PſalmusLXXXII
bent: vbi magis interp̄tes intellectū qͣꝫ v̓bū ſecuti ſunt. Uenite diſperdamꝰ eos degēte. Ipſe eſt ille ſonus qͦ ſonuerūt magisqͣꝫ locuti ſūt: qm̄ inaniter inania ſtrepuer̄t.Et nō memoret̉ nomē iſrael vltra.Hoc alij planiꝰ dixerūt: ⁊ non ſit memorianoīs iſrael adhuc: qꝛ memoret̉ noīs in latina lingua inuſitata locutio eſt. Potiꝰ em̄dici ſolet memoret̉ nomē: ſꝫ eadē ip̄a ſentētia eſt. Nā qͥ dixit memoret̉ noīs: grecā trāſtulit locutionē. Iſrael aūt hic debet intelligi vtiqꝫ ſemē Abrae: cui dicit Apl̓us: Ergo Abrae ſemē eſtis ẜm ꝓmiſſionē he̓des:non iſrael ẜm carnē: de qͦ dicit: Uidēte iſrl̓ẜm carnē. Qm̄ cogitauerūt vnanimiterʸ aduerſus te teſtan̄tū diſpoſuerūt: Quaſi poſſent eſſe fortiores. Teſtamētū ſane in ſcripturis nō illud ſolū dicit̉ qd̓ non valet niſi teſtatoribꝰ mortuis: ſꝫomne pactū ⁊ placitū teſtamētū vocabāt.Nā Laban ⁊ Iacob teſtamētū fecerūt: qd̓vtiqꝫ etiā int̓ viuos valeret: ⁊ innumerabilia talia in diuīs legunt̉ eloquijs. Deindeincipit inimicos chriſti cōmemorare ſub qͦbuſdā vocabulis gentiū: qͦrū vocabulorūinterp̄tatio ſatis indicat qͥd velit intelligi.Talibus em̄ noībus ꝯueniētiſſime figurātur v̓itatis inimici. Idumei qͥppe interp̄tātur: vel ſanguinei: vel terreni. Hiſmaeliteobediētes ſibi: vtiqꝫ nō deo ſed ſibi. Moab ex pr̄e. Qd̓ in malo nō intelligit̉ meliꝰ:niſi cū ip̄a hiſtoria cogitat̉: ꝙ pater Loth filie ſuę illicite ſe vtēti ꝑmixtus eū genuit: qꝛex ip̄a re tale nomē accepit. Bonꝰ āt pat:ſꝫ ſicut lex ait: Si qͥs ea legitīe vtat̉: nō inceſte ⁊ illicite. Agareni ꝓſeliti: id ē aduene.Quo noīe ſignificāt̉ int̓ inimicos ppl̓i dei:nō illi qͥ ciues fiūt: ſed qͥ in aīo alieno atqꝫaduēticio ꝑſeuerāt: ⁊ nocēdi occaſione inuēta ſe oſtēdūt. Gebal vallis vana: id eſtfallacit̓ hūilis. Amon ppl̓us turbidus: velppl̓us meroris. Amalech ppl̓us lingēs: vnalibi dictū eſt: Et inimici eius terrā lingēt.Alienigene qͣꝫuis ⁊ ip̄o noīe latino ſe indicet alienos: ⁊ ob hoc ꝯſequēter inimicos:tn̄ in hebreo dicūtur philiſtum: qd̓ interp̄tat cadētes potione: velut qͦs fecit ebriosluxuria ſecularꝭ. Tyrus linguā hebrea dicit ſor: qd̓ ſiue anguſtia: ſiue tribulatio interp̄tet̉: ẜm illud accipiendū eſt: In his inimicis ppl̓i dei: qd̓ ait Apl̓s: Tribulatio ⁊anguſtia in oēm aīam hoīs oꝑantis malū.Oēs gͦ hi ſic enumerāt̉ in hͦ pſalmo. Tabernaculū idumeoꝝ ⁊ hiſmaelite.
Moab ⁊ agarēi: Gebal ⁊ Amō⁊ Amalech: ⁊ alienigene cū habitātibus tyrū. Et tanqͣꝫ indicās cām qͣre ſint inimici populo dei: adiūgit ⁊ dicit.Etem Aſſur venit cū illis: Aſſuraūt ꝓ ip̄o diabolo figurate intelligi ſolet:qui oꝑat̉ in filijs diffidentie tanqͣꝫ in vaſisſuis: vt oppugnēt ppl̓m dei. Facti ſūt: inquit: in adiutoriuꝫ filijs Loth. Quioēs inimici oꝑante in ſe principe ſuo diabolo: facti ſunt in adiutoriū filijs Loth: quiinterp̄tat̉ declinās. Angeli aūt apoſtaticibn̄ intelligunt̉ tanqͣꝫ filij declinatōis: a veritate qͥppe declinādo: in ſatellitiū diabolidiſceſſerūt. Hi ſunt de quibꝰ dicit Apl̓us:Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carneꝫ⁊ ſanguinē: ſed aduerſus pͥncipes ⁊ ptātes⁊ rectores mūdi tenebrarū haꝝ aduerſusſpūalia neqͥcie ī celeſtibꝰ. Quapropter iſtiīuiſibiles ⁊ ſpūales inimici adiuuāt hoīesinfideles in quibus operātur ad oppugnādum populū dei. Iam nunc videamꝰ qͥdimp̄cetur ꝓpheticus ſpiritus: magis predicens qͣꝫ maledicens. Fac illis ſicutMadian ⁊ Syſare: ſicut Iabin intorrete cyſon. Diſperierunt ī endor: facti ſūt vt ſtercus terre. Hosomnes ẜm hiſtoriā ppl̓s iſrael: qui tūc eratpopulus dei: debellauit ⁊ vicit: Sic̄ etiā illos quos deinceps commemorat dicens.Pone prīcipes eoꝝ ſicut Oreb⁊ Zeb: ⁊ Zebee ⁊ Salmana. Interp̄tatiōes aūt eoꝝ nominū iſte ſūt. Madian interp̄tat̉ declinans iudiciū. Syſaragaudij excluſio: Iabin ſapiēs. Sꝫ ī his inimicis a ppl̓o dei ſuꝑatꝭ: ille intelligēdus ēſapiēs: de qͦ Apl̓us dicit: Ubi ſapiēs: vbiſcriba: vbi ꝯqͥſitor huiꝰ ſeculi? Oreb ſiccitas: Zeb lupº: Zebee victima: ſꝫ lupi. Habet em̄ ⁊ ip̄e victimas ſuas. Salmana vmbra cōmotiōis. Hec oīa cōgruunt malis:quos in bono vincit ppl̓us dei. Porro aūtCyſon in quo torrēte victi ſunt interp̄taturduriciā eoꝝ. Endor vbi perierūt: interp̄tat̉fons gͣuationis: ſed vtiqꝫ carnalis: cui dediti perierunt: nō curantes regenerationēq̄ ꝑducit ad vitā: vbi n̄ nubēt neqꝫ vxoresducēt. Non em̄ incipient mori. Merito etgo de his dictū eſt: Facti ſunt vt ſtercꝰ terre: de quibꝰ nihil ꝓpagatū eſt: niſi terrena fecunditas. Sicut ergo illi omnes in figuraſuꝑati ſunt a ppl̓o dei: ſic iſtos inimicos p̄cat̉ in v̓itate ſuꝑari. Oēs: inqͥt: principes eoꝝ: qͥ dixer̄t hereditate poſ-
Alia lr̄a.abernacula.
Alia lr̄sj ſimul.