PſalmusLXXXIII
ſideamus ſanctuariuꝫ dei. Ipſe eſtſonitus inanis: qͦ vt ſupra dictū eſt inimicitui ſonuerūt. Sanctuariū aūt dei quid intelligendū ē: niſi tēplū dei: de qͦ Apl̓s ait:Templū em̄ dei ſanctū ē qd̓ eſtis vos? Nāqͥd aliud inimici: niſi ppl̓m dei poſſidere: ideſt ſb̓iugare moliūtur: vt cadat in eoꝝ īpias volūtates? Sed qͥd ſequit̉? Deꝰ meus pone illos vt rota: Cōueniēter qͥdē accipit̉: vt nō ſint in eo qd̓ cogitāt ſtabiles. Uerūtn̄ etiā ſic recte poſſe intelligi exiſtimo: pone illos vt rotaꝫ: qd̓ rota ex his q̄retrorſū ſunt extollit̉: ex his q̄ an̄ ſunt deij.cit̉: ſic fiūt oēs inimici ppl̓i dei. Nō em̄ hecoptatio: ſꝫ ꝓphetatio ē. Adiūgit etiā. Sicut ſtipula an facie venti. Faciē dicitp̄ſentiā. Nā q̄ facies eſt venti: cui nulla liniamēta ſunt corꝑis: cū ſit motus: id eſt qͣſi fluctus aerꝭ. Ponit̉ aūt ꝓ tēptatiōe qualeuia ⁊ inania corda rapiunt̉. Leuitatē porro qͣ facile cōſentit̉ ad mala: grauis ſequit̉cruciatꝰ. Un̄ deīceps dicit̉. ¶ Sicut ignis ꝗͥ cōburit ſiluāᶠ ſicut flama cōbures motes. ¶ Ita ꝑſeq̄ris illosin tepeſtate tua: ⁊ in ira tua turbabis eos. Siluā dixit ꝓpter ſterilitatē: mōtes ꝓpter elationē. Tales em̄ ſunt inimicippl̓i dei: īanes iuſticie: pleni ſuꝑbia. Ignēv̓o ⁊ flammā dicēs: hoc idē alio noīe repetiuit: qd̓ intelligi voluit iudicātē atqꝫ punientē deū. Qd̓ aūt ait: in tēpeſtate tua: hocidē ꝯſeq̄nt̓ expoſuit dicēs: in ira tua: ⁊ qd̓ſuꝑ dixit: perſeq̄ris eos: hoc poſtea: cōturbabis eos. Meminerimꝰ ſane irā dei ſineaffectiōe turbulēta nos debe̓ intellige̓. Iraqͥppe eiꝰ d̓r: ratio iuſte vindicte: tanqͣꝫ ſi lexdicat̉ iraſci: qd̓ miniſtri eius ẜm eā cōmotivindicāt. ¶ Imple: inquit: facies eoꝝignominia: ⁊ qͣret nomē tuū dn̄e.Hoc ſane illis bonū ⁊ optabile ꝓphetatur:nec ꝓph̓aret̉ niſi eēt in ea ſocietate īimicorū ppl̓i dei: etiā tales hoīes qͥbus hͦ an̄ vltimū iudiciū p̄ſtaret̉: qꝛ ⁊ nūc idē ip̄i ſunt: etip̄m corpꝰ eſt inimicoꝝ ẜm īuidētiā qͣ emulant̉ ppl̓m dei. Et nūc vbi pn̄t: ⁊ ſonat: ⁊ leuāt caput: ſꝫ ꝑticulatim nō vniuerſalit̓: ſic̄in fine ſeculi: nouiſſimo īminēte iudicio: tn̄ip̄m corpꝰ eſt: ⁊ in his qͥ inde credituri ſūt:atqꝫ in corpꝰ aliud trāſituri. Hoꝝ em̄ facies ſalubrit̓ īplet̉ ignominia: vt q̄rāt nomēdn̄i: ⁊ in illis qͥ vſqꝫ infinē in eadē maliciaꝑſeuerāt: qͥ ponunt̉ vt ſtipula an̄ faciē vēti:⁊ ſilue mōtibuſqꝫ īfructuoſis ſil̓es cōburūtur. Ad qͦs denuo reuertit̉ dicēs. Eru-
beſcāt ⁊ ꝯturbent̉ in ſeculū ſeculiNō em̄ in ſeculū ſeculi ꝯturbant̉ qͥ q̄rūt nomen dn̄i: ſed reſpiciētes ignominiā pctōꝝſuoꝝ ad hoc cōturbant̉ vt q̄rāt nomē dn̄i:ꝑ qd̓ n̄ ꝯturbētur. Rurſuſqꝫ ad hos redit:qui in eadē ſocietate inimicoꝝ ad hͦ ꝯfundēdi ſunt ne ꝯfundāt̉ ineternū: ⁊ ad hͦ ꝑ̄dēdi ſunt in quātū mali ſūt: vt boni facti inueniant̉ meternū. De his em̄ cū dixiſſet. Etꝯfundant̉ ⁊ pereat. Statim ſubiecit.Et cognoſcat qꝛ nomē tibi dn̄s:tu ſolꝰ altiſſimꝰ in oī terra. Ad hanccognitionē veniētes ſic ꝯfundant̉ vt placeāt: ſic ꝑeāt vt ꝑmaneāt. Cognoſcāt inqͥtqꝛ nomē tuū dn̄s: tanqͣꝫ nec v̓o nec ſuo nomīe nūcupent̉: qͥcunqꝫ alij dn̄i noīant̉: qm̄ſeruilit̓ dn̄ant̉: ⁊ vero dn̄o cōꝑati nec dn̄iſūt: ſicut dictū eſt: Ego ſū qͥ ſū: tāqͣꝫ nō ſintea q̄ facta ſunt: ſi cōꝑent̉ ei a qͦ facta ſunt.Qd̓ v̓o adiūxit: tu ſolus altiſſimꝰ in oī terra: vel ſicut alij codices hn̄t: ſuꝑ oēꝫ terrā:vtiqꝫ ⁊ in oī ſeculo vel ſuꝑ oē ſeculū: ſꝫ hocdice̓ maluit qͦ terrena ſuꝑbia p̄meret̉. Deſinat em̄ ſuꝑbire terra: id eſt hō: cui dictū ē:Terra es. Et qͥd ſuꝑbit terra ⁊ cinis: cū cognoſcit dn̄ꝫ eſſe altiſſimū ſuꝑ oēm terrā: ideſt nulliꝰ hoīs cogitatōes valere aduerſuseos qͥ ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti: de qͥbus dicit̉: Si deꝰ ꝓ nobis qͥs cōtra nos?¶ Explicit Trac. de psͣ. LXXXII.Incipit Trac. de psͣ. LXXXIII.Salmꝰ iſte ꝓ torcularibꝰ inpinſcribit̉. Et quātū aduertit nobiſcū caritas vr̄a: qꝛ vos intētiſſimē audire aduertebamꝰ: nihil ī eiꝰ textu dictū ē: vel de p̄lo: vel de fiſcinis: vl̓ de lacu:vel de inſtrumētis: aut edificio torcularis:oīno nihil in eo tale audiuimꝰ. Un̄ qͥd ſibivelit titulus eiꝰ qd̓ inſcribit̉ ꝓ torcularibꝰ:nō parua q̄ſtio eſt. Profecto em̄ ſi pꝰ iſtuꝫtitulū aliqͥd de talibꝰ rebus dice̓t: qͣles cōmemoraui: crederet̉ a carnalibꝰ vere iſta viſibilia torcularia voluiſſe cātare. Quia v̓otitulū īpoſuit ꝓ torcularibꝰ: ⁊ nil poſtea inomni vſu pſalmi dixit: de his torcularibusnotiſſimis oculis nr̄is: nō dubitat̉ eſſe aliatorcularia q̄ nos hic q̄rere ⁊ intellige̓ volūit ſpūs dei. Quapropt̓ qͥd agat̉ ī his viſibilibꝰ torcularibꝰ recordemur: ⁊ hͦ videamꝰ:quēadmodū ſpūaliter agat̉ ī eccl̓ia. Uuacerte pendet in vitibꝰ: ⁊ oliuā in arboribꝰ.His em̄ duobꝰ fructibꝰ ſolēt torcl̓aria p̄parari: ⁊ qͣꝫdiu pēdēt ī frutetis ſuis: tāqͣꝫ libero aere: ꝑfruūt̉: ⁊ nec vua vinū ē: nec oliua
Alia lr̄aEt.
Alia lr̄a.fet.