PſalmusLXVII
LXVII
mōtes ⁊ mōs nō alid̓: ſꝫ hͦ ip̄m: ſicut eccl̓ieml̓te ⁊ vnā eccl̓ia: nō aliud ſꝫ hͦ ip̄m. Cur gͦmōs ſyna qͥ ī ẜuitutē generat: ſic dic̄ Apl̓ſ.An forte lex ip̄a intelligēda ē ī mōte ſyna:quā diſtillauer̄t celi a facie dei vt t̓ra moueret̉. Et ip̄e eſt terremotꝰ: cū ꝯturbabunt̉hoīes qꝛ legē implere non pn̄t. Qd̓ ſi ita ē:hec eſt ⁊ pluuia volūtaria: de qua ꝯſequēter dic̄: pluuiā volūtariā ſegregās deꝰ hereditati tue: qꝛ nō fecit ſic vlli genti: ⁊ iudicia ſua n̄ manifeſtauit eis. Segregauit itaqꝫ pluuiā hāc volūtariā deꝰ hereditati ſueꝫqd̓ legē dedit: ⁊ infirmata ē vel ip̄a lex: velip̄a hereditas. Lex infirmata ſic accipi poteſt: eo ꝙ nō impleret̉: nō ꝙ ip̄a īfirma ſit:ſꝫ ꝙ infirmos fac̄ minādo penam: nec adiuuādo ꝑ gr̄am. Nā ⁊ Apl̓s ip̄o verbo vſuseſt vbi ait: qd̓ enī īpoſſibile erat legꝭ: in qͦ īfirmabat̉ ꝑ carnē: ſignificare volēs qꝛ perſpiritūſctm̄ implet̉: tn̄ ip̄am dixit infirmaricū ab īfirmis nō poſſit impleri. Infirmatav̓o ip̄a hereditas: id eſt ipſe ppl̓s data ſibilege ſine vlla ambiguitate ītelligit̉. Lex enīſubintrauit: vt abūdaret delictū. Qd̓ aūtſeqͥt̉: Tu v̓o ꝑfeciſti eā: ad legē ita r̄fert̉: qꝛſcd̓m illd̓ ꝑfecta: id eſt impleta ē qd̓ dn̄s ineuāgelio dic̄: nō veni ſoluere legē ſꝫ īplere.Un̄ ⁊ Apl̓s qͥ dixerat legē infirmata eſſe ꝑcarnē: qꝛ nō implet caro: qd̓ ꝑ ſpiritū īpletur: id ē ꝑ gr̄am ſpūalē: Ip̄e itē dic̄ vt iuſticia legis impleret̉ in nobis: qͥ nō ſcd̓m carnē ābulamꝰ: ſꝫ ſcd̓m ſpiritū. Hoc ē gͦ: tu v̓oꝑfeciſti eā: qꝛ plenitudo legꝭ eſt caritas: etcaritas dei diffuſa eſt ī cordibꝰ nr̄is: nō ꝑnoſip̄oſ: ſed ꝑ ſpiritūſanctū qͥ datꝰ eſt nob̓.Hoc eſt tu v̓o ꝑfeciſti eā: ſi legē ꝑfeciſſe intelligat̉: ſi v̓o hereditatē: facilior eſt intellectus. Si enī ꝓpter hͦ dicta ē hereditas deiinfirmata eſt: id eſt ppl̓s dei infirmatꝰ: datalege qꝛ lex ſb̓ intrauit: vt abūdaret delictū:Ergo qd̓ ſeqͥt̉: tu v̓o ꝑfeciſti eā: ex illo ītelligit̉ qd̓ etiā ī Apl̓o ſequit̉: Ubi aūt abūdauit peccatū: ſuꝑabūdauit gr̄a. Nāqꝫ abūdāte delicto: ml̓tiplicate ſūt iniqͥtates eoꝝ:⁊ poſtea accelerauer̄t: qꝛ ingeniuerūt: ⁊ inuocauer̄t: vt ip̄o adiuuāte impleret̉: quodip̄o iubēte nō īplebat̉. Eſt ī his v̓bis ⁊ aliꝰſenſus qͥ ꝓbabilior mihi videt̉. Ml̓to enīcōgruētiꝰ ītelligit̉ ip̄a gr̄a pluuia voluntaria: qꝛ nullis p̄cedētibꝰ operū meritꝭ gratꝭdat̉. Si enī gr̄a iā nō ex oꝑibꝰ: alioqͥn gr̄aiā nō eſt gr̄a. Nō enī dignꝰ ſum inquit vocari Apl̓s: qꝛ ꝑſecutꝰ ſū eccl̓iam dei: Gr̄aaūt dei ſū id qd̓ ſum. Hec ē pluuia volun-
taria. Uoluntarie quippe genuit nos v̓boveritatis: hec eſt pluuia volūtaria. Indealibi dicit̉: Scuto bone volūtatꝭ tue coronaſti nos. Iſtā pluuiā cū deꝰ trāſiret in deſerto: id eſt p̄dicaret̉ in gētibꝰ: celi diſtillauerūt: nō tn̄ a ſeipſis: ſed a facie dei: qm̄ etipſi gr̄a dei ſūt qd̓ ſunt. Et iō mōs ſyna: qꝛ⁊ ip̄e qui plus oībꝰ illis laborauit: nō ipſeaūt: ſed gr̄a dei cū illo: vt abūdantiꝰ ſtillaret in gētibꝰ: id eſt in deſerto: vbi chriſtusnō erat annūciatus: ne ſupra alienū fundamentū edificaret: ipſe inqͣꝫ iſraelita eratex genere iſrael d̓ tribu Beniamin. Et ip̄eergo in ſeruitutē generans erat de hieruſalem terrena que ſeruit cū filijs ſuis: ⁊ ideoꝑſequebatur eccleſiā. Nam quod ipſe cōmonuit: ſicut tunc qui ſcd̓m carnē generatus eſt: ꝑſeq̄batur euꝫ qui ſcd̓m ſpiritū: ita⁊ nūc: ſed miſtricordiā cōſecutus eſt. quiaignorans fecit in incredulitate. Miramurergo ꝙ celi diſtillauerūt a facie dei: magismiremur ꝙ mons ſyna: id eſt qui prius ꝑſequebatur hebreus ex hebreis: ſcd̓m legephariſęus. Quid auteꝫ miramur? Nō enīa ſeip̄o: ſed qd̓ ſequit̉ a facie dei iſrael: de qͦip̄e dicit: ⁊ ſuꝑ iſrael dei: De quo dn̄s dic̄:Ecce vere iſraelita ī quo dolus nō ē. Hācergo pluuiā voluntariā nullis p̄cedentibꝰmeritis operum bonoꝝ ſegregauit deus hereditati ſue: ⁊ infirmata eſt. Agnouit enimnon eſſe ſe aliquid ꝑ ſeip̄m: nō in viribꝰ ſuis: ſꝫ gr̄e dei tribuēdo eē qd̓ ē. Agnouit qd̓dictū eſt. In infirmitatibꝰ meis gl̓ificabor.Agͣuit qd̓ dictū ē. Noli altū ſaꝑe: ſꝫ time.Agnouit qd̓ dictū eſt: Humilibꝰ aūt datgratiā. Et infirmata eſt: tu v̓o ꝑfeciſti eaꝫ:quia virtꝰ in infirmitate ꝑficit̉. Quidā ſane codices: ⁊ latini ⁊ greci: non hn̄t monsſyna: ſꝫ a facie dei ſynai: a facie dei iſrael: ideſt celi diſtillauerūt a facie dei: Et qͣſi quereretur cuiꝰ dei: a facie dei inquit ſyna: afacie dei iſrael: id eſt a facie dei qui legē dedit ppl̓o iſrael. Quare ergo celi diſtillauerūt a facie dei: a facie huiꝰ dei: niſi qꝛ ſic impletū eſt qd̓ p̄dictū eſt: bn̄dictionē dabit qͥlegē dedit: legē quā terreat de hūanis viribus p̄ſumētē: bn̄dictione qua liberet ī deūſperantē? Tu ergo ꝑfeciſti deus hereditatē tuā: qꝛ infrmata eſt in ſe: vt ꝑficeret̉ abste. Animalia tuaʸ inhabitabūt īea. Tua nō ſua: tibi ſb̓dita n̄ ſibi libera: ate egētia: nō ſibi ſufficiētia. Deniqꝫ ſequit̉Paraſti in tua ſuauitate egēti deꝰ.In tua ſuauitate: non in illius facultate.
Alia lr̄a.f̄ dulcedīe tuspauꝑi.
Alia lr̄a.fhabitabūt