PſalmusLXVII

LXVII

arietū filij vſqꝫ ad hͦ tꝑs dormierunt intermedios cleros regni terreni felicitatē iā cōtementes: ⁊ regni celoꝝ eternitatē ſperantes: ⁊ nondū tenētes. Et qꝛ taꝫ bn̄ dormierunt: eis velut pēnis nūc volitat ⁊ laudibꝰexaltat̉ eccl̓ia: columba ſcꝫ deargētata: vthac eoꝝ fama ad imitādā poſteris inuitatis: dū ſic etiā dormiūt ceteris addāt̉ penne: qͥbus vſqꝫ ī finē ſeculi ſublimit̉ p̄dicet̉.Dū diſcernitˡ ſuꝑceleſtis reges ſuꝑeaꝫ niue dealbabuntur in ſelmon.Ille ſuꝑceleſtis: ille qͥ aſcēdit ſuꝑ omēs celos vt adimpleret oīa: duꝫ diſcernit regesſuꝑ eā: id eſt ſuꝑ eandē colūbā deargentatam: ſequit̉ eā apl̓us ac dicit. Et ip̄e deditqͦſdā qͥdē apl̓os: qͣſdā aūt ꝓph̓aſ: qͦſdā v̓oeuāgeliſtas: qͦſdā aūt paſtoreſ ⁊ doctoreſ.Nā qͥd ē alid̓ reges diſcerne̓ ſuꝑ eā īopꝰ miniſterij in edificationē corꝑis chriſti: qn̄qͥdem ip̄a eſt corpus chriſti. Dicunt̉ aūt illireges vtiqꝫ a regēdo: ⁊ qͥd magis qͣꝫ carniſꝯcupiſcēcias: ne regnet pctm̄ in eoꝝ mortali corꝑe ad obediendū deſiderijs eiꝰ: neexhibeant mēbra ſua arma iniqͥtatis pctō:ſꝫ exhibeant ſe deo: tanqͣꝫ ex mortuiſ viuenteſ: ⁊ mēbra ſua arma iuſticie deo? Sic enīerāt reges pͥmitꝰ diſcreti ab alienigenis: qꝛnō erāt iugū ducentes cū infidelibꝰ: deinde diſcreti ꝯcordit̉ inter ſe muneribus ꝓprijs. Nō enī oēs apl̓i: aut oēs ꝓph̓e: autoēs doctoreſ: aut oēs dōa hn̄t curationū:aut oēs linguis loquūt̉: aut oēs interp̄tāt̉:Oīa aūt hͨ oꝑat̉ vnus atqꝫ idē ſpūs: diuidens ꝓpria vnicuiqꝫ ꝓut vult. Quē dando ille ſuꝑceleſtiſ: diſcernit reges ſuꝑ colūbam deargentatā. De quo ſpūſctō cuꝫ adeius mr̄em gr̄a plena miſſus angelus loq̄ret̉: querēti quo fieret qd̓ paritura nunciabat̉: qm̄ nō cognoſcebat virū: Spūſſctūsinqͥt ſuꝑueniet in te ⁊ v̓tus altiſſimi obumbrabit tibi. Quid ē obūbrabit tibi: niſi vmbram faciet? Un̄ ⁊ iſti reges dū gr̄a ſpiritdn̄i chriſti diſcernūt̉ ſuꝑ colūbā deargētatam: niue dealbabunt̉ in ſelmon. Selmonqͥppe interp̄tat̉ vmbra. Nō enī meritis autv̓tute ꝓpria diſcernūt̉. Quis enī te inqͥt diſcernit? Quid aūt habes qd̓ nō accepiſti?Ut gͦ diſcernant̉ ab impijs accipiūt remiſſionē pctōꝝ ab illo qͥ ait: Si fuerit pctā veſtra ſicut pheniciū: tanqͣꝫ niueꝫ dealbabo.Ecce quo niue dealbabūt̉ in ſelmon: ī gr̄aſpūs chriſti: quo eis etiam ꝓpria dona diſcreta ſunt: de quo dictū eſt qd̓ ſupra commemoraui: Spūſſanctꝰ ſuꝑueīet ī te ⁊ vir-

tus altiſſimi obūbrabit tibi: hͦ ē vmbrā faciet tibi: propterea qd̓ naſcet̉ ex te ſanctuꝫvocabit̉ filius dei. Umbra porro iſta defēſaculū intelligit̉ ab eſtu ꝯcupiſcentiaꝝ carnaliū. Un̄ illa v̓go chriſtū nō carnalit̓ concupiſcēdo: ſꝫ ſpūalit̓ credēdo cōcepit. Cōſtat aūt vmbra lumīe ⁊ corꝑe: proinde illud qd̓ in pͥncipio erat v̓bū: lumē illd̓ verūvt vmbraculū meridianū fieret nobiſ: verbum inqͥt caro factū ē ⁊ habitauit in nob̓.Deo ſcꝫ hō tanqͣꝫ lumī corpꝰ acceſſit: et ineū credentes vmbra ꝓtectiōis oꝑuit. Nōenī de qͣli vmbra dr̄: Trāſierūt oīa illa tanqͣꝫ vmbra: nec de qͣli vmbra dicit apl̓s: Nemo vos iudicet in cibo: aut in potu: aut inparte diei feſti: aut neomenie: aut ſabbatorum: quod eſt vmbra futurorum: ſed dequali vmbra ſcriptū eſt. Sub vmbra alaꝝtuaꝝ ꝓtege me. Dū gͦ diſcernit ille ſuꝑceleſtis reges ſuꝑ colūbā deargentatam: nōſua merita extollāt: nō de ſua ꝓpria v̓tutecōfidāt: niue qͥppe dealbabunt̉ in ſelmon:gr̄a cādificabūt̉ in ꝓtectiōe corꝑis chriſti. Hunc autem montem ꝯſequent̉ dicit.Montem dei montem vberemmonte incaſeatū vl̓ mote pingue.Quid hic aūt aliud pinguē: qͣꝫ vberē diceᵐ8ret? Eſt enī ⁊ mōs iſto noīe nūcupatꝰ: id ēſelmon. Sꝫ quē montē intelligere debemꝰmontē dei: mōtē vberē: mōtē incaſeatū: niſi eundē dn̄m chriſtū: de quo ⁊ alius ꝓpheta dicit. Erit ⁊ in nouiſſimis tꝑibꝰ manifeſtus mōs dn̄i ꝑatus in cacumīe montiuꝫ?Ip̄e eſt mons incaſeatꝰ ꝓpter ꝑuulos gratāqͣꝫ lacte nutriēdos: mons vber ad roborādos atqꝫ ditādos donoꝝ excellētia. Nā⁊ ip̄m lac vn̄ fit caſeus miro mō ſignificatgr̄am. Manat qͥppe ex abūdātia viſceruꝫmaternoꝝ ⁊ miſcd̓ia delectabili ꝑuul̓ gͣtisinfundit̉. Ambiguus ē aūt in greco caſusvtrū ſit nomīatiuꝰ an accuſatiuus: qm̄ inea lingua mōs neutri generis ē nō maſculini: iō nōnulli latini nō interp̄tati ſunt mōtem dei: ſꝫ mōs dei. Puto aūt meliꝰ eſſe inſelmon montē dei hͦ eſt in montē dei qͥ vocat̉ ſelmon: ẜm intellectū quē ſupra: vt potuimus expoſuimꝰ. Deinde qd̓ dixit montem dei: montē incaſeatū: montē vberem:ne qͥs auderet ex hoc dn̄m Ieſum chriſtuꝫcōꝑare ceteris ſanctis: qꝛ ⁊ ip̄i dicti ſūt motes dei. Legit̉ qͥppe: Iuſticia tua ſicut montes dei. Un̄ ⁊ apl̓s ait: Ut nos ſimus iuſticia dei in ip̄o. De qͥbus mōtibꝰ ⁊ alio locodr̄. Illuminās tu admirabilit̓ a montibus

K

Alia lr̄aſceleſtis

Alia lr̄aMons deimons pīguis.Dons coāgulatus. mōs pīguis