PſalmusLXVII

eternis: qꝛ vitā eis eterna donata eſt: et ꝑeos ſanctarū ſcripturarū eminētiſſima auctoritaſ ꝯſtituta eſt: ſꝫ illumināte ab eis illocui dicit̉: illuminans tu. Leuaui enī oculoſmeos in montē vn̄ veniet auxilium mihi:nec tn̄ auxiliū meū ab ip̄is ꝓprie mōtibꝰ: ſꝫauxiliū meū a dn̄o qͥ fecit celū ⁊ terrā. vnuſqꝫ ip̄oꝝ montium ml̓tū excellēs cū dixiſſꝫꝙ plus ill̓ oībus laborauit: non aūt ego inqͦt ſed gr̄a dei mecū: Ne qͥs gͦ auderet etiāmontē ſpecioſum forma pͦ filijs hoīm comparare: qm̄ nō defuerūt q̇ eū dicerent: alijIoh̓em baptiſtā: alij Heliam: alij Hieremiam: aut vnuꝫ ex ꝓphetis: cōuertit ſe adillos ⁊ ait. Et qͥd ſuſpicamī motesʸ īcaſeatos. Mote: inqͥt: in quo placuit deo habitareʸ in eo. Ut qͥd ſuſpicamini? Sicut enī lumen illi qꝛ ⁊ ipſis dictum eſt. Uos eſtis lumen mundi: ſꝫ aliuddictū ē lumē verū qd̓ illumīat oēm hoīeꝫ.Sic mōtes illi: ſꝫ lōge aliꝰ maior mōs paratus in cacumine montiū. Mōtes itaqꝫ iſtiillū montem portādo gl̓ioſi ſunt: quorumvnus dicit. Mihi aūt abſit gl̓ari: niſi ī cruce dn̄i nr̄i Ieſu chriſti: ꝑ quē mihi mūduscrucifixus eſt ⁊ ego mūdo: vt qͥ gl̓at̉ non inſetp̄o ſꝫ in dn̄o gl̓et̉. Ut qͥd gͦ ſuſpicamī mōtes incaſeatos: eū montem in quo placuitdeo habitare in eo? Nō qꝛ in alijs non ihabitat: ſꝫ qꝛ in ip̄is ꝑ ip̄m. In ip̄o qͥppe ihabitat oīs plenitudo diuinitatis: nō vmbralit̓tanqͣꝫ in tēplo a rege Salomone facto: ſedcorꝑalit̓: id eſt: ſolite atqꝫ veracit̉: quoniādeus erat in chriſto mūdū reconcilians ſibi. Qd̓ ſiue de pr̄e dictū accipiamus: qm̄ip̄e ait: Pater aūt in me manēs facit opera ſua: ego aūt in patre ⁊ pr̄ in me: ſiue ita ītelligat̉: deus erat in chriſto: v̓bum erat inhoīe: ſic erat vtiqꝫ v̓bū in carne: vt verbuꝫetiā caro factū ſolus ꝓprie diceret̉: id ē hov̓bo in vnam chriſti ꝑſonā copularet̉. Utqͥd gͣ ſuſpicamī montes incaſeatos: eū mōtem in quo placuit deo inhabitare ī eo? Lōge vtiqꝫ aliter qͣꝫ in ill̓ mōtibꝰ quoꝝ aliquēetiam hūc ſuſpicamī. Non enī qꝛ ⁊ illi peradoptionis gr̄am filij dei ſunt: iō qͥſqͣꝫ illorum eſt vnigenitꝰ cui diceret: Sede ad deterā meā: donec ponaꝫ īnimicos tuos ſubpedibus tuis. Etenim dn̄sˣ inhabitabitᶠ vſqꝫ in fine. Id eſt illos mōtes noncomꝑandos huic mōti ip̄e dn̄s inhabitabit: qͥ eſt mōs ꝑatus in cacumīe montium:vt ꝑducat eos in finē: id eſt in ſeip̄m: ſicutdeus eſt contemplādum. Finis enī legis

chriſtus ad iuſticiam omni credenti. Deoitaqꝫ placuit habitare in iſto mōte: qui paratꝰ eſt in cacumīe montium: cui dicit: Tues filius meus dilectꝰ: in quo bn̄ complacui. Ip̄e aūt mōs dn̄i eſt: qͥ alios mōtes īhabitabit in finē: in quoꝝ cacumīe paratꝰeſt. Unus enī deus ⁊ vnuſ mediator dei ⁊hoīm: hō chriſtus Ieſus: mons montiuꝫ.ſicut ſanctꝰ ſanctorū: vn̄ dicit: Ego in eis⁊ tu in me. Ut qͥd gͦ ſuſpicamī mōtes incaſeatos: montē in quo placuit deo inhabitare in eo? Etenī montes illos incaſeatosdn̄s iſtę mōs inhabitabit vſqꝫ in finem: vtaliquid ſint quibus ait. Sine me nihil poteſtis facere. Ita ſit etiā qd̓ ſequit̉. Currus dei decēᶠ miliū ml̓tiplex. Ul̓ denum miliū multiplex: vl̓ decīes milies ml̓tiplex. Unū v̓bum enī grecū ſicut qͥſqꝫ potuit latinoꝝ interp̄tatum trāſtulit: qd̓ ibi dictum eſt: μύριοπλασιον: latine aūt ſatiscxpͥmi non potuit: qm̄ mille apud grecosχιλια dicunt̉: μύριαθεσ aūt plura denamilia. μύρίασ qͥppe vna: decē milia ſunt.Ingentē itaqꝫ ml̓titudinē ſanctorū atqꝫ fidelium: qͥ portādo deū fiūt quodāmodocurrꝰ dei: ſignificauit hͦ noīe. Hāc immanendo ⁊ regēdo ꝑducit in finē tanqͣꝫ currūſuū: velut ī locū aliquē deſtinatū. Initiūenī chriſtus: deinde qͥ ſunt chriſti in preſētia eius: deinde finis: hec eſt ſancta eccl̓iaq̄ ſunt qd̓ ſequit̉. Milia letantiū. Speenī ſūt gaudētes: donec ꝑducant̉ in finē:quē nunc expectāt ꝑ patiam. Mirifice autem cū dixiſſet: milia letantiū: ꝯtinuo ſb̓iecit. Dn̄s in illis. Ne miremur ꝙ letent̉dn̄s in illis. Nam ꝑ multas tribulationesoportet nos introire in regnū dei. Sꝫ dn̄sin ill̓. Ideo. ⁊ ſi ſunt qͣſi triſtes: ſꝑ tn̄ gaudētes: nec iam ip̄o fine quo nondū venerūt:ſed ſpe ſunt gaudētes: ⁊ in tribulatiōe pa-tientes: qm̄ dn̄s in illis. Inᶠ ſyna in ſancto. In oīm hebreoruꝫ interp̄tationibusinuenimꝰ ſyna interp̄tari mandatū: ⁊ aliaq̄dam interp̄tat̉: ſꝫ hoc puto pn̄ti loco aptius ꝯuenire. Reddēs enī cauſam qͣre letarēt̉ illa milia qͥbus cōſtat currus dei: Dn̄sinqͥt in ill̓ in ſyna in ſancto: id eſt dn̄s in ill̓in mandato: qd̓ mandatū ſanctū eſt: ſicutdicit apl̓s. Itaqꝫ lex qͥdem ſancta ⁊ mādatum ſanctū ⁊ iuſtū ⁊ bonū. Sꝫ qͥd ꝓdeſſetmandatū niſi dn̄s ibi eſſet: de quo dicitur:Deus enī eſt qͥ oꝑatur in vobis ⁊ velle etoꝑari ꝓ bona volūtate? Nam mādatuꝫ ſine dei adiutorio lr̄a eſt occidēs. Lex enirū

Alia lr̄afcoagulatosMons ī quobenēplacituꝫ ēdeo

Alia ir̄arhabitabitj non habet

Alia lr̄afſynai

Alla lx.fmilibus

Alia lrafeis