circūfluūtintelligūt qͣꝫ incerta ſint: ⁊ ingemiſcētes addeū: nihil habētes in hͦ ſeculo quo delectētur: qͦ teneant̉: in abundātia tēptationū etp̄ſſuraꝝ tanqͣꝫ in torcularibꝰ ꝯſtituti: defluunt vinū: defluūt oleū. Que ſunt iſta: niſibona deſideria? Reſtat em̄ illis deſiderādus deꝰ: iā nō amant terrā: amāt em̄ qͥ fecitcelū ⁊ terrā: amāt ⁊ nondū cū eo ſūt. Deſideriū eoꝝ differt̉ vt creſcat: creſcit vt capiat. Nō em̄ parū aliqͥd daturꝰ eſt deꝰ deſiderāti: aut paꝝ exercēdꝰ ē ad capacitatētanti boni. Nō aliquid deus qd̓ fecit daturus eſt: ſed ſeip̄m qͥ fecit oīa. Ad capiēdūdeū exercere: qd̓ ſemꝑ habiturꝰ es diu deſidera. Reprobati ſūt in ppl̓o iſrael qui feſtinauerūt aſſidue: affectꝰ iſte rep̄henditurin ſcpͥtura feſtinantiū. Qui ſunt em̄ qͥ feſtināt? Qui ꝯuerſi ad deū cū h̓ nō īuenerintrequiē quā q̄rebāt: ⁊ gaudia q̄ ꝓmittebāt̉:tanqͣꝫ in itine̓ deficiētes: ⁊ longū ſibi qͥddādonec hͦ ſeculū vel hec vita finiat̉: reſtarearbitrātes: ⁊ q̄rētes hic aliqͣꝫ requiē: q̄ ſi habet̉ falſa eſt: reſpiciūt retro ⁊ decidūt a ꝓpoſito: nec attendūt cū quāto terrore dictū eſt: Memētote vxoris Loth. Ut qͥd em̄in ſtatuā ſalis verſa: ſi nō hoīes ꝯdit vt ſapiāt? Ergo exēplū illiꝰ malū: tibi ſit bonuꝫſi caueris. Memētote inqͥt vxoris Loth.Reſpexit .n. retro: vn̄ liberata erat a ſodomis: ⁊ ibi remanſit vnde reſpexit: ip̄a in loco manſura: ⁊ trāſeuntes alios cōditura.Liberati ergo a ſodomis p̄terite vite: nō reſpiciamus retro. Naꝫ hoc feſtinare eſt: nō