PſalmusLXVII
Egēs eſt enī qm̄ īfirmatꝰ eſt vt ꝑficiatur:aguit ſe īdigentē vt repleat̉. Hec eſt illa ſuauitas: de qͦ alibi dr̄: Dn̄s dabit ſuauitatē⁊ terra nr̄a dabit fructū ſuū: vt bonū opꝰ fiat: nō timore ſꝫ amore: nō formidīe pene ſꝫdelectatiōe iuſticie. Ip̄a eſt enī vera ⁊ ſana lib̓tas. Sꝫ dn̄s hͦ egēti ꝑauit nō abūdāti: cui ꝓbra eſt iſta pauꝑtas: de qͣlibꝰ alibidr̄: Opprobriū his qͥ abūdāt: ⁊ deſpectioſuꝑbis. Hos enī dixit ſuꝑbos quos dixitqͥ abūdāt. Dn̄s dabit verbū: Cibaria ſcꝫ aīalibꝰ ſuis q̄ inhabitabūt in ea. Sꝫqͥd oꝑabūt̉ hͨ aīalia: qͥbꝰ dabit̉ v̓bū? Quidniſi qd̓ ſequit̉? Euāgelizātibꝰ virtutemulta. Qua v̓tute niſi fortitudine illa inqͣ educit cōpeditos? Fortaſſe etiā v̓tuteꝫ h̓dicat illā: quā euāgelizantes mirabilia ſigͣfecer̄t. Quis gͦ dabit vbū euāgelizātibusv̓tute ml̓ta? Rex: inqͥt: virtutū dilecti? Pater gͦ eſt rex v̓tutū filij. Dilectꝰ enīqn̄ nō ponit̉ qͥs dilectꝰ: ꝑ antonomaſiā filivnicꝰ ītelligit̉. An̄ v̓tutū ſuaꝝ rex ip̄e filiꝰ:Uirtutū ſcꝫ ſibi ſeruiētiuꝫ: qͣ virtute multaeuangelizantibus dabit v̓bū. Rex v̓tutūd̓ qͦ dictū eſt: dn̄s v̓tutū ip̄e ē rex gl̓ie. Qd̓aūt nō dixit: rex v̓tutū ſuaꝝ: ſꝫ rex v̓tutū dilecti: locutio eſt in ſcpͥturꝭ vſitatiſſima ſi qͥsaduertat: qd̓ ibi maxīe apparet vbi etiā ꝓpriū nomē expͥmit̉: vt eūdē eſſe de qͦ dr̄ dubitari oīno non poſſit: qͣlis eſt illa in pētateucho: ml̓tꝭ locꝭ īuenit̉: ⁊ fecit Moyſes illud atqꝫ illud ſic̄ p̄cepit dn̄s Moyſi. Nōdixit qd̓ vſitatū eſt ī locutiōibꝰ nr̄is: ⁊ fec̄Moyſes ſic̄ p̄cepit ei dn̄s: ſꝫ fec̄ Moyſesſic̄ p̄cepit dn̄s Moyſi: qͣſi aliꝰ ſit Moyſescui p̄cepit: ⁊ aliꝰ Moyſes qͥ fec̄: cū idē ipſeſit. Tales locutiōes ī nouo teſtamēto difficilime reꝑiunt̉. Inde eſt tn̄ qd̓ Apl̓s ait:de filio ſuo qͥ factꝰ eſt ei ex ſemīe Dauid ſecundū carnē: qͥ p̄deſtinatꝰ eſt filiꝰ dei ī virtute ſcd̓m ſpiritū ſanctificatiōis ex reſurrectione mortuoꝝ Ieſu chriſti dn̄i nr̄i: tāqͣaliꝰ ſit filiꝰ dei qͥ factꝰ eſt ex ſemīe Dauid ſecūdū carnē: ⁊ aliꝰ Ieſus chriſtꝰ dn̄s nr̄: cūſit vnꝰ atqꝫ idē. In veteribꝰ aūt libris crebra eſt iſta locutio: ⁊ iō qn̄ ſb̓obſcure fit: exmanifeſtis ſui generis exēplis intelligēdaeſt: ſic̄ hͨ loco pſalmi huiꝰ quē tractamꝰ ſubobſcure facta ē. Nā ſi diceret̉ Ieſus chriſtus rex v̓tutū Ieſu chriſti: tam aꝑta eſſetqͣꝫ illa: fec̄ Moyſeſ: ſic̄ p̄cepit dn̄ſ Moyſi.Quia v̓o dictū: eſt rex v̓tutū dilecti: nō facile ē vt occurrat ip̄m eſſe regē v̓tutū qͥ eſt⁊ dilectꝰ. Rex gͦ v̓tutū dilecti ſic ītelligi po
teſt: ac ſi diceret̉: rex v̓tutum ſuaꝝ: qꝛ ⁊ rexv̓tutū chriſtꝰ ē: ⁊ dilectꝰ ē idēip̄e chriſtꝰ: qͣꝫuis nō hēat iſte ſenſus tantā neceſſitatē vtalid̓ n̄ valeat accipi: qꝛ ⁊ pr̄ pōt ītelligi rexv̓tutū filij ſui dilecti: cui dic̄ ip̄e dilectꝰ: oīamea tua ſūt: ⁊ tua mea. Qd̓ ſi forte q̄ritur:vtꝝ deꝰ dn̄i chriſti pr̄ etiā rex dici poſſit: neſcio vtꝝ qͥſqͣꝫ audeat hͦ ab eo nomē auferrevbi Apl̓s dic̄: Regi aūt ſcl̓oꝝ īmortali īuiſibili: ſoli deo: qꝛ ⁊ ſi hͦ d̓ ip̄a trinitate dictūeſt: ibi eſt ⁊ deꝰ pr̄. Si aūt non carnalit̓ intelligimꝰ: deꝰ iudiciū tuū regida ⁊ iuſticiātuā filio regꝭ: neſcio vtrū alid̓ aliqͥd dictuꝫeſt qͣꝫ filio tuo. Rex gͦ ē ⁊ pr̄. Un̄ v̓ſiculusiſte pſalmi hꝰ: rex v̓tutū dilecti: vtroqꝫ mōītelligi pōt. Cū itaqꝫ dixiſſet: dn̄s dabit vbū euāgelizātibꝰ v̓tute ml̓ta: qꝛ ip̄a v̓tꝰ abeo regit̉: eiqꝫ militat a qͦ dat̉: ip̄e īqͥt dn̄s qͥdabit v̓bū euāgelizātibꝰ v̓tute ml̓ta: rex ev̓tutū dilecti. Dein̄ ſeqͥt̉. Dilecti ⁊ ſpeciei domꝰ diuidere ſpolia. Repetitio ꝑtinet ad cōmēdationē: qͣꝫqͣꝫ iſtā repetitionē nō oēs codices habeāt: ⁊ eā diligētiores ſtella appoſita ſpeciei domꝰ diuidereſpolia: id ē dilecti etiā p̄notāt: q̄ ſigͣ vocāt̉aſteriſci: qͥbꝰ agͦſci volūt ea nō eē in interp̄tatiōe ſeptuagīta: ſꝫ eē ī hebrea q̄ talibꝰ inſigniūt̉ notꝭ. Sꝫ ſiue repetat̉: ſiue fel̓ dictūaccipiatur qd̓ poſitum eſt dilecti: ſic intelligendū puto quod ſequitur: Et ſpeciei domuſ diuidere ſpolia: ac ſi diceretur: dilectietiaꝫ ſpeciei domus diuidere ſpolia: id eſtdilecti etiā ad diuidenda ſpolia: Specioſam quippe domum: id eſt eccleſiam chriſtus fecit: diuidēdo ſpolia illi: ſicut ſpecioſum eſt corpꝰ diſtributiōe mēbroꝝ. Spolia porro dicunt̉ q̄ victis hoſtibꝰ detrahūtur. Hoc qͥd eſt: euangeliū nos admonetvbi legimꝰ: Nemo ītrat ī domū fortꝭ vt vaſa eius diripiat: niſi prius alligauerit fortem. Alligauit ergo diaboluꝫ chriſtus ſpiritualibus vinculis ſuperando mortē: ⁊ ſuper celos ab inferis aſcendendo. Alligauit eum ſacramento incarnationis ſue: ꝙnihil in eo reꝑiens morte dignum: tamē ēpermiſſus occidere: ac ſic alligato abſtulittanqͣꝫ ſpolia vaſa eius. Oꝑabat̉ quippe infilijs diffidētie quoꝝ infidelitate vtebaturad volūtatē ſua. Hec vaſa dn̄s mundāsremiſſione pctōꝝ: hec ſpolia ſanctificanshoſti erepta: proſtrato atqꝫ alligato diuiſit ei ſpeciei domus ſue: alios conſtituensApl̓os: alios ꝓphetas: alios paſtores etdoctores in opꝰ miniſterij in edificationeꝫ