PſalmusLXXI.

LXXI.

inuideāt chriſti gl̓ie: cui dictū eſt: Exaltareſuꝑ celos deꝰ: ⁊ ſuꝑ omnē terrā gloria tua.Homo quippe audire meruit: terra es: ⁊ int̓rā ibis. Hac t̓rā lingēdo: id ē taliū auctoritate vaniloqua delectati: eos amādo: ⁊ inſuauiſſimos habendo contradicūt diuiniseloquijs qͥbus catholica eccl̓a p̄nūciata ē:nō in aliqͣ ꝑte terrarū futura: ſicut quelibetſciſmata: ſed in vniuerſo mūdo fructificando atqꝫ creſcendo vſqꝫ ad ipſos ethiopesextremos videlicꝫ: ⁊ teterrimos hoīm peruētura. Reges tharſis ⁊ īſule munera offeret: reges arabum et ſabadona adducet. ¶ Et adorabūt euꝫ. omnes regesᶠ terre: omnes gētesſeruient ei: Hoc iam nō expoſitoreꝫ: ſedcōtemplatorē deſiderat: īmo nō ſolum letantiū fideliū: ſed etiā infidelium gemētiuꝫinfertur aſpectibus: niſi qd̓ fortaſſe quęrendum eſt qͥd dictuꝫ ſit: dona adducent. Eaquippe adduci ſolent q̄ ambulare poſunt.Nunqͥd nam gͦ de īmolandis victimis dici potuit? Abſit vt talis oriat̉ in diebus eiꝰiuſticia. Sed iſta dona q̄ adducēda p̄dictaſunt: hoīes mihi vident̉ ſignificare quos inſocietatē eccl̓ie chriſti: regū adducit aucͣtoritas: qͣꝫuis reges etiā ꝑſequētes dona adduxerit: nō ſciētes qͥd facerēt ſctōs martyres īmolādo. Cū v̓o expone̓t cās cur ei tatus honor deferret̉ a regibꝰ eiqꝫ ſeruiret̉ aboībꝰ gētibꝰ. ¶ Quiaᶠ lipauit: inqͥt: ege. nū a potēte: ⁊ pauꝑe cui nō erat adiutor. Iſte egen et pauꝑ ppl̓us ē credētiūī eū. In hoc populo ſunt etiā reges adorātes eum. Non enī egeni eſſe dedignātur etpauꝑes: id ē hūiliter peccata cōfitentes: etegētes gloria ⁊ gratia dei: vt eos rex ille filius regis liberet a potēte: Idē quippe ē potens ille qui ſuperiꝰ calūniator eſt dictus:quē potentē ad homīes ſibi ſubdendos: etī captiuitate retinēdos nō virtus eiꝰ fecit:ſed humana peccata. Idē ip̄e ⁊ fortis ē dictꝰ: ideo et hic potens: ſed qui humiliauitcalumpniatorē: ⁊ intrauit in domuꝫ fortis:vt eo alligato vaſa eius diriperet: hic liberauit egenum a potente: ⁊ paupereꝫ cui nōerat adiutor. Nō em̄ hoc efficere potuit vl̓cuiuſqͣꝫ virtus: vl̓ quiſqͣꝫ hō iuſtus: vel aliqͥs angl̓s: Cū gͦ nullꝰ eēt adiutor: ip̄e adueniens ſaluos fecit eos. Occurrebat autemſi ꝓpter peccata homo tenebatur a diabolo: nūquid nam chriſto qui eruit egenum apotente peccata placuerunt? Abſit. Sed.Parcetʸⁱ ip̄e inopi ⁊ pauꝑi: Id eſt

peccata dimittit illi hūili: ⁊ nō de ſuis meritꝭcōfidenti: aut de ſua v̓tute ſalutē ſperanti:ſed indigenti gratia ſaluatoris ſui. Cū aūtaddidit. Et animas pauperū ſaluasfaciet: Utrūqꝫ adiutoriū gratie cōmēdauit: ⁊ qd̓ eſt in remiſſionem peccatoꝝ: cumait: Parcet pauꝑi ⁊ inopi: ⁊ qd̓ eſt ī ꝑtipatione iuſticie cum addidit: et animas pauperum ſaluas faciet. Nemo em̄ ſibi eſt idoneus ad ſalutē. Que ſalꝰ ē? Eſt ꝑfecta ſaliuſticia: ſꝫ nō niſi dei adiuuet grā: quia plenitudo legis nō eſt niſi caritas: q̄ nō a nob̓:exiſtit ī nob̓: ſꝫ diffūdit̉ ī cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ſanctū qui datus ē nobis. ¶ Ex vſuris⁊ iniquitate redimet animas eorū:Que ſunt iſte vſure: niſi peccata que etiamdebita nominant̉? Uſuras autē appellatasputo: qꝛ plus mali inuenit̉ in ſupplicijs qͣꝫcōmiſſum eſt in peccatis. Nā (v̓bi gratia)cū homicida corpus tm̄ hōis perimat: aīeaūt nihil nocere poſſit: ip̄ius ⁊ anima ⁊ corpꝰ ꝑdit̉ in gehēna: Propter huiuſmodi cōtemptores p̄ſentis p̄cepti: ⁊ irriſores futuriſupplicij dictū eſt: Ego veniēs cum vſurisexigerē. Ab his vſuris redimunt̉ aīe pauperū ſanguīe illo qui effuſus eſt in remiſſionē peccatoꝝ. Redinet gͦ ab vſuris: remittēdo peccata qͥbꝰ debebat̉ ampliora ſupplicia. Redimet aūt ab iniqͥtate: adiuuādo ꝑgratiā etiā ad faciendā iuſticiā. Eadē itaqꝫduo repetita ſunt que ſupra dicta erāt. Qd̓em̄ ſupra eſt: parcet inopi ⁊ pauꝑi: hoc intelligit̉: Ex vſuris: qd̓ v̓o ibi dic̄. Aīas pauperū ſaluas faciet: hoc dictū videt̉: Ex iniquitate redimet: ⁊ ab vtroqꝫ ſubaudit̉. Nāparcēdo redimet ab vſuris: ſaluos aūt faciendo redimet ab iniqͥtate. Ita cum parcet pauperi ⁊ inopi: ⁊ aīas pauperū ſaluasfaciet: ſic ex vſuris ⁊ iniquitate redimet animas eoꝝ. Et honorabile nomēᶠ eiuscoramˡ ipſis. Dant em̄ honorē nominieius ꝓ tātis bn̄ficijs: qui rn̄dent: dignum⁊ iuſtū eſſe gratias agere domino deo ſuo.Uel qd̓ habent codices aliqui: Et honorabile nomē eorum corā ip̄o: quia ⁊ ſi videntur huic ſeculo contemptibiles chriſtiani:nomen eorū coram ip̄o eſt honorabile: quieis illud dedit: iam non memor nominū eorum ꝑ labia ſua quibus antea vocabant̉:cuꝫ eſſent gentiliū ſuꝑſtitionibus obligati:vel ſuorum malorum meritorū ſignati vocabulis: anteqͣꝫ eſſent chriſtiani. Quod nomen honorabile eſt coram ip̄o: et ſi cōtemptibile videt̉ inimicis. Et viuet ⁊ da

N 2

Alia lr̄a.fnō habet.

Alia lr̄a.fliberabit.pauperē.

Alia lr̄a.nō habet.

Alia lr̄a.feorum.r illo.