PſalmusLXXVI

obſcuro loco: donec diesˡ luceſcat: ⁊ lucifer oriat̉ in cordibꝰ nr̄is. Uēturꝰ eſt gͦ diespoſt iſtā noctē: interim ī hac nocte lucernanō deſit: ⁊ hoc eſt fortaſſe qd̓ nūc facimushas lr̄as exponēdo: lucernā inferimꝰ vt inhac nocte gaudeamꝰ: q̄ qͥdē debet accenſaeſſe ſemꝑ in domibꝰ vr̄is. Talibꝰ enī dicit̉:nolite ſpiritū extinguere: ⁊ tanqͣꝫ exponēsquid diceret: ſecutꝰ ait: ꝓphetia nolite ſpernere: id eſt lucerna in vobis ſemꝑ luceat.Et hec quidē lux in cōꝑatiōe cuiuſdā īeffabilis diei nox dicit̉: naꝫ ipſa vita fideliūin cōꝑtione infideliū dies eſt. Quō aūt ſitnox iā diximꝰ ⁊ on̄dimꝰ Petri apl̓i teſtimoniū: qui quidē etiā lucernam noīauit: ⁊ deip̄a lucerna nos admonuit vt intēdamꝰ ei:id eſt ꝓphetico ſermoni: donec luceſcat etlucifer oriat̉ ī cordibꝰ nr̄is. Quō āt iā vitafideliū dies ſit in cōꝑatione vite imꝑiorū:Paulꝰ on̄dit. Abijciamꝰ inqͥt oꝑa tenebrarū: ⁊ induamur arma lucis: ſic vt ī die honeſte ambulemꝰ. Ergo honeſte viuētes incōꝑatiōe vite impioꝝ ī die ſumꝰ. Sed iſtedies vite fideliū n̄ ſuffic̄ huic idithū: trāſilire vult ⁊ iſtū diē donec veniat ad illū dieꝫvbi noctꝭ tēptationē nullā oīno formidet.Hic enī qͣꝫuis dies ſit vita fideliū: temptatio eſt vita hūana ſuꝑ t̓rā: nox ⁊ dies: diesin cōꝑatione infideliū: nox in cōꝑatiōe angeloꝝ. Hn̄t enī diē angeli: quē nos nōdūhabemꝰ: iaꝫ nos habemꝰ quē nō hn̄t infideles: ſed nōdū hn̄t fideles: quē angeli habēt: tūc aūt habebunt cū erūt eqͣles angeldei: qd̓ illis in reſurrectiōe ꝓmiſſuꝫ eſt. Inhac gͦ iā die ⁊ adhuc nocte: in cōꝑatiōe futuri diei quē deſideramꝰ: dieꝫ in cōꝑatiōep̄terite noctis cui renūciauimꝰ: in hac gͦ inqͣꝫ nocte deū requiramꝰ: manibꝰ nr̄is. Nōceſſent oꝑa: q̄ramꝰ deū: nō ſit īane deſideriū. Si ī via ſumꝰ: ſumptꝰ erogemꝰ: vt ꝑuenire poſſimꝰ. Manibꝰ q̄ramꝰ deū: ⁊ ſi nocte q̄rimꝰ quē manibꝰ q̄rimꝰ: nō decipimurqꝛ corā ip̄o q̄rimꝰ: Quid ē corā ip̄o? Nolite facere iuſticiā veſtrā corā hoībꝰ: vt videamini ab eis: alioqͥn nō habebitis mercedē apd̓ patrē veſtrū. Cū ergo facis elemoſyna ait: manꝰ ille ſūt q̄rentes deū: noli tubicinare an̄ te: ſic̄ hypocrite faciūt: ſꝫ ſit elemoſyna tua ī occulto: ⁊ pater tuꝰ qͥ videt īocculto reddet tibi. Ergo manibꝰ meis nocte corā eo ⁊ nō ſuꝫ deceptꝰ. Quāta tn̄ iſteid ithū ꝑtulerit ī hac terra: ⁊ ī hac nocte: etquō habuerit qͦdāmō trāſiliēdi neceſſitatēinpingētibꝰ atqꝫ pūgētibꝰ deorſū tribula-

nꝰ Negaui ꝯſolariᶠ aīammeā: Tantuꝫ tediū me hic occupauit: vtꝯtra oēm ꝯſolationē clauderet ſe aīa mea.Un̄ huic tale tediū? Fortaſſe qꝛ vinea grādinata eſt: aut qꝛ olea nō ꝓuenit: aut quiavindemia a pluuia intercepta ē. Un̄ huictediū? Audi hͦ ex alio pſalmo: ip̄iꝰ enī ⁊ ibivox eſt: Tediū detinuit me a pctōribꝰ relinquētibꝰ legē tuā. Tāto gͦ tēdio de hmōimalo affectū ſe iſte dic̄ vt negaret cōſolariaīam ipſiꝰ: ꝓpe abſorbuerat eū tediū: triſticiaqꝫ eū oīno irreꝑabiliter merſerat: negatſe ꝯſolari. Quid igit̉ reſtabat? Primo vide vn̄ ꝯſolaret̉. None ſuſtinuerat qͥ ſil̓ contriſtaret̉ ⁊ nō inuenerat? Quo enī ſe verteret ad cōſolationē quē occupauerat tediūde peccatoribꝰ relinq̄ntibꝰ legē dei? Quoſe verteret? Ad homineꝫ dei quēlibet. Inmultis iā forte iſte exꝑtus erat magnā tribulationē qͣ magꝭ de illoꝝ aliqͣ delectatione p̄ſumpſerat: vident̉ enī aliqn̄ iuſti homines ⁊ gaudet̉ ad eos: ⁊ neceſſe ē vt gaudeat̉: quoniā caritas ſine gaudio talis eſſenon poteſt. In his aūt in quibus gauiſuseſt homo ſi forte aliqͥd prauum contigerit:quomodo ſepe contingit: quāta leticia ibierat: tantus meror accedit: ita vt poſtea iātimeat homo laxare habenas gaudioruꝫ:timeat ſe leticie cōmittere: ne quantomagis letatus fuerit: tāto amplius ſi aliquidcōtigerit cōtabeſcat. Percuſſus ergo ſcādalis abundantibus quaſi multis vulneribus clauſit ſe contra humanam conſolationem: et negauit conſolari animā ipſiuſ.Et vnde vita? Un̄ reſpiratio? Memorfui dei et delectatus ſum. Nō fruſtramanus oꝑate fuerant: inuenerant magnūconſolatorem. Non quieſcēdo memor fuidei et delectatus ſum. Predicandus igitur eſt deus: cuius iſte memor factus delectatus eſt: ⁊ conſolatus ī quadam triſticia⁊ quodāmodo ſalutē deſperata recreatuspredicandus eſt deus. Deniqꝫ quod conIlſolatus eſt iſte: ſecutus ait. Garriui: Inipſa cōſolatione memor factus dei: delectatus garriui. Quid eſt garriui? Letatusſum: exultaui loquendo. Garruli enī proprie dicunt̉: qui vulgo verboſi appellant̉:accedente leticia: nec valentes nec volentes tacere. Factus eſt iſte talis. Et rurſusqͥd ait? Et defecit ſpiritꝰ meꝰ. Tedioꝯtabuerat. Recolēdo deū delectatus fuerat: rurſus garriēdo defecerat. Quid ſeqͥt̉?

Alia lr̄a.f ⁊ exercitatusſum.

Alia lr̄a.renuit.r aīa mea.