PſalmusLXXII.
abundat. Et laui inter innocentes manusmeas. Et fui flagellatus tota dieꝫAme nō recedunt flagella dei: bn̄ ſeruio etflagellor: nō ſeruit ⁊ ornat̉. Magnā queſtion ſibi fecit. Agitat̉ aīa tranſitura ad cōtemēda terrena: et cōcupiſcenda eterna.Trāſitus eſt ip̄ius aīe ī hac cogitatiōe vbifluctuat ī quadā tempeſtate: ꝑuentura eſtad portū. Et quō ſolent egri qͥ lentius egrotant cum ſanitas longe eſt: vicina ſanitatēplus eſtuāt. Acceſſionem creticam medicivocant: ꝑ quā tranſit̉ ad ſanitatē: maior ibieſtus ſed ducēs ad ſalutē: maior ibi ardorſꝫ vicina refectio: ſic ergo ⁊ hic eſtuat. Naꝫꝑiculoſa verba ſunt fratres: moleſta: ⁊ pene blaſphema: quomō ſciuit deus: hoc eſt⁊ pene. Nō dixit neſciuit deus: nō dixit: nōeſt ſcīa in altiſſimo: ſed qͣſi querēs: heſitās:dubitās: hoc eſt qd̓ ait paulo ante: pene effuſi ſunt greſſus mei: quomō ſciuit deus: etſi eſt ſciētia in altiſſimo. Nō cōfirmat: ſꝫ ip̄adubitatio ꝑiculoſa eſt. Per ꝑiculuꝫ tranſitad ſanitatē. Audi iam ſanitatē. Ergo in vano iuſtificaui cor meū: ⁊ laui inter innocētes manus meas. Et fui flagellatꝰ tota die.Etf argutio mea in matutinis. Argutio correptio eſt. Qui arguit̉ corripit̉.Quid eſt in matutinū? Nō differt̉. Differtimpioꝝ: mea nō differt̉. Illa ſera vel nullaeſt: mea in matutinū. Et fui flagellatꝰ totadie: et argutio mea in matutinū. Si dicebam narrabo ſic: Id eſt docebo ſic:Quō docturus es: qꝛ nō eſt ſciētia in altiſſimo: qꝛ non ſcit deus? Hanc ſciētiā vis ꝓferre: qꝛ ſine cauſa iuſte viuūt: qui iuſte viuūt: qꝛ ꝑdidit homo iuſtus ſeruitutē ſuā: qꝛmagis deꝰ malis fauet: aut neminē curat.Hoc vis dicere: hoc vis narrare. Repͥmitſe auctoritate compeſcēte qua auctoritatealiqn̄ vult hō erūpere in iſtaꝫ ſententiā: ſedreuocat̉ ſcripturis dicentibꝰ: vt ſemꝑ beneviuatur: dicētibꝰ qꝛ deus curat res humanas: qꝛ diſcernit inter piū ⁊ impiū. Ergo etiſte volēs iā iſtā ꝓferre ſentētia reuocat ſe.Et qͥd ait? Si dicebā narrabo ſic: Eccegeneratione filioꝝ tuoꝝ reprobaui: Reprobaui generationē filiorū tuorū:ſi narrabo ſic: generationē iuſtoruꝫ reprobabo. Sic̄ ⁊ quedā habēt exēplaria. Eccegenerationē filiorū tuorū cui concinui: ideſt cui filiorum tuoꝝ cōcinui. Id eſt cui cōgrui: cui accōmodatus ſum. Diſſonui abomnibꝰ ſi ſic doceo. Cōcinit em̄ qui conſonat: qui aūt non cōſonat nō cōcinit. Aliud
dicturꝰ ſum: qͣꝫ dixit Abraā: qͣꝫ dixit Iſaacqͣꝫ dixit Iacob: qͣꝫ dixerūt ꝓphete. Illi em̄oēs dixerunt: qꝛ curat deus res humanas:ego dicturus ſuꝫ: qꝛ non curat? Maior nein me prudentia qͣꝫ in illis: maior ne intellectus qͣꝫ ī illis? Saluberrima auctoritas reuocauit cogitationē ab impietate. Et quidſequit̉? Si dicebam narrabo ſic: ecce generationē filiorum tuorū reprobaui. Ergo neA6reprobaret: quid fecit? Et ſuſcepi cognoſcere: Suſcepit cognoſcere deus illiaſſit ⁊ cognoſcat. Interim fratreſ a magnolapſu reuocat̉: qn̄ nō ſe iam ſcientem preſumit: ſed ſuſcepit cognoſcere qd̓ neſciebat.Iam em̄ volebat quaſi ſciens videri ⁊ p̄dicari nullā deo eſſe curā de rebus humanis.Facta eſt em̄ iſta iniquorū nequiſſima ⁊ impia doctrina. Sciatis fratres ml̓tos diſputare ⁊ dicere: qꝛ deus res humanas nō curat: quia caſib regunt̉ omnia: vel quia ſtellis ſubiecte ſunt volūtates noſtre: qꝛ vnuſquiſqꝫ nō ꝓ meritis agitur: ſed neceſſitateſtellarum ſuarū. Doctrina mala: doctrinaimpia: In hͨͦ iſte ibat: cuiꝰ pene cōmoti ſūtpedes: ⁊ cuiꝰ paulominꝰ effuſi ſunt greſſus:in hūc ibat errorē. Sed qꝛ non concinebatgeneratiōi filioꝝ dei: ſuſcepit cognoſcere: ⁊dānauit ſciētiā in qͣ iuſtis dei dic̄ nō cōgruebat. Et quid dic̄: audiamꝰ: qꝛ ſuſcepit cognoſcere ⁊ adiutus eſt: ⁊ didicit aliquid etindicauit nobis. Et ſuſcepi inqͥt cognoſce̓.Hc labor eſt: inquit: ante me? Ueremagnus labor cognoſcere: quō ⁊ deus curet res humanas: ⁊ bene ſit malis ⁊ laborētboni. Magna vis queſtionis: ideo hoc labor eſt ante me: quaſi ſtat mihi in faciē murus quidam: ſed habes vocem pſalmi: Indeo meo tranſgrediar murū. Hoc labor eſtante me. Uerū dicis: labor eſt an̄ te: ſꝫ antedeum non eſt labor. Facte ante deum vbinon eſt labor: ⁊ nec tibi erit labor. Et fecithoc: nam dicit: qͣꝫdiu labor ante ſe. Donecᵗ introeam in ſanctuariū dei: etītelligamⁱ in nouiſſima: Magna resfratres. Tamdiu laboro inquit: et ante faciem meā laborem: quēdam quaſi inextricabilem video vt cognoſcam quomodo: ⁊iuſtus ſit deus: ⁊ res humanas curet: et nōſit iniquus qd̓ peccantes et ſcelera facientes felicitatem habent in hac terra: Pij v̓oet deo ſeruientes in temptatōnibus plerūqꝫ: ⁊ in laboribus fatigentur. Magna difſicultas eſt hoc ſcire: ſed donec introeamin ſanctuarium dei. In ſanctuario em̄ dei
Alia lr̄a.f̄ caſtigatio.
Alia lr̄a.tionē
Alia lr̄a.Exiſtimabāvt cognoſcerē.
Alia lr̄a.fintrem.f nouiſſimiseorum.