PſalmusLXXI.

bitur ei de auro arabie? Non diceret̉:⁊ viuet: de quo em̄ non poſſet dici hͦ quātulocūqꝫ ſpacio temporis viuēte in hac terra: niſi illa vita cōmendaret̉: in qua iam nōmorit̉: ⁊ mors ei vltra non dominabit̉: atqꝫideo: ⁊ viuet qui ꝯtemptus eſt moriēs: qm̄ſicut alius ꝓpheta dicit: tollet̉ de terra vitaeius. Sed quid eſt: ⁊ dabit̉ ei de auro arabie? Nā qd̓ inde aurū etiā ille Salomō accepit: in hunc pſalmum figurate traiectumeſt: in alium verū Salomonē: id eſt verumpacificū. Non em̄ ille dominatus eſt a flumine vſqꝫ ad termīos orbis terre. Sic ergoꝓphetatū eſt etiā ſapiētes huiꝰ mūdi ī chri.ſto fuiſſe credituros. Per arabiā autē etiāgentes intelligimꝰ: per aurū ſapientiā: queita excellit inter omnes doctrinas: vt aurūinter metalla. Unde ſcriptuꝫ eſt: Accipiteprudentiā ſicut argentū: ⁊ ſapientiā ſic̄ aurum ꝓbatū. Et orabūt de ip̄o ſemꝑ.Qd̓ hꝫ grecus ⁊ερι αύτου: aliqͥ interp̄tati ſunt de ip̄o: aliqui ꝓ ip̄o: vel ꝓ eo. Quideſt aūt de ip̄o: niſi forte ꝙ oramꝰ dicentes:adueniat regnū tuū? Chriſti nāqꝫ aduētusp̄ſentauit fidelibus regnuꝫ dei. Pro eo v̓oquō intelligit̉ anguſtū eſt: niſi qꝛ cū orat̉ ꝓeccl̓ia: ꝓ ip̄o orat̉: qꝛ corpꝰ ē eius. De chriſto quippe ⁊ eccleſia p̄miſſum eſt ſacramentū magnū: Erunt duo in carne vna. Iamv̓o qd̓ ſequit̉. Tota die: Id eſt toto tempore. Benedicent ei: Satis apertū eſt.Et erit firmamentū in terra in ſūmis montiū. Omnes em̄ promiſſionesdei etiam in illo firmate ſunt: quia in illo impletū eſt: quicqͥd pro ſalute nr̄a ꝓphetatuꝫeſt. Nam ſumma montiū ſcripturarū diuinarū auctores: id eſt ꝑ quos mīſtrate ſuntintelligere cōuenit: in quibꝰ vtiqꝫ ip̄e eſt firmamentū: quoniā ad illū oīa que diuinitꝰſcripta ſunt referunt̉. Hoc aūt in terra eſſevoluit: qꝛ ꝓpter eos qui in terra ſunt illa cōſcripta ſunt. Unde ⁊ ip̄e ī terrā venit: vt eacūcta firmaret: id eſt in ſe mōſtraret impleri. Oportebat em̄ inqͥt: impleri oīa que ſcripta ſt̓ in lege ⁊ ꝓphetꝭ ⁊ pſalmis de me: id ēī ſūmis montiū. Sic em̄ venit ī nouiſſimistemporibꝰ manifeſtus mons dn̄i: paratꝰ incacumīe montiū: qd̓ hic ait: ī ſummis montiū. Suꝑextollet̉ ſuꝑ libanū fructꝰeius. Libanū ſolemus acciꝑe veluti huiꝰſeculi dignitatē: quoniā mons eſt libanusexcelſas arbores habens: ⁊ nomē ip̄m int̓pretat̉ candidatio. Quid ergo mirū ſi ſuꝑhuius ſeculi preclarū: omne faſtigiū fructꝰ

ſuꝑextollit̉ chriſtus: cuius fructus dilectores omnia ſecularia culmina cōtempſerūt.Si aūt in bono accipimꝰ libanū ꝓpter cedros libani quas plātauit: quis aliꝰ fructꝰintelligēdus ē: qui ſuꝑ hūc libanū extollit̉.niſi de quo apl̓s dicit de caritate locuturꝰ:Adhuc ſuꝑeminentē viam vobis demonſtro? Hoc enim ⁊ in primo ꝓponit̉ munerūdiuinoꝝ vbi ait: Fructꝰ aūt ſpūs eſt caritasatqꝫ inde cetera: vtiqꝫ vbiqꝫ cōſequētia cōtexunt̉. Et florebūt de ciuitate ſicutfenū terre. Quoniā ambigue poſita ē ciuitas: nec adiunctū eſt eiꝰ aūt dei. Nō em̄dictū eſt: de ciuitate eiꝰ: vel de ciuitate dei:ſed tm̄ de ciuitate: in bono intelligit̉: vt deciuitate dei: hoc ē de eccl̓ia floreāt ſicut fenuꝫ: ſed fenū fructiferū ſicuti eſt frumenti.Nā ⁊ hoc fenū appellat̉ in ſancta ſcripturaſicut in Geneſi iuſſum eſt ꝓducere terramomne lignū: ⁊ omne fenū: nec adiunctū eſtom̄e frumentū: qd̓ ꝓculdubio nō p̄teriret̉niſi feni nomine etiam hoc intelligeret̉: etmultis alijs ſcripturarū locis hoc inuenit̉.Si aūt ſic accipiendū ē: florbūt ſicut fenūterre: quēadmodū dictū eſt: oīs caro fenū:⁊ claritas homīs ſicut flos feni: ꝓfecto ⁊ ciuitas illa intelligenda eſt que ſeculi huiusſocietatē ſignificat. Nō em̄ fruſtra primusCayn cōdidit ciuitatē. Exaltato itaqꝫ fructu chriſti ſuꝑ libanū: id ē ſuꝑ arbores diuturnas: ⁊ ligna imputribilia: qꝛ ille fructuseternꝰ eſt oīs claritas homīs: ẜm tꝑalē ſecūli celſitudinē feno comꝑat̉: qm̄ a credentibus ⁊ vitā eternā iam ſperātibꝰ ſpernit̉ felicitas temporalis: vt impleat̉ illud qd̓ ſcriptū eſt: Oīs caro fenū: et oīs claritas carnis vt flos feni. Fenum aruit: flos decidit:verbū dn̄i manet ineternū: Ibi eſt fructuseius exaltatꝰ ſuꝑ libanū. Semꝑ em̄ caro fenū fuit: ⁊ claritas carnis vt flos feni. Sꝫ qꝛnō demonſtrabat̉ que fuerat eligēda ⁊ preponēda felicitas: flos feni ꝓ magno habebat̉: nec ſolū minime cōtemnebat̉: ſed etiamaxime appetebat̉. Quaſi ergo tūc ita eēceperit: quādo em̄ animaduerſum eſt atqꝫcontemptū: quicquid florebat in ſecl̓o: itadictum eſt: Suꝑextollet̉ ſuper libanū fructus eius: ⁊ florebunt de ciuitate ſicut fenuterre: id eſt diffamabit̉ ſuꝑ omnia qd̓ ineternū ꝓmittitur: ⁊ comꝑabit̉ feno terre: qͥcquid ꝓ magno habetur in ſeculo. Sitfergo nomen eius benedictū in ſecula: ante ſolem ꝑmanet nome eiꝰ.Per ſolem tempora ſignificata ſunt. Ergo

Alia lr̄a.r̄ adorabūt.

Alia lr̄a.r nō habet.

Alia lf.r nō habel.