PſalmusLXXII.
illum ⁊ afferri ab angelis ī ſinu abrae. Illeautē mortuus eſt ⁊ ſepultus eſt: nam illiusforte ſepulturā nemo curauit. Et cum apd̓inferos ille diues in tormentis eſſet: nonneeleuauit oculos ſuos: ⁊ vidit ī infinito gaudio eum quē cōtempſit ante ianuā ſuam: ⁊digito eius aque ſtillam deſiderauit qui demenſa eius cadētes micas deſiderauerat?Fratres labor ille pauꝑis quātus fuit: delicie illius diuitis qͣꝫ longe fuerūt? Qd̓ autēmutauerūt ꝑpetuū eſt. Illius gͦ qꝛ nō eratdeclinatio in morte: ⁊ firmamentū erat ī flagello eius: in laboribus hominū nō fuit: etinter homīes flagellatus nō eſt. Ille auteꝫflagellatꝰ hic requieuit ibi: qꝛ flagellat oēmfiliū quem recipit. Sed cui dicis iſta? Epulanti ſplendide et induēti ſe qͦtidie purpura ⁊ byſſo. Cui dicis? Qui tranſijt in diſpoſitioneꝫ cordis. Merito ſero dicturus eſt:mitte Lazarū dicat vel fratribus meis: qn̄ei non concedit̉ fructꝰ penitentie. Non em̄penitentia nō datur: ſed ſempiterna erit penitētia: ⁊ nulla ſalus poſt penitentiā. Ergoiſta trāſierūt ī diſpoſitiōꝫ cordis. Cogitauerūt ⁊ locuti ſuntᶠ malignitate:Sed loquūtur malignitatē homīes: ⁊ cumtimore. Iſti aūt quomō? Iniquitateˣ inaltu locuti ſunt. Nō ſolū locuti ſunt iniquitatē: ſed etiaꝫ clare audientibꝰ omnibꝰ:Ego facio: ego oſtēdo: Suꝑbe ſenties cuꝫquo habes vinere te non ſinam. Uel cogitares ea: nō etiā effunderes: vel intra clauſtra cogitatōnis mala cupiditas coerceret̉vel refrenaret eam intra cogitationē ſuam.Quarę? An forte macer ē? Prodiet qͣſi exadip̄e iniqͥtas eoꝝ. Iniquitatē ī altū locutiſūt. Poſuerūt ī celu os ſuū: ⁊ lingua eorū tranſiuitᶠ ſuꝑ terra. Quideſt hoc: trāſiuit ſuꝑ terrā? Qd̓ dictū eſt: poſuerūt in celū os ſuū: hoc em̄ tranſijt ſuperterram. Tranſierūt terrena omnia. Quideſt terrena omnia trāſire? Nō ſe cogitat hominē ſubito mori poſſe: cum loquit̉: quaſiſemꝑ victurus minat̉. Tranſcēdit iniquitas cogitatōnis illiꝰ terrenā fragilitatē: neſcit quali vaſe coopertus eſt: neſcit qd̓ ſcriptū eſt in alio loco de talibus: Exiet ſpirit̓eius ⁊ reuertet̉ in terrā ſuam: in illa die perient omnes cogitationes eius. Sed iſtidiem vltimū ſuū non cogitantes: loquūturſuꝑbiā: ⁊ in celum ponūt os ſuuꝫ: ⁊ trāſcēdunt terram. Si vltimū ſuum diem nō cōgitaret: id eſt iudicij ſui vltimū diem latromiſſus in carcerem: nihil illo eſſet īmaniꝰ
et tamē poſſet effugere. Quo fugis ne moriaris? Tertus erit ille dies. Quid ē diu qd̓victurus es? Quātum eſt diu qd̓ habet finem: et ſi diu eſſet? Huc accedit: quia nō ēdiu: et incertum eſt ipſum quod dicit̉ diu.Quare hoc non cogitat? Quia poſuit ī celum os ſuum: ⁊ lingua eius tranſiuit ſuperterram. Ideoᶠ reuertet̉ populusmeus huc: Iaꝫ ip̄e aſaph reuertet̉ huc.Uidit enim iſta abūdare iniquis: vidit ſuperbis: redit ad deū: ⁊ incipit querere ⁊ diſputare. Sed quādo? Cum dies pleniinuenient̉ in eis. Quid eſt dies pleniCum autē venit plenitudo temporis miſitdeꝰ filiū ſuum. Ipſe eſt plenitudo tēporisquādo venit illa tēporalia docere ꝯtemninō habere magnū quicquid mali homīescupiunt pati: quicquid mali homines metuūt. Factus eſt via: reuocauit ad cogitationē intimam: admonuit quid a deo querēdum eſſet. Et vide de qua cogitatione reuerberata ī ſe: ⁊ quodāmodo reuocāte fluctus impetus ſui tranſit̉ ad vera eligenda.Ideo reuertet̉ populus meus huc: et diespleni inuenient̉ ī eis. Et dixerūt: Uide ꝑ quā cogitatōneꝫ trāſeunt. Quomoſciuit deꝰ; et ſi eſt ſcīa in altiſſimoEcce iniqui felices ſunt: nō curat deus reshūanas. Uere ſcit qͥd agamus: videt q̄ dicunt̉. Rogamus fratres: iam a chriſtianisnō dicat̉: quō ſciuit deꝰ: ⁊ ſi ē ſcīa in altiſſimo? Un̄ em̄ tibi videt̉ nō ſcire deū: et nō eēſcīaꝫ ī altiſſimo? Rn̄det. Ecce ip̄i pctōres ⁊ abudantes in ſeculo: obtinuerūt diuitias. Et peccatores ſūt ⁊ abūdantes diuitias in ſeculo obtinuerūt. Cōfeſſus eſt: qꝛ ideo volebat eſſe peccator vthaberet diuitias. Carnalis aīa viſibilibusrebus ⁊ terrenis vendiderat iuſticiā ſuam.Qualis iuſticia? Que ꝓpter auꝝ habetur:quaſi p̄cioſius ſit auruꝫ qͣꝫ ip̄a iuſticia: autcū quiſqꝫ negat res alienas maius damnūpatiat̉ cui negat: qͣꝫ ille qͥ illi negat. Ille ꝑdit veſtem: iſte fidem. Ecce ip̄i peccatores⁊ abundantes in ſeculo obtinuerūt diuitias. Inde ergo neſcit deus: et inde non eſtſcientia in altiſſimo. Et dixiᶠ ſine cauſa iuſtificaui cor meū: Quādo ſeruiodeo: ⁊ iſta non habeo: non ſeruiūt illi: ⁊ hisabundant. Ergo ſine cauſa iuſtificaui cormeum. Et laui inter innocentes manus meas. Hoc ſine cauſa feci. Ubi eſtmerces bone vite mee? Ubi eſt premiū ſeruitutis mee? Bene viuo et egeo: ⁊ iniquus
Alia lr̄of nequiciā.Alia lr̄a.r excelſo.
Alia lr̄a.f in terra.
Alia lr̄a.r̄ cōuertet̉.fhic.
Alia lr̄a.Et.
Alia lr̄aſcif excelſo.
Alia lr̄a.fergo.