Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXII.

quid tibi p̄ſtatur vt hāc ſoluas queſtionēEt intelligā inquit in nouiſſima eoꝝ ī p̄ſentia. Ego inqͥt de ſanctuario dei intēdo oculum in finē: p̄ſentia trāſgredior. Totū hocqd̓ vocat̉ hūanū genꝰ: oīs iſta maſſa mortalitatis ventura eſt ad examen: ventura ēad libram: appendent̉ ibi oꝑa hominūcta: nubes īuoluit: ſed deo cognita ſūtmerita ſinguloꝝ. Et intelligā inquit in nouiſſima: ſed a me: ante me labor eſt.Unde intelligā: in nouiſſima? Intrē ī ſanctuariū dei. Ibi intellexit. Et vn̄ iſtifelices? Uerūtamē ꝓpterᶠ doloſitate poſuiſti eis: Quia doloſi ſunt: id ēfraudulenti: qꝛ doloſi ſunt: dolos patiunt̉.Quid ē hoc: qꝛ fraudulēti ſunt: fraudē patiunt̉? Fraudē volunt facere generi humano in omnibꝰ nequicijs ſuis: fraudē et ipſipatiunt̉: vt terrena bona eligāt relinquātet̓na. Ergo frēs ī eo qd̓ fraudē faciūt: frau patiunt̉. Qd̓ iam dudū dixi: frēs qualecor habet quis vt lucret̉ veſtē ꝑdat fidēIlle cui tulit veſtē paſſus eſt faude̓: an iſtequi tanto damno ꝑcutit̉? Si p̄cioſior eſt veſtis qͣꝫ fides: maiore dāno ille afficit̉. Si ātincōꝑabilit̓ fides excedit totū mūdum: illevidebit̉ damnū veſtis ꝑpeti. Huic aūt dicit̉: Quid ꝓdeſt homini ſi totū mundū lucret̉: anime autē ſiue damnū patiat̉? Ergoquid illis cōtigit? Propter doloſitatē poſuiſti eis. Deieciſti eos dūᶠ extolleretur. Non dixit: deieciſti eos: qꝛ elati ſunt: quaſi poſtea qͣꝫ elati ſunt: deieciſti eos:ſed in eo ipſo qd̓ elati ſunt: deiecti ſunt. Siem̄ efferri cade̓ eſt: deieciſti eos extollerent̉. Quo facti ſunt in deſolation ſubito? Admirat̉ ſuꝑ eis: intelligēsin nouiſſima. Defecerūt: vere: quomo fumus: qui dum extollit̉: deficit. Defecerūt:Quō dic̄ defecerūt? Quō intelligit ī nouiſſima: Defecerunt: Perierunt ꝓpteriniquitate ſuā. Uelut ſomniūᶠ exurgentis: Quō defecerūt? Quō deficitſomniū exurgētis. Fac hominē ī ſomnis videre ſe inueniſſe theſauros: diues eſt: ſꝫ donec euigilet. Ueluti ſomnū exurgentis: ſicdefecerūt quō ſomniū euigilātis. Querit̉igit̉ eſt: nihil ī manibus: nihil in lecto.Pauꝑ dormierat: diues in ſomnijs factusfuerat. Si euigilaſſet diues eſſet: euigilauit inuenit erumnā quā dimiſerat dormiens. Et iſti inueniēt miſeriā quā ſibiparauerant. ſi cum euigilauerint de hac vita trāſit illud qd̓ qͣſi ſomno tenebat̉: veluti

ſomniū exurgētis. Et ne diceret̉: Quid qͦꝫParua tibi videt̉ claritas eoꝝ: parua tibividet̉ pompa eorū: parui tibi vident̉ tituliimagines: ſtatue: laudes: cunei clientum.Dn̄e: ait: ī ciuitate tuaᶠ imagines eorum ad nihilū rediges. Itaqꝫ fratresmei libere loquēs de loco: veluti vn̄ licꝫ:qꝛ quādo vobis miſcemur: magis vos ferimus: qͣꝫ docemus ī nomīe chriſti: ī timore eius exhortor vos: vt quicūqꝫ iſta babetis cupiatis: quicūqꝫ habetis ī eisp̄ſumatis. Ecce dixi vobis dico dānamini qꝛ habetis: ſed dānamini ſi de talibꝰp̄ſumatis: ſi de talibꝰ p̄ſumitis: ſi de talibusinflemini: ſi ꝓpter talia magni vobis videamini: ſi ꝓpter talia pauꝑes agnoſcatꝭ:ſi generis hūani cōditionē cōmune̓ ꝓpt̓ excellentē vanitatē obliuiſcamini. Tūc enimdeus neceſſe ē retribuat ī nouiſſimo: in ciuitate ſua imaginē taliū ad nihilū redigat.Qui aūt diues ē hoc ſit p̄cepit apoſtolꝰ: Precipe inqͥt diuitibꝰ huiꝰ mūdi nonſuꝑbe ſaꝑe: neqꝫ ſaꝑe ī incerto diuitiaꝝ ſua: ſed in deo viuo: qui p̄ſtat omībꝰ nobisabundāter ad fruendū. Abſtulit ſuꝑbiā diuitū dat conſiliū: Quaſi dicerent: diuitesſumus: ſuꝑbire nos ꝓhibes: iactare pompas diuitiarū noſtrarū vetas. Quid facturi ſumꝰ de iſtis diuitijs? Uſqꝫ adeo ēquod inde fiat? Diuites inquit ſint ī oꝑibꝰbonis: facile retribuant: cōmunicēt. Et qͥdꝓdeſt hoc? Theſaurizant ſibi fundamētūbonū in futurū: vt apprehēdant verā vitā.Ubi debent ſibi theiaurizare? Quo miſitiſte oculū intrans in ſanctuariū dei? Exhorreſcāt oēs frēs nr̄i diuites: abudantes pecunia: auro: argento: familia: honoribus:exhorreſcāt qd̓ dictū ē: Dn̄e ī ciuitatetua imaginē eoꝝ ad nihilū rediges. Nōnedigni ſunt hec pati: vt deus in ciuitate ſuaimaginē eorū ad nihilū redigat: qꝛ ipſi inciuitate ſua terrena imaginem dei ad nihilum redigerunt; In ciuitate tua imaginemeoruꝫ ad nihilum rediges. Quiaʳ delectatum eſt cor meū: Dicit quibus rebus temptat̉: quia delectatū eſt cor meuꝫ/Et renes meiʳ mutati ſūt: Qn̄ me delectauerūt tꝑalia iſta mutati ſūt renes mei.Poteſt ſic intelligi: quia delectatū eſt cormeū in deū: et renes mei mutati ſunt: id eſtlibidines mee mutate ſunt: et totus caſtusfactus ſuꝫ. Renes mei mutati ſunt. Et audi quomodo. Etᶠ ego ad nihilū redactus ſum ⁊ᶠ non cognoui. Ego ille

Alia lr̄a.ī ſurgentiū.

Alia lr̄a.alleuarent̉.

Alia lr̄a.dolos.

Allaliat haf neſciui.

Alia lr̄.t cōmutati.

Alla lraſ inflāmati.

Alia lr̄arimagueip̄oꝝ