PſalmusLXXII.
LXXII.
tis eoruꝫ: ⁊ firmamentū in flagello eorumnō eſt: et eſt firmamētum in flagello eorū.Non eſt em̄ temporale flagellū eorum: ſedfirmū in ſempiternū. Propter hec gͦ mala que illis eterna futura ſunt: modo quid?In laboribus hominū nō ſunt: ⁊ cum hominibus nō flagellabunt̉. Nūquid et ipſediabolus cuꝫ hominibꝰ nō flagellat̉: cui tn̄eternū ſuppliciū p̄paratur? Propterea qͥdhinc iſti dū nō flagellant̉ dum non laborātcum homībꝰ? Ideo: inquit:ᶠ obtinuiteos ſuperbiaꝫ Attende illos ſuꝑbos indiſciplinatos attende taurū deuotuꝫ victime ꝑmiſſum errare libere ⁊ vaſtare que poteſt vſqꝫ ad diem occiſionis. Iam honū eſtfratres in ip̄is prophete verbis audiamushunc quaſi taurū: de quo dixi. Sic em̄ illū⁊ alibi ſcriptura cōmemorat. Ducit eos tāqͣꝫ ad victimā p̄paratos: ⁊ parcit eis ad malam libertatē: ideo dixit: Obtinuit eos ſuperbia. Quid eſt obtinuit eos ſuperbia?Circuamicti ſunt iniquitate ⁊ impietate ſua: Nō dixit tecti: ſed circūamicti: vndiqꝫ cooperti impietate ſua. Meritomiſeri: nec vidēt nec vident̉: quia circumamicti ſunt: nec vident̉ interiora eorū. Nāquiſquis malorū hominū quaſi feliciū ẜmtempus interiora cōſpiceret: quiſquis eoꝝvideret truces cōſcientias: quiſquis animas eorū poſſet inſpicere diuerberari tantis ꝑturbationibꝰ cupiditatū ⁊ timorū: videret illos miſeros: ⁊ quādo felices vocantur. Sed quia circūamicti ſunt iniquitate⁊ impietate ſua: nō vident: ſed nec vident̉.Nouerat illos ſpiritꝰ qͥ d̓ illis iſta dicit: ⁊ eooculo tales debemus inſpicere quo ſcimusvidere: ſi nobis auferat̉ tegmen ab oculisimpietatis: Uideamꝰ iſtos: ⁊ cū felices ſūtfugiamus: et cuꝫ felices ſunt nō imitemur:nec a domino deo noſtro talia nobis ꝓ magno petamus: qualia acciꝑe meruerūt quiilli nō ſeruiūt. Aliud quiddā ſeruat: aliuddeſiderandū ē. Quid ſit autē audite. Primo iſti deſcribant̉. Prodijt quaſi exadipe iniquitas eorū: Uide ſi nō taurus ille agnitus eſt. Audite fratres nō quomodocūqꝫ trāſeundū ē. Quid dixit? Prodijt quaſi ex adipe iniquitas eoꝝ. Sūt em̄mali ſed macie mali: id̓o mali: quia macri:id eſt exiles: exiguitate quadā neceſſitatisaffecti: ⁊ ip̄i mali ⁊ damnandi. Ferenda eſtem̄ magꝭ oīs neceſſitas ꝑ quā ꝑpetranda ēaliqua iniquitas: tamē aliud eſt de neceſſitate peccare: aliud ī abūdātia. Pauꝑ mē-
dicus furtuꝫ facit: ex macie ꝓceſſit iniquitas. Diues abundans rebus tantis quarediripit res alienaſ? Illiꝰ iniqͥtas ex macie:huius ex adipe ꝓceſſit. Ideo macro cumdicis: quare hoc feciſti: hūiliter afflictus ⁊abiectꝰ: rn̄det: Neceſſitas coegit. Quarenō timuiſti deū? Egeſtas copulit. Dic diuiti: quare hoc facis: ⁊ non times deū? Si tn̄tantꝰ es qͥ poſſis dicere: vide ſi vel dignat̉audire: vide ſi nō etiā in teip̄o ꝓdiet iniqͥtas ex adipe eiꝰ. Iam em̄ p̄ceptoribꝰ ⁊ correctoribus ſuis inimicitias indicūt: ⁊ fiuntinimici verū dicentibus: iam ſueti palpari verbis adulantiū aure molli corde nō ſano. Quis dicat diuiti: male feciſti rapiēdores alienas? Aut forte ſi auſus fuerit aliqͥsdice̓: ⁊ talis ē cui nō poſſit ille reſiſtere: q̄ reſpōdet? Totū in cōtēptu dei loquit̉. Quare? Quia ſuꝑbꝰ ē. Quare? Quia pīguis ē.Quare? Quia deuotꝰ ad victima ē: Prodijt quaſi ex adipe iniqͥtas eoꝝ. Tranſierūtʸ in diſpoſitionē cordis. Ibi intꝰtranſierūt. Quid eſt trāſierūt? Pretergreſſi ſunt viā. Quid eſt trāſierūt? Exceſſeruntmetas hūani generis homīes ſe pares ceteris nō putant. Trāſierūt inqͣꝫ metas hūani generis. Qn̄ dicis tali homī: frater tuuseſt iſte pauꝑ: eoſdē parētes habuiſtis Adāet Euam: noli attēdere tumorem tuū: noli attendere typum tuum in quo elatus es:et ſi te circūſtant familie: ⁊ ſi numeroſuꝫ aurū ⁊ argentū: ⁊ ſi domꝰ marmorata ꝯtinet:et ſi tecta laqueata cōtegūt: ſimul te ⁊ pauperē cōtegit tectū mundi celū. Sed diuerſus es a paupere rebus nō tuis extrinſecꝰappoſitis. Te in illis vide: nō illa in te. Attende teip̄m qui ſis ad pauperē: teip̄m nonqd̓ habes. Quid em̄ deſpicis fratrē? In viſceribus matrum veſtraꝝ ambo nudi fuiſtis. Certe etiam cū de iſta vita exieritis: etiſte carnes aīa exuta fuerint putrefacte dinoſcūtur oſſa diuitis ⁊ pauperis. De cōditione loquor equali: de ip̄a ſorte generꝭ humani in qua oēs naſcunt̉. Et diues em̄ hicfit ⁊ pauꝑ: nō ſemꝑ hic erit: ⁊ ſic̄ diues nonvenit diues: ſic nec diues abſcedit. Idemip̄e eſt vtriuſqꝫ introitꝰ: ⁊ par exitꝰ. Addoqd̓ forte mutabitis vices. Iā vbiqꝫ euangeliū p̄dicatur: attēde quedā pauperē vlceroſum qui iacebat ante ianuā diuitis: etcupiebat ſaturari de micis que cadebāt demēſa diuitis: attēde ⁊ illū parē tuū qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: et epulabat̉ quotidieſplendide. Contigit nempe mori mopem
Alia lr̄sroꝑti ſunt.
Alia lr̄a.ftenuit.
Alia lr̄a.j affectū