PſalmusLXII
LXII
iuberi. Queri etiā poteſt cur nō ſit dictuꝫ:ſi dormīatis in cleris: ſed inter medios cleros. Quid ſi hoc exp̄ſſius int̓ medios cleros? Quod quidē ſi exp̄ſſius tranſferet̉: exgreco inter mediū clerū diceret̉: qd̓ in nullo interp̄tū legi: ꝓpterea credo quia tātūdem valet qd̓ dictum eſt inter medios cleros. Hinc ergo qͥd mihi videat̉ exponam.Sępe hoc verbū ad aliqua cōnectēda atqꝫ pacāda: ne inter ſe diſſideāt poni ſolēt:ſicut teſtamētū inter ſe: ⁊ ppl̓m deo cōſtituente: hoc verbū ſcriptura ponit. Nā ꝓ eoqd̓ eſt in latino inter me ⁊ vos: grecus habet inter mediū meū ⁊ veſtrū. Sic ⁊ de ſigno circūciſiōis: cū loquit̉ deus ad Abraam dic̄: Erit teſtamētū inter me ⁊ te: ⁊ omne ſemen tuū: qd̓ grecus habet inter medium meū ⁊ tuū: ⁊ inter mediū ſemīs tui. Itēcū loqueret̉ ad Noe de arcu in nubibꝰ: adſignū cōſtituendū: hoc verbū ſepiſſime repetit: ⁊ qd̓ habent latini codices inter me⁊ vos: vel inter me ⁊ oēm aīam viuā: ⁊ ſi qͣibi talia dicunt̉: inter mediū meū ⁊ veſtruꝫinuenit̉ in greco quod eſt αναμξσον. Dauid quoqꝫ ⁊ Ionathan ſignū inter ſe cōſtituunt: ne aliud opinādo diſſideāt: ⁊ qd̓ latine dicit̉ inter ambos: inter mediū amborum habet grecus eodē verbo qd̓ eſt α voμέσoν. Optime aūt factū ē vt hͦ loco pſalmi huiꝰ interp̄tes noſtri: nō dicerent intercleros qd̓ latine locutioni vſitaatū eſt: ſꝫ int̓medios cleroſ: tāqͣꝫ inter mediū cleroꝝ qd̓potins ī greco legit̉: ⁊ qd̓ dici ſolet in eis rebus: vt dixi que inter ſe debeāt habere cōſenſum. Iubet ergo ſcriptura vt inter medios cleros dormiāt: qui vel ſunt pēne colūbe deargētate: vl̓ ex hoc eis p̄ſtat̉ vt ſint.Porro ſi iſti cleri duo teſtam̄ta ſignificāt:quid aliud admonemur: niſi vt teſtamētiſint̓ ſe ꝯſentiētibꝰ nō repugnemꝰ: ſed intelligendo acquieſcamus: noſqꝫ ſimus eoꝝcōcordie ſignū atqꝫ documentū: cū alterūaduerſus alterū nihil dixiſſe ſentimꝰ: ⁊ cuꝫpacifica admiratōe: qͣi extaſis ſopore mōſtramus? Cur aūt in cleris teſtamēta intelligant̉: cū hoc nomē grecū ſit quidē: ſed teſtamentū nō ita dicat̉: hec cauſa eſt: qꝛ perteſtamentū dat̉ hereditas q̄ grece appellat̉χληροναμια. ⁊ heres χληρονομοσ. Acros aūt ſors grece dicit̉: ⁊ ſortes ex ꝓmiſſion dei ꝑtes hereditatis vocant̉: que ppl̓oſunt diſtribute. Un̄ tribus leui p̄cepta eſt:nō habere ſortē inter frēs ſuos: qd̓ ex eorūdecimis ſuſtētaret̉. Nā ⁊ cleros ⁊ clericos
hinc appellatos puto: qui ſūt in eccleſiaſtici miniſterij gradibꝰ ordinati: qꝛ Mathias ſorte electꝰ ē: quē pͥmū ꝑ Apl̓os legimꝰordinatū: Proinde ꝓpt̓ hereditateꝫ q̄ ſitteſtam̄to: tanqͣꝫ ꝑ id qd̓ efficit̉ id qd̓ efficitnoīe cleroꝝ teſtamēta ip̄a ſignificata ſunt:qͣꝫqͣꝫ mihi ⁊ aliꝰ h̓ ſenſus occurrat niſi fallor anteponēdus: vt cleros ml̓to ꝓbabiliꝰipſas hereditates intelligamus: vt qm̄ hereditas veteris teſtamēti eſt: qͣꝫuis in vmbra ſignificatura futuri terrena felicitas:hereditas vero noui teſtamēti eſt et̓na immortalitas: dormire ſit inter medios cleros: nec illā iā q̄rere ardēter: ⁊ adhuc iſtaꝫexpectare patienter. Nam qui deo ꝓpterea ſeruiūt: vel potiꝰ ꝓpt̓ ea ſeruire volunt:dū q̄rūt in hac vita ⁊ in hac t̓ra felicitatē.ablatꝰ eſt ſomnꝰ ab eis ⁊ nō dormiunt. Inflamantibꝰ enī cupiditatibꝰ agitati in flagitia ⁊ facinora ꝓpellunt̉: nec omnino requieſcunt deſiderādo vt acquirāt: metuēdo ne amittant. Qui aūt me audit ait ſapientia: inhabitabit in ſpe: ⁊ qͥeſcet ſine timore ab omni malignitate. Hoc eſt quātū mihi videt̉: dormire inter medios cleros: ideſt inter medias hereditates: nōdū in re ſꝫtn̄ in ſpe celeſtis hereditatꝭ habitare: ⁊ a terrene felicitatis: iā cupiditate conquieſcere. Cū aūt venerit: quod ſperamꝰ: nō iaminter duas hereditates requieſcemꝰ: ſed īnoua vera: cuiꝰ vetus erat vmbra regnabimꝰ. Quapropter etiā ſi intellexerimꝰ qd̓dictū eſt: ſi dormiatis inter medios cleroſ:tanqͣꝫ ſi diceret̉: ſi moriamī int̓ medios cleros: vt iſtā mortē carnis more ſuo ſcriptura dormitionē vocauerit: hec ē mors optima vt in cupiditatū cohibitiōe: a terrenisin ſpe celeſtis hereditatis hō vſqꝫ in finē ꝑſeuerās: diē vite huiꝰ vltimū claudat. Sicenim dormiētes inter medios cleros erūtpēne colūbe deargētate: vt tꝑe quo reſurgēt: rapiant̉ ī nubibꝰ obuiā chriſto ī aera⁊ ſemꝑ iā cuꝫ dn̄o viuāt: Aut certe: quia ꝑeos qui ſic moriunt̉: quāto ſecurius: tantoſublimius eccleſia diffamat̉: ⁊ quaſi qͥbuſdā pēnis excelſe laudis attollit̉. Neqꝫ enīfruſtra dictū ē: Ante mortē ne laudes hominē quēqͣꝫ. Oēs ergo ſancti dei ab initiogeneris humani: vſqꝫ ad tp̄s Apl̓oꝝ: qꝛ etipſi nouerāt dicere: diē hominis nō cōcupiui tu ſcis: ⁊ vnā petij a dn̄o hāc requirā:Eo tꝑe Apl̓oꝝ ex quo duoꝝ teſtamētoruꝫdifferentia clariꝰ reuelata eſt: ip̄i Apl̓i ⁊ beati martyres ceteriqͣꝫ iuſti: tanqͣꝫ arietes et